Η κρίσιμη μέρα του σημερινού Eurogroup έχει φέρει την Ελλάδα στο επίκεντρο των ξένων κεφαλαίων που βλέπουν μεν τελικά συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών, από την άλλη, όμως, σαν κεντρικό σενάριο έχουν υιοθετήσει σε πρώτη φάση μια εξέλιξη που θα εκθέσει σε αρνητικό σοκ την οικονομία αυξάνοντας το ρίσκο για την βιωσιμότητα του χρέους.
Στη συνέχεια, η στάση αναμονής και διπλωματίας θα έχει νόημα μόνο αν αγοράσει χρόνο για μια πιο δομημένη λύση. Ο τελικός συμβιβασμός θα έχει μια μίξη από επιμήκυνση των ομολόγων, χαμηλότερα επιτόκια, δημοσιονομική χαλάρωση σε σχέση με το αρχικό σχέδιο,άρα χαμηλότερα δημοσιονομικά πλεονάσματα και διαρθρωτικες αλλαγές.
Οι εκτιμήσεις αυτές ανήκουν στην Credit Agricole.
Οσον αφορά την πρώτη φάση της επιμήκυνσης, προβλέπεται ότι οι λήξεις των ελληνικών ομολόγων (δάνεια του πρώτου μνημονίου) θα πάνε κατά 10 χρόνια πίσω μέχρι το 2051.
Η νέα μείωση των επιτοκίων, που βρίσκονται τώρα μόλις 50 μονάδες βάσης πάνω από το τρίμηνο Euribor μπορεί να οδηγήσει σε σύγκρουση με το νομικό πλαίσιο,που ισχύει ( Αρθρο 122 της Συνθήκης) αφού η δανειοδότηση με επιτόκιο κάτω από ορισμένα επίπεδα, καταχωρείται ως οικονομική βοήθεια,που δεν καλύπτει τα χρηματοοικονομικά ρίσκα και δεν οδηγεί σε δημοσιονομική πειθαρχία.
Η λήξη των δανείων του EFSF, που σε μέσον όρο φτάνουν τα 30 χρόνια, μπορεί να επιμηκυνθεί επίσης.
Αυτός ο συνδυασμός, σύμφωνα με τους αναλυτές του Bruegel, μειώνει σε παρούσες αξίες κατά 17% του ΑΕΠ το χρέος. Με όλες τις αναφερθείσες προσαρμογές και στα δάνεια του EFSF κατά δεκαετία και τις επιστροφές των κερδών της ΕΚΤ τότε οι πληρωμές για τόκους μειώνονται στο 2% του ΑΕΠ έναντι 4,3% που ίσχυσε για το 2014.
Π.Μπ.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.