Τελειώνετε, έχουμε και δουλειές…

Η ελληνική κυβέρνηση διαπραγματεύεται, όπως ακριβώς οι… γυναίκες. Μην παρεξηγήσετε την εκτίμηση. Δεν περιλαμβάνει ίχνος σεξισμού ή κάποιο πονηρό υπονοούμενο.

Ως γνωστόν γυναίκες και άντρες έχουν διαφορετικούς τρόπους για να επιτύχουν τον σκοπό τους. Οι άντρες είθισται να λένε αυτό που θέλουν, να κάνουν και ένα τσαμπουκά (τύπου Καμμένου: «Θα τα κάνουμε Κούγκι») και να περιμένουν από την άλλη πλευρά να υποχωρήσει και να δεχθεί τα επιχειρήματα, καθώς είναι λογικά, ξεκάθαρα και χωρίς δεύτερες σκέψεις.

Οι γυναίκες έχουν άλλη τακτική. Λένε αυτό που θα ήθελαν να συμβεί, εμφανίζονται άτεγκτες, δηλώνουν ότι δεν θα κάνουν πίσω και μετά απλά περιμένουν. Εάν δουν ότι το αντίπαλο στρατόπεδο δεν έχει υποχωρήσει στα δίκαια αιτήματά τους…. αρχίζουν τη γκρίνια, σε ρίχνουν και στο φιλότιμο και κάποια στιγμή, ο έρμος ο απέναντι υποχωρεί. Διότι εάν έχεις τη μουρμούρα στο κεφάλι στου 24 ώρες το 24ωρο δεν μπορεί, θα υποχωρήσεις. Δεν αντέχεις άλλο. Και λες το «ναι».

Οι εταίροι, αρχής γενομένης από τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, έχουν αρχίσει να έχουν αντιδράσεις ταλαιπωρημένου συζύγου, που δεν μπορεί στο τέλος θα τα δώσει τα λεφτά για εκείνο το κόκκινο ταγεράκι.

Έχουν κουραστεί. Φαίνεται στα μάτια τους. Το ύφος αρκετών κάθε φορά που δέχονται μία ερώτηση που περιλαμβάνει τη λέξη Ελλάδα, μπορεί να χαρακτηριστεί και πανικόβλητο. Ή απλανές. (Εξαιρείται ο Σόιμπλε. Αυτός αντιδρά πάντα με τον ίδιο τρόπο. Όπως ακριβώς τον έχει προγραμματίσει ο κατασκευαστής…).

Μερικές φορές μοιάζουν με τον περίφημο κόκορα του Αρκά: «Θέλω να βγω από το αδιέξοδο, αλλά δεν θυμάμαι από πού μπήκα». Και μάλλον μέσα τους αναθεματίζουν τη στιγμή που αποφάσισαν να κάνουν δεκτή στην Ευρωζώνη την Ελλάδα. Γιατί κατά βάθος ξέρουν – όπως ξέρει και η «σύζυγος» Αθήνα – ότι κοροϊδευόμαστε. Όπως το κάνουμε πέντε χρόνια τώρα. Αυτοί μας δίνουν χρήματα, εμείς υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε μεταρρυθμίσεις. Εμείς επιστρέφουμε με τα χρήματα. Κάνουμε και πέντε-δέκα περικοπές μισθών και συντάξεων, αυξάνουμε και τη φορολογία στα συνήθη υποζύγια και άντε στην καλύτερη των περιπτώσεων κατορθώνουμε να «βγάλουμε τα νούμερα σωστά». Μεταρρυθμίσεις; «Forget it, Gian(n)is».

Θα επαναληφθεί, άραγε, το ίδιο μοτίβο, μετά τη «γυναικεία» διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης; Θα υποκύψει ο, ομολογουμένως παράλογος σε ορισμένες περιπτώσεις, σύζυγος-Ευρωζώνη και θα πει το ναι στις ελληνικές προτάσεις ή θα αποφασίσει ότι έφθασε η στιγμή να καταθέσει την αίτηση διαζυγίου, να τελειώσει μία και καλή αυτός ο καθ’ όλα δυσλειτουργικός γάμος;

Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά. Ούτε καν οι έγκυροι αναλυτές των δελτίων των 8 στην ελληνική τηλεόραση. Ο μόνος που ξέρει είναι ο πανάγαθος. Καλό θα ήταν, όμως, ότι είναι να γίνει, να γίνει γρήγορα. Γιατί … τα μπάνια μας είναι ιερά. Απλά να μας πείτε έγκαιρα εάν το φρέντο στην παραλία, θα πρέπει να το πληρώσουμε με ευρώ, δραχμές, IOUs, διατακτικές ή Geuro. Ή με προσωπική εργασία. Δεν ζητάμε και πολλά. Απλά τελειώνετε. Και οι δύο σύζυγοι. Και αυτός εξ Αθηνών και αυτός εκ Βρυξελλών. Γιατί έρχονται και ζέστες…..