Θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας καλύτερα με τη νέα δραχμή;

Ύστατες προσπάθειες για την σταθεροποίηση της χώρας εντός του ευρώ θα λάβουν χώρα εντός της εβδομάδας. Παρά το πολύ βαρύ κλίμα οι σχετικά ψύχραιμες ανιτιδράσεις μπορεί να δώσουν την ευκαιρία για να διεξαχθεί ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων.

Το άρθρο Μπλανσάρ απεικονίζει το βάθος του προβλήματος του ασφαλιστικού που σε δαπάνες αντιστοιχεί σε ένα ιδιαίτερα αυξημένο πσοστό επί του ΑΕΠ που ανάλογα με τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται τοποθετείται στο 10%. Το μεγάλο ερώτημα είναι, αν έστω και στο πάρα πέντε, μπορεί η ελληνική πλευρά να πείσει με ισοδύναμα τους εταίρους-πιστωτές. Η ελληνική πλευρά λέει ότι πρότεινε μέτρα, μόνιμου χαρακτήρα, 2% επί του ΑΕΠ, ενώ της ζητήθηκαν 2,6%. Η πλευρά των ξένων λέει, ότι αυτό το χαρτί που της επιδόθηκε δεν είχε ουσιαστικές αλλαγές σε αυτά που είχε λάβει πρωτύτερα.

Το ζήτημα παίρνει πια επικίνδυνες διαστάσεις καθώς η ανελαστική στάση και των δυο πλευρών οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αθέτηση πληρωμών. Εάν η ελληνική οικονομία δεν είναι σε πρόγραμμα από 1η Ιουλίου, τότε η ΕΚΤ δεν θα μπορεί να δώσει ELA και κατά συνέπεια να χρηματοδοτήσει τις ελληνικές τράπεζες. Κάτι τέτοιο θα έχει πολλαπλες επιπτώσεις με πρώτη την επιβολή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων.

Πολιτικά η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει λάβει την εντολή να βγάλει την χώρα από την Ευρωζώνη αλλά δεν έχει λαβει και την εντολή να οδηγήσει την χώρα σε στάση πληρωμών. Σε αυτό θα πρέπει να εξηγήσει τις συνέπειες πρώτα στον ελληνικό λαό και ίσως όλα αυτα πρέπει να περάσουν από κοινοβούλιο και την λαϊκή εντολή. Κατ’ αρχάς, η κυβέρνηση πρέπει να ενημερώσει για την ουσία της διαπραγμάτευσης κοινοβούλιο και λαό πέραν των γνωστών non paper.

Πέραν των πρόωρων συντάξεων ή κάποιων πράγματι σχετικά υψηλών υπάρχουν παιδιά τα οποία ασφαλώς και δεν μπορεί να τα πείσει κανένας ότι θα μεγαλώσουν καλύτερα με τη νέα δραχμή. Πώς όμως θα χρηματοδοτηθεί η ελληνική οικονομία με τα σημερινα δεδομένα τον Ιούλιο?

Πληροφορίες υπάρχουν ότι οι εταιροι-πιστωτές έχουν ζητήματα κα ενστάσεις όσον αφορά την υπόθεση και του εργασιακού, καθώς οι προθέσεις της κυβέρνησης καταργούν απευθείας τις μνημονιακές ρυθμίσεις. Το θέμα δεν είναι ποιος έχει δίκιο πια αλλά ποιο είναι το λιγότερο κακό. Ο πρωθυπουργός ακόμα και τώρα διατηρεί την λαϊκή υποστήριξη και έχει το παιχνίδι στα χέρια του. Οι ευθύνες του είναι μεγάλες. Για αυτό όμως και εκλέχτηκε.