Σκέψεις γύρω από ένα φωτοβολταϊκό στέγαστρο…

Η λεπτομέρεια μιας απόφασης της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) – που ως γνωστόν διευθύνεται από τον δρ. Νικόλαο Γ. Μπουλαξή – μου έδωσε το ερέθισμα για μια γενικότερη σκέψη για την ενεργειακή αυτάρκεια των δημοσίων κτηρίων.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Με μια πρόσφατη απόφαση της η ΡΑΕ προχώρησε σε τροποποίηση προηγούμενης άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκό σταθμό ισχύος 1,65ΜW για λογαριασμό της εταιρείας «Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος Α.Ε» ς προς τον τρόπο λειτουργίας του σταθμού με μετατροπή του από ανεξάρτητο παραγωγό, σε αυτοπαραγωγό ηλεκτρικής ενέργειας.

Τι σημαίνει αυτή η μικρή λεπτομέρεια δηλαδή η τροποποίηση της άδειας από το καθεστώς του «ανεξάρτητου παραγωγού» σε καθεστώς «αυτοπαραγωγού» ηλεκτρικής ενέργειας. Στο σημείο αυτό ορισμένες διευκρινίσεις είναι απαραίτητες:

Σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο την ιδιότητα του αυτοπαραγωγού ηλεκτρικής ενέργειας διαθέτει εκείνος που παράγει ηλεκτρική ενέργεια για την κάλυψη των δικών του αναγκών, ενώ ανεξάρτητος παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας θεωρείται εκείνος που παράγει ηλεκτρική ενέργεια και τη διαθέτει αποκλειστικά στο Εθνικό Σύστημα Ηλεκτροδότησης. Με το ίδιο πλαίσιο η αυτοπαραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας επιτρέπεται κατά κύριο λόγο από την αξιοποίηση ΑΠΕ όπως η αιολική ή ηλιακής ενέργεια ή βιομάζα κλπ.

Στην περίπτωση του «Κέντρου Πολιτισμού» που αναπτύσσεται στην περιοχή των Τζιτζιφιών της Καλλιθέας η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται από ένα φωτοβολταϊκό σταθμό ισχύος 1,65 MW.

Και στο σημείο αυτό ας μείνουμε λίγο παραπάνω από όσο δικαιολογεί η ισχύς της παραγόμενης ενέργειας καθώς το πρότζεκτ του Κέντρου Πολιτισμού (που περιλαμβάνει πέραν του Πάρκου την Εθνική Βιβλιοθήκη και την Εθνική Λυρική Σκηνή) έχει μια ιδιαίτερη φροντίδα για την ενεργειακή αυτάρκεια του.

Και αυτή η ιδιαίτερη φροντίδα είναι το κλειδί της υπόθεσης. Μια φροντίδα εκφράζεται μέσα από την ύπαρξη του φωτοβολταϊκού στεγάστρου που παράγει ενέργεια για τις ανάγκες των δύο κτιρίων και συμβάλλει στο στόχο των μηδενικών εκπομπών CO2 – μια φροντίδα που λείπει από τους φορείς διαχείρισης της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοσίων κτιρίων στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και τα αστικά κέντρα της περιφέρειας. Αλλά, στο θέμα θα επανέλθουμε με περισσότερα στοιχεία και προτάσεις…