Στις δύσκολες αποφάσεις που κλήθηκε να λάβει για την ελληνική οικονομία αναφέρθηκε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε συνέντευξη του στο περιοδικό Spiegel, το οποίο τον χαρακτηρίζει έναν από τους πολιτικούς με τη μεγαλύτερη επιρροή στην Ευρώπη, αλλά και από τους πιο μισητούς.
«Ο Σόιμπλε αναφέρει συχνά την Ελλάδα και όταν το κάνει αναστενάζει, κάνει συχνές παύσεις, τρίβει τα μάτια του, ενώνει τα δυο του χέρια μπροστά από το πρόσωπό του σαν να προσεύχεται. Έπρεπε η χώρα να έχει βγει από την Ευρωζώνη το 2010; Η πιθανότητα αυτή είχε συζητηθεί στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, αν και κανείς δεν το ανέφερε ποτέ δημοσίως. Οι αριθμοί ήταν ξεκάθαροι και γελοιοποιούσαν τα κριτήρια της συνθήκης του Μάαστριχτ», γράφει το Spiegel.
«Αλλά όταν δέχομαι κλήση από τον πρώην υπουργό Οικονομικών Τίμοθι Γκάιντερ», λέει ο Σόιμπλε, «και μου λέει ‘ξέρεις πως δεν θα είχαμε αφήσει την Lehman Brothers να χρεοκοπήσει εάν μας είχαν ρωτήσει 24 ώρες νωρίτερα, έτσι;’», ο Schaeuble ανασηκώνει τους ώμους του και μένει σιωπηλός. Πιάνει το κεφάλι του, συνοφρυώνεται και χρησιμοποιεί τη γλώσσα του σώματος για να ρωτήσει: Τι κάνεις λοιπόν σε αυτή την περίπτωση; Ποιο είναι το σωστό που πρέπει να κάνεις; Ποιο το λάθος; Ποιο θα σου γυρίσει μπούμερανγκ την επόμενη ημέρα;
Ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών εξήγησε ότι πολλές φορές το σωστό δεν είναι και εφικτό. «Υπάρχει μεγάλο χάσμα μεταξύ των μοντέλων και των θεωριών και των πραγματικών πολιτικών αποφάσεων. Ο κόσμος δεν υποτάσσεται σε θεωρίες και η ιστορία δεν παρέχει ταχύρυθμα μαθήματα για το μέλλον. Ξαφνικά αυτό που οι ειδικοί πιστεύουν ότι είναι το σωστό αποκλίνει από την πραγματικότητα του εφικτού – μια πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από πολιτικούς συμβιβασμούς στις Βρυξέλλες, αναταραχές στη Λισσαβόνα και μάχες για την εξουσία στο εσωτερικό ενός κυβερνητικού συνασπισμού στην Αθήνα».
Όσον αφορά στο ζήτημα του κουρέματος του ελληνικού χρέους, αποκάλυψε τις δυσκολίες του εγχειρήματος και τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις: «Ποιες θα ήταν οι συνέπειες της απαλοιφής του χρέους; Τι θα σήμαινε αυτό για την Πορτογαλία; Και για την Ιρλανδία; Και τι ποσοστό κουρέματος θα έπρεπε να υποχρεωθούν οι ιδιώτες πιστωτές να αποδεχτούν; 20 τοις εκατό; 22 τοις εκατό; 30 ή τουλάχιστον 50 τοις εκατό, όπως είχε προταθεί εξαρχής; Ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, τότε επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με είχε προειδοποιήσει ότι ζητώντας για κούρεμα χρέους της τάξης του 50% διακινδύνευα να επιφέρω την χειρότερη οικονομική κρίση μετά την Μεγάλη Ύφεση. Ευτυχώς, είχε άδικο. Τελικά καταλήξαμε στο 53%. Δεν μπορείς να καταλήξεις σε μια τέτοια απόφαση βασιζόμενος σε επιστημονικές μεθόδους. Παρόλα αυτά, πρέπει η λήψη της απόφασης να είναι όσο πιο δύσκολη γίνεται, ζυγίζοντας κάθε επιλογή με την βοήθεια ειδημόνων. Έπειτα φτάνεις σε μια απόφαση. Και υποθέτεις ότι είναι η σωστή. Και ελπίζεις, έστω και λίγο, ότι δεν κάνεις λάθος», εξομολογήθηκε ο Σόιμπλε.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.