Του Δημήτρη Παφίλα
Η επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων στις τράπεζες αποτελεί το σοβαρότερο πλήγμα στα τραπεζικά ιδρύματα καθώς για να αρθούν πρέπει να εξαλειφθούν οι λόγοι για τους επιβλήθηκαν, κι αυτό μπορεί να χρειασθεί πολύ καιρό.
Aς δούμε, όμως, αναλυτικά, τι είχε αποφασιστεί στην Κύπρο την άνοιξη του 2013, όταν επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί έλεγχοι στο τοπικό χρηματοπιστωτικό σύστημα:
Πρώτον, ο νόμος προέβλεπε τη δυνατότητα ημερήσιων αναλήψεων έως και 300 ευρώ ημερησίως ανά άτομο (μαζί με τις κινήσεις πιστωτικών και χρεωστικών καρτών), συνολικά από όλες τις τράπεζες της χώρας.
Επειδή όμως δεν υπήρχε η δυνατότητα ελέγχου, αρκετοί Κύπριοι μπορούσαν να αναλαμβάνουν έως 300 ευρώ ημερησίως από κάθε τράπεζα που είχαν καταθετικό λογαριασμό.
Δεύτερον: Όσοι Κύπριοι ταξίδευαν στο εξωτερικό μπορούσαν δεν μπορούσαν να εξάγουν πάνω από 1.000 ευρώ σε μετρητά, ενώ στο εξωτερικό μπορούσαν να «σηκώνουν» από τα συνεργαζόμενα ATM έως 300 ευρώ ημερησίως.
Επίσης, οι πληρωμές ή οι πληρωμές στο εξωτερικό μέσω μεταφοράς ή χρεωστικής/πιστωτικής κάρτας επιτρεπόταν έως 5000 ευρώ.
Επιταγές
Τρίτον: οι επιταγές γίνονταν δεκτές μόνο για καταθέσεις στο όνομα του δικαιούχου, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο χρηματοδότησης στο εμπόριο και στις συναλλαγές γενικότερα.
Οι προθεσμιακές καταθέσεις που έληγαν μέσα στον επόμενο μήνα πήραν παράταση
Τέταρτο: οι προθεσμιακές καταθέσεις που έληγαν μέσα στον επόμενο μήνα είχαν πάρει παράταση για τουλάχιστον ένα μήνα και στη συνέχεια μόνο ένα ποσοστό αυτών μπορούσε να μεταφερθεί σε λογαριασμό όψεως.
Πέμπτο: σε φοιτητές του εξωτερικού επιτρεπόταν να αποσταλούν (φυσικά κατόπιν ελέγχου) περιορισμένα ποσά για διατροφή, δίδακτρα και λοιπά έξοδα.
Για τις επιχειρήσεις
Έκτο: Οι κυπριακές επιχειρήσεις για να εισάγουν προϊόντα από το εξωτερικό, ή γενικότερα να καταβάλουν ποσά εκτός Κύπρου, θα έπρεπε να πάρουν άδεια εξαγωγής συναλλάγματος από την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου και αφού προηγουμένως είχαν καταθέσει μια σειρά δικαιολογητικών εγγράφων. Συχνά, λόγω φόρτου εργασίας, οι άδειες αυτές καθυστερούσαν σημαντικά. Το καθημερινό όριο για τις επιχειρήσεις ήταν 5000 ευρώ, ενω είχε συσταθεί επιτροπή που εξέταζε ποσα για τις επιχειρήσεις΄μεταξύ 5000 – 200.000 ευρώ.
Έβδομο, οι Κύπριοι δεν μπορούσαν να ανοίξουν καινούριους λογαριασμούς σε άλλες τράπεζες με τις οποίες μέχρι τότε δεν συνεργάζονταν.
Δικαιολογητικά απαιτούνταν και για συναλλαγές εσωτερικού, αν αυτές γίνονταν μέσω της μεταφοράς ποσών από τραπεζικό λογαριασμό σε τραπεζικό λογαριασμό εντός Κύπρου! Για παράδειγμα, όποιος ήθελε να αγοράσει αυτοκίνητο, θα έπρεπε πρώτα να έρθει σε συμφωνία με τον έμπορο, να καταθέσει τη συμφωνία στην τράπεζα και μετά να του δοθεί η δυνατότητα μεταφοράς υπολοίπου από το λογαριασμό του στο λογαριασμό του πωλητή.
Καμία εξαγωγή για επενδυτικούς σκοπούς
Όγδοο: καμιά εξαγωγή συναλλάγματος δεν επιτρεπόταν για επενδυτικούς σκοπούς.
Ένατο: οι προθεσμιακές καταθέσεις που έληγαν μέσα στον επόμενο μήνα είχαν πάρει παράταση για τουλάχιστον ένα μήνα και στη συνέχεια μόνο ένα ποσοστό αυτών μπορούσε να μεταφερθεί σε λογαριασμό όψεως.
Αυτό που έχει σημασία για τα Capital Controls είναι για να αρθούν χρειάζεται να εξαλειφθούν οι λόγοι για τους οποίους επιβλήθηκαν. Στην Κύπρο χρειάσθηκαν 2 χρόνια, ενώ στην Ισλανδία (απάτη με τις καταθέσεις βρετανικών τραπεζών) 7 χρόνια.
Ενδιαφέρον στοιχείο ήταν το γεγονός ότι οι τράπεζες είχαν χωρίσει τα λεφτά σε παλιά (μέχρι τον Μάρτιο του 2013) και
σε “καινούργια”. Στα τελευταία δεν έμπαιναν περιορισμοί.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.