Τα «νερά» και το μοντέλο Αρέτσο

Έχω εδραία την πεποίθηση, όπως έλεγαν και οι πολιτευτές του «παλαιού κόσμου», ότι το μοντέλο της εταιρείας Nuove Acque, ένα υβρίδιο που «πάτησε» πάνω στην ευρωπαϊκή εμπειρία των Συμπράξεων Δημόσιου- Ιδιωτικού Τομέα και που βρήκε εφαρμογή εδώ και χρόνια σε μια περιοχή της, την ευρύτερη περιοχή του Αρέτσο στην Τοσκάνη θα μας απασχολήσει λίαν συντόμως για τα …επικίνδυνα «νερά» των δύο εισηγμένων εταιρειών της Λεωφόρου Αθηνών.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Από τα τέλη της δεκαετίας του ΄90 – συγκεκριμένα, το 1998 η κοινοπραξία στην οποία επικεφαλής ήταν η γαλλικής καταγωγής Suez Environnement κατάφερε να επικρατήσει στο σχετικό διαγωνισμό και να υπογράψει μια σύμβαση 25ετούς διαρκείας για την διαχείριση του πόσιμου νερού όσο και των λυμάτων της περιοχής που περιλαμβάνει 32 δήμους γύρω από την πόλη Αρέτσο και 5 δήμους της Σιένα. Ένα χρόνο μετά δημιουργείται η joint venture εταιρεία με την επωνυμία Nuove Acque, που αναλαμβάνει να «τρέξει»το project. Στο μετοχικό της κεφάλαιο μετέχουν τρεις δημόσιοι φορείς / οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και ένας ιδιώτης μέτοχος, η Intesa Aretina. Η τελευταία κατέχει το 46 και κάτι των μετοχών της κοινοπρακτικής εταιρείας και ελέγχεται κατά 61 % από την Ondeo Italia, μια εταιρεία της Suez.

Το μοντέλο της συμμετοχής των Δήμων ή των Περιφερειών σε κοινοπρακτικά σχήματα στα οποία θα περάσει η διαχείριση των «νερών» δίχως να διαταραχθεί το μετοχικό στάτους είναι κάτι που φαίνεται δελεαστικό στους ενοίκους του Μαξίμου που έχουν αρχίσει τις συνομιλίες με τους Γάλλους της Suez. Η πρώτη εφαρμογή του μοντέλου Αρέτσο θα επιχειρηθεί να βρει «περπατησιά» στη Θεσσαλονίκη όπου οι κυβερνητικοί του ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτεθειμένοι λόγω του ακτιβισμού τους (ανοικτά δημοψηφίσματα, καμπάνιες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση κ.α).