Θ. Πελαγίδης: Γιατί η Ελλάδα έχει μία νέα ευκαιρία

Την άποψη ότι η ελληνική οικονομία έχει την ευκαιρία να ανακάμψει, εάν, όμως, υπάρξει ορθή εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που περιλαμβάνονται στη νέα συμφωνία με τους δανειστές, εκφράζει σε άρθρο του στο Brooking Institute, ο Θ. Πελαγίδης.

Ο κ. Πελαγίδης καταθέτει έξι λόγους οι οποίοι στηρίζουν το παραπάνω επιχείρημα, χαρακτηρίζοντας παράλληλα ως «μεταρρυθμιστική λιτότητα» τη νέα συμφωνία που καλείται να υπογράψει η Ελλάδα, μετά το πέρας των διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές.

Πρώτον, οι Έλληνες έχουν κατανοήσει, πλέον, ότι δεν υπάρχουν άλλες εύκολες ή βιώσιμες λύσεις και ως εκ τούτου οι αντιδράσεις στη συμφωνία δεν θα είναι και τόσο ισχυρές όπως στο παρελθόν. Οι πολίτες θεωρούν ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έκανε ό,τι ήταν δυνατόν κατά τη διάρκεια της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης και παράλληλα ότι «αφού ο Τσίπρας δεν κατόρθωσε να επιτύχει κάτι καλύτερο, κανείς άλλος δεν θα μπορέσει να το πράξει».

Δεύτερον και οι Ευρωπαίοι έχουν κατανοήσει ότι μόνο ο Τσίπρας μπορεί να «περάσει» τη νέα συμφωνία, αλλά και να εγγυηθεί την εφαρμογή της, έχοντας την ελάχιστη κοινωνική αντίδραση. Όσο για τους σχολιαστές που υποστηρίζουν ότι ο κ. Τσίπρας δηλώνει ότι δεν πιστεύει σε αυτή τη συμφωνία, ο κ. Πελαγίδης υπογραμμίζει χαρακτηριστικά: «τι περιμένετε από έναν πολιτικό να πει στους ψηφοφόρους; Ότι είναι ενθουσιασμένος με το πρόγραμμα;».

Τρίτον, αυτή τη φορά οι Ευρωπαίοι είναι αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν την τακτική του «μαστιγίου και καρότου» προκειμένου να υπάρξει εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Το «καρότο» δεν θα είναι άλλο από την πρακτική του «χρήματα έναντι μεταρρυθμίσεων» και «χρήματα έναντι αναμόρφωσης του χρέους στο μέλλον». Εάν οι πιστωτές «παίξουν αυτό το χαρτί καλά, τότε το πρόγραμμα θα έχει αποτελέσματα». Όσο για το «μαστίγιο» αυτό δεν είναι άλλο από την απειλή ενός «προσωρινού Grexit», το οποίο θα χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για να πείσει την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και όλο το πολιτικό σύστημα.

Τέταρτον, οι Ευρωπαίοι φαίνεται ότι τώρα συμφωνούν για κάποιας μορφής αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Αυτό θα φανεί ως νίκη του Τσίπρα στα μάτια των ψηφοφόρων και θα προστατέψει τη δημοτικότητά του. Οι πιστωτές κατανοούν ότι πλέον θα πρέπει να επικεντρωθούν στην εφαρμογή των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, οι οποίες περιγράφονται πολύ ορθά στην τελευταία εκτίμηση του ΔΝΤ για την Ελλάδα.

Πέμπτον, αυτή τη φορά το διεθνές περιβάλλον είναι καλύτερο. Η Ευρωζώνη ανακάμπτει, ενώ η ΕΚΤ εφαρμόζει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (στο οποίο, μακάρι, κάποια στιγμή να ενταχθούν και τα ελληνικά ομόλογα). Την ίδια ώρα ο Γάλλος πρόεδρος, Φ. Ολάντ, κάνει λόγο για την ανάγκη δημιουργίας μίας «κυβέρνησης της Ευρωζώνης», κάτι το οποίο υποδεικνύει ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί κατανοούν ότι τα πολλαπλά ελλείμματα – θεσμικά, δημοκρατικά και οικονομικά – του ευρώ θα πρέπει να καταγραφούν και να αντιμετωπιστούν με βιώσιμο τρόπο.

Έκτο, όπως έχουν υποστηρίξει αρκετοί αναλυτές, το ελληνικό χρέος δεν αποτελεί τόσο μεγάλο βάρος για την οικονομία. Το Ευρωπαϊκό Λογιστικό Σύστημα (ESA), δίνει μία καλή βάση ούτως ώστε να υπάρξει επαναπροσδιορισμός της ωρίμανσης του ελληνικού χρέους. Επίσης τα Διεθνή Δημοσιονομικά Λογιστικά Στάνταρντ (IPSAS) μπορούν να προσφέρουν ορισμένα πλεονεκτήματα στην ελληνική κυβέρνηση.

Βάσει αυτών των λογιστικών κανόνων μπορεί να δοθεί η δυνατότητα στην Ελλάδα να δείξει ένα νέο χαμηλότερο επίπεδο χρέους. Εάν συμβεί αυτό θα είναι ιδιαίτερα θετικό. Θα ενισχύσει την άποψη ότι η Ελλάδα έχει μία γνήσια ευκαιρία να προσελκύσει ξένες επενδύσεις, να αναβαθμίσει την αξία των κρατικών περιουσιακών, να αντλήσει περισσότερα κεφάλαια από τις ιδιωτικοποιήσεις, να ενισχύσει την αξία των collaterals που διακρατούν οι ελληνικές τράπεζες, να δημιουργήσει περισσότερες θέσεις εργασίας αλλά και υψηλότερο εισόδημα και να ανακάμψει ισχυρά.