Στέργιος Πιτσιόρλας: Μάνατζερ σε κρίσιμο πόστο με πολιτική προϊστορία!

του Κώστα Τσαούση

Ο 60χρονος Στέργιος Πιτσιόρλας από την Θεσσαλονίκη είναι ο πρώτος πρόεδρος στα χρόνια της λειτουργίας του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) που δεν προέρχεται από τις τάξεις των… συνήθως υπόπτων. Πιο συγκεκριμένα, δεν είναι ένας μάνατζερ σε τιμητική αποστρατεία, ούτε πολύ περισσότερο ένα «παιδί» της ευρύτερης αγοράς χρηματοοικονομικών προϊόντων και υπηρεσιών. Αντίθετα, ήταν και παραμένει από τα φοιτητικά του χρόνια ένας ενεργός και μάχιμος πολίτης – στην πλευρά της Αριστεράς- που γνωρίζει από πρώτο χέρι να συνδυάζει τις ευαισθησίες της πολιτικής στράτευσης αλλά και τις πραγματικότητες της αγοράς. Ταυτόχρονα, ο Πιτσιόρλας λόγω και της μακράς πολιτικής διαδρομής του –ένα από τα στελέχη της ανανεωτικής και δημοκρατικής Αριστεράς που βρέθηκαν για χρόνια στο πλευρό του Λεωνίδα Κύρκου και πολύ αργότερα υπήρξαν συνοδοιπόροι του Νίκου Κωνσταντόπουλου όταν εκείνος ανέλαβε την ηγεσία του Συνασπισμού- έχει αίσθηση και των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών που επιβάλλει η συγκυρία αλλά της ειδικής σχέσης που διαθέτει ένας κομματικός οργανισμός της Αριστεράς με μια κυβέρνηση με κορμό ένα κόμμα της Αριστεράς.

Λαβύρινθος; Κάπως έτσι… Άλλωστε, κανείς δεν είπε ότι η δουλειά που αναλάμβανε να φέρει εις πέρα ο σημερινός επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ θα ήταν μια εύκολη υπόθεση. Ο Πιτσιόρλας – με τα πρώτα δείγμα γραφής- φαίνεται πως τα καταφέρνει να ενώσει τα νήματα και να αναζητήσει την ασφαλή διέξοδο… Ταυτόχρονα, να κρατήσει ζεστό το ενδιαφέρον των υποψήφιων επενδυτών – ανεξαρτήτως ονόματος και καταγωγής- αλλά και να ανοίξει το διάλογο με την κοινωνία και τους φορείς της, να βάλει στο πλάνο και τα συμφέροντα της τοπικής οικονομίας και αγοράς, να διαμορφώσει έξυπνες και αποτελεσματικές ιδέες και πολιτικές που να πολλαπλασιάζουν τις επιλογές της διοίκησης του ΤΑΙΠΕΔ και να μεγιστοποιούν τα οφέλη από τις προστιθέμενες αξίες των περιουσιακών στοιχείων του Ταμείου.

Ο ίδιος όπως πολλές φορές επισημαίνει στους συνομιλητές του – από τον χώρο της πολιτικής αλλά και της αγοράς- το ΤΑΙΠΕΔ ή ο νέος ενιαίος φορέας αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας στο σύνολο της θα πρέπει να γίνει ένα κεντρικό σημείο αναφοράς για τις επενδύσεις και τα αναπτυξιακά σχέδια και προγράμματα στην ελληνική επικράτεια. Την ίδια ώρα που ο μηχανισμός του θα μπορεί να προετοιμάζει και να αναδεικνύει και νέους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας που θα μπορούσαν να υποδεχθούν επενδυτές και επενδύσεις.

Ο ίδιος μιλώντας με παλαιούς του συντρόφους επισημαίνει τα εξής σημεία:
-Σήμερα το ΤΑΙΠΕΔ είναι Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Ταυτόχρονα υπάρχει η ΕΤΑΔ που έχει τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Πρόθεση της Κυβέρνησης είναι η δημιουργία ενός ενιαίου φορέα διαχείρισης και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας.
-Η ιδιωτικοποίηση – δηλαδή η εκποίηση- κάποιων στοιχείων πρέπει να είναι η τελική πράξη μιας διαδικασίας που οδηγεί στη μεγιστοποίηση της αξίας τους. Παράλληλα, υπάρχουν πάρα πολλές μορφές αξιοποίησης και πάρα πολλές μορφές σύμπραξης του Δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Η διεθνής εμπειρία είναι πλούσια. Δεν έχουμε παρά να υιοθετήσουμε πετυχημένα παραδείγματα.

Ο Πιτσιόρλας είναι φύσει και θέσει πραγματιστής. Προχωρά με βάση τα δεδομένα της πραγματικότητας, συνυπολογίζοντας πέρα από τις διαθέσεις και τα ενδιαφέροντα των επενδυτών τα όρια της πολιτικής νομιμοποίησης της μιας ή της άλλης επιλογής και απόφασης. Ο ίδιος ο επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ είναι θιασώτης των ολοκληρωμένων επενδυτικών και αναπτυξιακών σχεδίων και προγραμμάτων αλλά και των έξυπνων συνδυασμένων λύσεων. Για παράδειγμα, στη σκέψη του Πιτσιόρλα το Λιμάνι του Πειραιά, ο σιδηρόδρομος και το Θριάσιο Πεδίο μπορεί και να είναι τα συστατικά στοιχεία μιας ευρύτερης αναπτυξιακής λύσης που να εγγυάται πολλαπλά οφέλη για την κοινωνία και την οικονομία σε βάθος χρόνου.

Ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ πάλι σε συνομιλητές του έχει υποστηρίξει την σταθερή του προσήλωση στην θέση ότι «τα λιμάνια (ΟΛΠ – ΟΛΘ) και το σιδηροδρομικό δίκτυο, στοιχεία καίριας σημασίας για την αναβάθμιση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας. Η Ελλάδα μπορεί να είναι η κύρια πύλη για τα προϊόντα της Νοτιοανατολικής Ασίας προς την Ευρώπη.Με την ίδια έννοια η θέση της χώρας έχει στρατηγική σημασία για τα ενεργειακά δίκτυα.Η σημερινή κυβέρνηση έχει ιστορική ευκαιρία αξιοποίησης αυτού του πλεονεκτήματος προκειμένου να αλλάξει οριστικά το status της χώρας. Απαιτείται σοβαρή στρατηγική συμμαχιών με ορίζοντα αρκετών δεκαετιών. Η συζήτηση περί ιδιωτικοποιήσεων έχει αξία μόνο σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο».

Για το τέλος άφησα το βιογραφικό του. Το βρήκα στο site του ΤΑΙΠΕΔ. Εχει και αυτό την αξία του: «Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1955. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Άσκησε τη δικηγορία από το 1982 έως το 2004, ενώ για το διάστημα 1991-1993 εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος με αντικείμενο την αξιολόγηση Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων (ΜΟΠ) Ανατολικής και Κεντρικής Ελλάδος.

Από το 2010 δραστηριοποιείται στον κλάδο των ΑΠΕ ως μέλος ΔΣ και Πρόεδρος των εταιρειών «Αιολικό Πάρκο Μαυροβούνι ΑΕ» και «Αιολική ΖΑΡΑΚΑ ΚΟΥΠΙΑ ΑΕ» αντίστοιχα. Από το 2011 έως το 2014 διετέλεσε Πρόεδρος της κατασκευαστικής εταιρείας Stroicentre Real Estate Construction Company AE, ενώ από το 2008 είναι Πρόεδρος των εταιρειών MED SEA HEALTH AE και ΜΑRE VILLAGE AE με αντικείμενο στο σχεδιασμό και την υλοποίηση τουριστικού επενδυτικού σχεδίου στη Κασσάνδρα Χαλκιδικής.

Έχει συμμετάσχει σε δεκάδες συνέδρια κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και έχει πλήθος δημοσιεύσεων για θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής, εξωτερικής πολιτικής, πολιτικού συστήματος και θεσμών καθώς και κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων. Διαθέτει πλούσια εμπειρία σε θέματα στρατηγικού σχεδιασμού, πολιτικής επικοινωνίας, σχεδιασμού και υλοποίησης προγραμμάτων και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί».