Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google
Σιχαίνομαι τα κλισέ. «Βαριά βιομηχανία» σου λέει ο άλλος πως είναι ο τουρισμός μας.
 
Όσοι όμως έχουμε ασχοληθεί με πραγματικά βαριές βιομηχανίες γνωρίζουμε πως αυτές δεν κτίστηκαν με ευχές. Χτίστηκαν με έργα, αίμα, δάκρια και αγώνες. Είτε από τους ιδιοκτήτες τους είτε (για να το πάμε το πράγμα και πιο μαρξιστικά) από τον εργατικό μόχθο. Είτε – κατά τη γνώμη του γράφοντος – με συνδυασμό των δύο.
 
Μπορεί πέρυσι λοιπόν να είχαμε μια χρονιά ρεκόρ λόγω της άφιξης 18 εκατομμυρίων επισκεπτών, όμως αυτή η κατάληξη δεν υπήρξε αποτέλεσμα κόπου, αγώνων και έργων. Η άνοδος αυτή δεν στηρίχτηκε σε σχέδιο. Άρα ψεύτικη η ανάπτυξη, λάθος και οι όποιοι πανηγυρισμοί.
 
Σε μια λογική «να ψοφήσει η κατσίκα του διπλανού», η Ελλάδα απλά επωφελήθηκε από την τριετή κρίση της Αιγύπτου, από την κοινωνική αναταραχή στην Τουρκία και από τη βύθιση χωρών της βορείου Αφρικής.
 
Κάπως έτσι, εκτός από την πολιτική, η λογική του «ώριμου φρούτου» υπάρχει και στον τουρισμό. Ως πότε όμως; Σε επισκέψεις σε μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, εύκολα διακρίνει κανείς το σχέδιο που οι ανταγωνιστικές μας χώρες έχουν ως προς την τόνωση του τουριστικού προς αυτές ρεύματος. Γεμάτη είναι ήδη από τον Ιανουάριο όλη η Ευρώπη με διαφημίσεις των τουρκικών αερογραμμών που υποστηρίζουν το τουριστικό προϊόν της πατρίδας τους, παντού υπάρχουν αφίσες τη Ισπανίας ή της Ιταλίας ενώ και οι Κροάτες μπήκαν δυναμικά στο παιχνίδι. Να πάμε παρακάτω; Με μια απίστευτη προπαγάνδα ακόμα και τα Βλαχο-σκόπια που καμία ατραξιόν δεν έχουν, διαφημίζονται παντού.
 
Στον αντίποδα αυτών, στην Ελλάδα το μόνο που κάνουμε είναι διαρκώς να γράφουμε για την «μεσογειακή ομορφιά» της Κρητικοπούλας υπουργού Τουρισμού κας. Όλγας Κεφαλογιάννη, για το πώς «πλάνεψε» με το σεξαπίλ της τους ομολόγους της στην τάδε ή τη δείνα χώρα ή για τη θετική της – όντως – εμφάνιση στο BBC. Από ουσία όμως; Από πραγματικό σχέδιο; Από τελικό αποτέλεσμα; Τι γίνεται εκεί; Εκεί είναι που η Ελλάδα πάσχει. Καμία διαφήμιση για τις τουριστικές ατραξιόν της πατρίδας μας δεν υπάρχει, ο ΕΟΤ είναι απών ενώ κανένας στο εξωτερικό δεν κατανοεί για ποιο λόγο θα πρέπει να επισκεφτεί την Ελλάδα αφού διαφημιστικά δεν υπάρχει πουθενά.
 
Τα γραφεία του ΕΟΤ στο εξωτερικό μετά από μια μακρά περίοδο που απλά εξυπηρετούσαν το βόλεμα των δημοσίων υπαλλήλων που τα στελέχωναν και αποτελούσαν βάσεις για τις «επιδρομές» των Βλαχο-ελλήνων για shopping στα εμπορικά κέντρα των Παρισίων, του Λονδίνου, του Μιλάνο κλπ έκλεισαν, ενώ οι κατά τόπους πρόξενοι και πρέσβεις αδαείς και ψιλομύτηδες αρνούνται να ασχοληθούν με «ποταπά» αντικείμενα όπως η προώθηση της πατρίδας τους ως τουριστικό προορισμό.
 
Μοιραίοι λοιπόν και ανύπαρκτοι και το 2014 θα περιμένουμε το θαύμα. Θα ποντάρουμε όλα μας τα λεφτά στους Τούρκους, Κούρδους ή Αιγύπτιους διαδηλωτές και μόλις η «κατσίκα» του διπλανού μας ψοφήσει εμείς θα καμωνόμαστε πως «η Ελλάδα και πάλι τα κατάφερε». Ως πότε όμως θα βολευόμαστε με τα ψέματα; Ως πότε θα βλέπουμε τη γειτονική Τουρκία να επενδύει στο προϊόν της, να χρησιμοποιεί διεθνείς περσόνες όπως τον Λιονέλ Μέσι, τον Κόμπι Μπράϊαντ ή εσχάτως τη γοητευτική ηθοποιό Τζούλιαν Μουρ, στις διαφημίσεις της όταν εμείς ποντάρουμε στην υπαρκτή μεν αλλά παγκοσμίως μη αναγνωρίσιμη ομορφιά της υπουργού μας;