Αν οι Financial Times έχουν δίκιο, τότε όλα δείχνουν ότι η τελική επίτευξη της συμφωνίας δεν είναι μακριά. Όμως θα είναι λάθος να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η διαπραγμάτευση έχει κλείσει. Υπάρχουν σαφή ανοιχτά ζητήματα που η ελληνική πλευρά πρέπει να ξεκαθαρίσει ως προς την τελική διαχείρισή της.
Δηλαδή το πώς θα εντάξει, μέσα στο σύνολο της νέας συμφωνίας, εκκρεμότητες που η γερμανική πλευρά δεν μπορεί να τα αφήσει να βγουν από το παιχνίδι με μια απλή μονοκονδυλιά. Από αυτήν την πλευρά, θα έλεγε κανείς ότι το αποτέλεσμα του πρώτου Eurogroup ήταν καλύτερο από το αναμενόμενο. Τη Δευτέρα οι δυο πλευρές αναμένεται να συγκλίνουν περισσότερο, δεν είναι βέβαιο όμως ότι θα κλείσει κάποια συμφωνία.
Επίσης δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η γερμανική πλευρά θα πιέσει μέχρι το τέλος για τις προτεραιότητές της και πιθανώς με το κριτήριο της ρευστότητας και την ΕΚΤ, να επιχειρήσει να επιβάλλει όρους μέχρι το τέλος του μήνα. Όμως, η μεγάλη εικόνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, δεν μπορεί να εκληφθεί ως αρνητική. Δείχνει ότι μια πρώτη συμφωνία μπορεί να υλοποιηθεί, καθώς η νέα κυβέρνηση κάνει στροφή στον ρεαλισμό σεβόμενη τις αρχές της δημοσιονομικής προσαρμογής που επιτάσσει το ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Είναι δε βέβαιο, ότι πολιτικά αυτό μπορεί να συμφέρει τη γερμανική κυβέρνηση, καθώς μια συμφωνία με τη νέα ελληνική κυβέρνηση, στο πλαίσιο, πάντα, της δημοσιονομικής προσαρμογής, θα αποδείξει έμπρακτα την ευρύτερη αποδοχή των στόχων της και θα είναι μια απάντηση στα φαινόμενα Λεπέν και στον ευρωσκεπτικισμό.
Ακόμα ας κρατήσουμε μικρό καλάθι, καθώς υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες με ειδικό πολιτικό βάρος που πρέπει να αποσαφηνιστούν.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.