“Θα γίνει είτε αυτό που λέω εγώ ή τίποτα”. Κάτι τέτοιο ενδέχεται να ακουστεί στις διαβουλεύσεις μεταξύ Ελλάδας και ΕΕ, εκτιμά η Societe Generale, καθώς, όπως λέει, από τη μια η Ελλάδα θέλει ελάφρυνση χρέους, από την άλλη η ΕΕ θέλει μεταρρυθμίσεις και αποπληρωμή του χρέους
Ακραίες συμπεριφορές στις διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Ελλάδα εκτός ευρώ, εξέλιξη που θα είχε αρνητικές συνέπειες και για τις δύο πλευρές.
Όπως σημειώνει η Societe Generale, οι Ευρωπαίοι τείνουν κλάδο ελαίας στη νέα ελληνική κυβέρνηση. Θα είναι προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ να πάει με τα νερά των Ευρωπαίων τουλάχιστον τώρα, αναφέρει. Ωστόσο μια ακραία διπλωματία μπορεί να εξωθήσει τα πράγματα στα άκρα.
Η Societe Generale δεν περιμένει ότι οι Ευρωπαίοι θα έχουν και μεγάλη υπομονή με την Ελλάδα, όχι τουλάχιστον την υπομονή που επέδειξαν κατά την κρίση της περιόδου 2009 – 2012. Το μάθημα που πήραν από εκείνο το διάστημα είναι ότι το να χτυπάς το πρόβλημα εν τη γενέσει του αποτελεί και το κλειδί. Σε ό,τι αφορά τον μηχανισμό ELA, η ΕΚΤ θέλει να είναι σίγουρη πως δεν θα παραμείνει ενεργός για πολύ, όχι πάντως περισσότερο από μερικές εβδομάδες.
Ο Φεβρουάριος εκτιμάται πάντως πως θα είναι ένας μήνας που τα πράγματα θα κυλήσουν ευνοϊκά για την Αθήνα. Πηγές από τον ΣΥΡΙΖΑ λένε πως στις 10/2 ο Τσίπρας θα είναι σε θέση να ανακοινώσει το πρόγραμμα της κυβέρνησης και τότε θα δούμε αν οι υποσχέσεις για πορεία σύγκρουσης με την τρόικα είναι αληθινές. Στη συνέχεια , ο Ελληνας πρωθυπουργός θα παραστεί στη Σύνοδο Κορυφής στις 12 Φεβρουαρίου, οι ΥΠΟΙΚ αναμένεται να συναντηθούν στο Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου και στις 28 Φεβρουαρίου αναμένεται απόφαση για τη βοήθεια από την ΕΕ.
Η Societe Generale βλέπει τρία πιθανά σενάρια, με ποικίλες συνέπειες για τις περιφερειακές χώρες της ΕΕ:
1) Απομόνωση της Ελλάδας με την υιοθέτηση μιας μεθόδου ανάλογης με την περίπτωση της Κύπρου. Ενα τέτοιο σενάριο θα είχε αποτέλεσμα να χαθεί η εμπιστοσύνη για την ελληνική οικονομία, με μικρές άμεσες επιπτώσεις στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αν γίνει αυτό, η μετάδοση στην υπόλοιπη Ευρώπη θα είναι μικρή και το βάρος θα πέσει κυρίως στους Ελληνες πολίτες. Θα αποτελέσει κι ένα καλό μάθημα για τους ψηφοφόρους σε άλλες χώρες. Αρα μακροπρόθεσμα θα ήταν επωφελές για τη σταθερότητα των ισπανικών, των ιταλικών και των πορτογαλικών ομολόγων.
2) Grexit: οι οικονομολόγοι της S.G. θεωρούν ότι από αυτό θα χάσουν όλοι. Άρα θεωρούν ότι θα αποφευχθεί, ωστόσο η πολιτική δεν ακολουθεί πάντα την κοινή λογική. Η τελευταία κυβέρνηση συμφωνούσε στις μεταρρυθμίσεις , αλλά έκανε λίγες. Η λογική αντίδραση για τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν να αποφύγει τη σύγκρουση που θα προκαλούσε την τρόικα τις προσεχείς εβδομάδες. Αυτό το σενάριο θα ενίσχυε τις συναλλαγές τύπου Ιαπωνίας, με μικρή μετάδοση σε άλλους. Η μεγαλύτερη επίπτωση θα ήταν η μακροπρόθεσμη θεσμική και μακροοικονομική εμπιστοσύνη.
3) Συνεργασία, αλλά με συνεχείς διαπληκτισμούς: Η ΕΕ έχει δείξει, σύμφωνα με τη S.G. ότι θα μπορούσαν να ανεχθούν μια πιο χαλαρή αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας. Η ΝΔ θεωρούσε συμφέρον της να συνεργαστεί με την τρόικα, αν και φάνηκε καλύτερη σε επίπεδο υποσχέσεων παρά πραγματοποίησης αλλαγών. Αυτό το τρίτο σενάριο είναι και το πιο δύσκολο, γιατί ήδη βλέπουμε κινήσεις και σε άλλες χώρες να μιμηθούν την όποια ελληνική επιτυχία στην αναδιάρθρωση του χρέους.
Συνοψίζοντας, η Societe Generale αναφέρει πως μια κυβέρνηση προσανατολισμένη σε μεταρρυθμίσεις είναι το πιο λογικό αποτέλεσμα. Αλλά μια κυβέρνηση χωρίς εμπειρία μπορεί να μπλοκάρει η ίδια την επικίνδυνη διπλωματία της. Οπότε, αναφέρει η S.G., θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά οι όποιες εξελίξεις ώστε να δούμε πώς θα τα πάνε οι ελληνικές τράπεζες, που θα μας δώσει ενδείξεις για την πιθανότητα μιας μεγάλης αλλαγής στην πολιτική της Φρανκφούρτης και των Βρυξελλών.
Σε ό,τι αφορά τις αναχρηματοδοτήσεις του χρέους φέτος, η S.G. αναφέρει ότι μπορεί να πυροδοτήσουν τραπεζική κρίση στην Ελλάδα ή ακόμα και Grexit. Οι πληρωμές του έτους φαίνονται στο Γράφημα 1 και φαίνεται ότι μέχρι το 2020 μόνο οι πληρωμές προς του πιστωτές φαίνεται να μένουν αμετάβλητες.
Αυτό που τίθεται προς επαναδιαπραγμάτευση είναι οι αποπληρωμές μετά το 2020, κυρίως προς τον ESM, αλλά και το πόσο μικρό ή μεγάλο θα είναι το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια (συν το πόσα κρατικά assetsθα πουληθούν, μαζί με άλλες μεταρρυθμίσεις).
Οι μεγαλύτερες αποπληρωμές από την Ελλάδα το 2015 συνίστανται σε:
– σχεδόν 9 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ
– περίπου 8 δισ. ευρώ προς την ΕΚΤ, που θα πληρωθούν κυρίως τον Ιούλιο.
Για το 2015 υπήρχε αρχικά χρηματοδοτικό κενό 12 δισ. ευρώ, που προερχόταν από την επαναγορά των ομολόγων το 2012. Το κενό αυτό μεγάλωσε με τη Moody’s να το τοποθετεί στα 20 δισ. ευρώ περίπου. Ανησυχία προκαλεί και το γεγονός ότι κάποιοι ιδιώτες φορολογούμενοι, αλλά και επιχειρήσεις δεν κατέβαλαν φόρους με την ελπίδα ότι θα υπάρξουν ελαφρύνσεις – άρα αυτή τρύπα θα μπορούσε να μικρύνει αν η κυβέρνηση γινόταν γρήγορα αυστηρή με τη φοροαποφυγή.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.