Σε απόλυτα ιστορικά χαμηλά κινούνται οι προσδοκίες απασχόλησης στη βιομηχανία και στις υπηρεσίες, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ για την ελληνική οικονομία, στο οποίο ασκεί παράλληλα κριτική στον τρόπο που διεξάγεται ο προεκλογικός διάλογος γύρω από το θέμα του Μνημονίου.
Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει πως τον Αύγουστο οι προσδοκίες για προσλήψεις υποχώρησαν στη χαμηλότερη τιμή που έχουν λάβει ποτέ από την αρχή της συλλογής στοιχείων τον Ιανουάριο του 1985 ενώ στις υπηρεσίες έλαβαν τη χαμηλότερη τιμή από τον Απρίλιο του 1997. Οι προσδοκίες απασχόλησης σε εμπόριο και κατασκευές υποχώρησαν μεν, αλλά παραμένουν σε καλύτερα επίπεδα από το 2012 ενώ οι προσδοκίες απασχόλησης των νοικοκυριών υποχώρησαν και αυτές, αν και παραμένουν σε καλύτερα επίπεδα από του 2012/2013.
«Με άλλα λόγια, σχολιάζει ο ΣΕΒ παραγωγική βάση της χώρας (εξαιρούμε τις κατασκευές που έχουν ουσιαστικά καταργηθεί σαν κλάδος) προβλέπει δυσοίωνες εξελίξεις ως προς την ποιοτική απασχόληση στην παραγωγή την ώρα που η κατανάλωση και οι καταναλωτές δε συμμερίζονται αυτή την ακραία απαισιοδοξία».
Ο ΣΕΒ διαπιστώνει, ωστόσο, ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια αύξησης της ανταγωνιστικότητας της χώρας, μέσω της βελτίωσης του ρυθμιστικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος, με παράλληλη βελτίωση των αποδοχών για τους εργαζόμενους, αντί της συνεχούς υποχώρησής τους.
Το ερώτημα που θέτει ο ΣΕΒ ενόψει των εκλογών είναι εάν θα «τολμήσει κανείς να αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος και της γενικότερης ευημερίας των πολιτών».
«Προκαλεί μελαγχολία το έλλειμμα δημοσίου λόγου από τα περισσότερα πολιτικά κόμματα, ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης της 20ής Σεπτεμβρίου 2015, για τα θέματα της οικονομικής ανάπτυξης, της παραγωγικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων και της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας», σημειώνει ο ΣΕΒ. Επισημαίνει ότι το τρίτο μνημόνιο προδιαγράφει τα βήματα που πρέπει να γίνουν και την πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική οικονομία προς την κανονικότητα της ανταγωνιστικής ανάπτυξης. Δυστυχώς, όμως, «λείπει ο επισπεύδων, γιατί κανείς στο πολιτικό σύστημα δεν φαίνεται διατεθειμένος να οικειοποιηθεί το μνημόνιο ως εφαλτήριο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας», υπογραμμίζει και παρατηρεί ότι «αντ’ αυτού υπάρχουν νεφελώδεις διακηρύξεις περί του μνημονίου ως αναγκαίου κακού (για να συνεχίσουν οι ξένοι να πληρώνουν τα σπασμένα)».
Στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι δυνατόν να παρατείνουμε ένα status quo που δεν είναι βιώσιμο, επισημαίνει ο ΣΕΒ και συνεχίζει: «Δεν μπορεί η κοινωνία να αντέξει με έναν στους τέσσερις πολίτες (και ένα στους δύο νέους) στην ανεργία, το οικονομικό σύστημα να εμποδίζεται να λειτουργήσει ώστε να δημιουργήσει πραγματικές δουλειές και πραγματικά εισοδήματα (που δημιουργούν μόνο κερδοφόρες επιχειρήσεις) και το πολιτικό σύστημα να μην κινητοποιείται».
Στο σημείο αυτό, ο ΣΕΒ ασκεί κριτική στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ (που είναι ο μόνος, όπως σημειώνει, που έχει καταρτίσει πρόγραμμα), το οποίο δίνει έμφαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και αναδεικνύει την κοινωνική οικονομία (συνεργατικά εγχειρήματα) σε έναν από τους κεντρικούς αναπτυξιακούς μοχλούς της παραγωγικής ανασυγκρότησης, επισημαίνοντας ότι η «εμμονή σε μια οικονομία στραμμένη αποκλειστικά στο μικρό μέγεθος είναι καθοριστικός παράγων για την υπανάπτυξη της χώρας, τη χαμηλή παραγωγικότητα, την τεχνολογική ανεπάρκεια και τη χαμηλή προστιθέμενη αξία στην παραγωγή».
Αντιθέτως, σημειώνει ο ΣΕΒ, οι δημόσιες πολιτικές θα πρέπει να ευνοούν τη μεγέθυνση των επιχειρήσεων, ώστε οι μικρές να γίνονται μεσαίες και οι μεσαίες μεγάλες. Η θεώρηση των πραγμάτων με βάση το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αναιρεί τη χρησιμότητα των μέτρων της συμφωνίας για την οικονομική ανόρθωση της χώρας και θέτει σε αμφισβήτηση το πλαίσιο αναφοράς στο οποίο θα προσβλέπει ένας επενδυτής για να τοποθετήσει τα λεφτά του στη χώρα μας, επισημαίνει ο ΣΕΒ. Χαρακτηρίζει δε επικίνδυνες για την υγεία της οικονομίας και την ευημερία των πολιτών αυτές τις απόψεις και σημειώνει ότι απειλούν άμεσα τις θέσεις απασχόλησης, καθώς φανερώνουν άγνοια για το πώς λειτουργεί η οικονομία.
Τέλος, για τους κεφαλαιακούς ελέγχους αναφέρει ότι έχουν ανακόψει την ραγδαία εκροή καταθέσεων, όμως η εκροή καταθέσεων συνεχίσθηκε και τον Ιούλιο. «Επιβεβαιώνεται έτσι για πολλοστή φορά στην ιστορία των αγορών και των εθνών, σχολιάζει, ότι κρατικοί έλεγχοι μπορεί να συγκρατήσουν τις αθρόες εκροές χρήματος, δεν μπορούν όμως να οδηγήσουν σε εισροές – αυτό μόνο η εμπιστοσύνη μπορεί να το καταφέρει. Το χρήμα δεν διατάσσεται, γητεύεται».
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.