Πρώην σταλινικοί οι οποίοι έγιναν γκρουπάκι και κάνουν τουρ στην κεντρική Ευρώπη, κάτι χαρτογιακάδες του Βορρά, ο γερμανικός ορθολογισμός (πασπαλισμένος με ολίγη συμπόνια), το γαλλικό «νίπτω τας χείρας μου» (λόγω και του εσάνς τρομοκρατίας που πλανάται) και η έρμη Ψωροκώσταινα κάθισαν σε ένα τραπέζι για να παζαρέψουν με τη γάτα από την Άγκυρα.
Μόνο που αυτή η γάτα – σε αντίθεση με εκείνη εκ των Ιμαλαϊων, που θα πάρει το μυστικό στον τάφο της – είναι λαλίστατη και κυρίως έχει εφεύρει το παζάρι.
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου -πολύ καλός ως φαίνεται στο παιχνίδι του αιφνιδιασμού – κατέθεσε στους «αθώους» και με «καθαρά χέρια» Ευρωπαίους τη βασική του πρόταση: έναν θα δεχόμαστε εμείς και έναν εσείς, αλλά για να το πράξουμε εμείς οι Ανατολίτες θα πρέπει να μας πληρώσετε και μάλιστα αδρά, γιατί τσάμπα δεν κάνουμε τίποτα.
Το ότι το παζάρι αφορά ανθρώπινες ζωές ας το ξεχάσουμε. Το βασικό ζητούμενο δεν είναι να λύσουμε το πρόβλημα, απλά να το μαζέψουμε ελαφρώς, όπως μαζεύεις τα «μικρά σκουπίδια» κάτω από το χαλί μετά το συγύρισμα.
Στην αγορά, λοιπόν, που στήθηκε στις πολιτισμένες Βρυξέλλες, δεν υπήρξε η μυρωδιά της λάγνας Ανατολής αλλά του χρήματος, ακόμη και εάν αυτό δεν «μυρίζει», όπως υποστηρίζουν οι γνωρίζοντες. Η Τουρκία όντας σε θέση ισχύος – δεν χρωστάει σε κανέναν, όπως η δόλια Ελλάδα, δεν την ζουν οι Ευρωπαίοι, μια χαρά τα καταφέρει και μόνη της ακόμη και εάν την τρέχουσα περίοδο βρίσκεται σε αρκούντως δύσκολη θέση – απαιτεί και δεν διστάζει να δείξει ότι ξέρει να πουλά και να αγοράζει τα πάντα.
Σου πουλάω εκδούλευση, σε βοηθάω να μην βρομίσεις τα λευκά, δυτικοευρωπαϊκά σου χέρια και εσύ θα μου δώσεις χρήμα, ελευθέρας για τους πολίτες και επιχειρηματίες μου να έρχονται που και που σε εσένα για να «αλλάζουν τον αέρα τους» και σιγά-σιγά θα ξεχάσεις και εκείνη το μικρό, διχοτομημένο νησί στην άκρη της Μεσογείου (είναι πολύ μακριά η «Πράσινη Γραμμή» από τις Βρυξέλλες, άλλωστε) και θα με κάνεις και μέλος σου. Και ας έχω καταπατήσει τα πάντα. Και ας με κυβερνούν πολιτικοί που φιμώνουν τον Τύπο, που εξολοθρεύουν ανθρώπους, που δεν σέβονται τίποτα.
Και η Ευρώπη κοιτάζει θαμπωμένη την «Γάτα από την Άγκυρα» και ετοιμάζεται να της παραδοθεί άνευ όρων ή έστω με ελάχιστους. Κάποιος, όμως, θα πρέπει να πληροφορήσει τους καλούς μας εταίρους ότι στο τέλος του παζαριού κερδισμένος βγαίνει πάντα ο έμπορος και ας φεύγεις εσύ από το «μαγαζί» του νομίζοντας ότι τον ξεγέλασες και τα πήρες όλα τσάμπα.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.