Το ρίσκο από την ρωσοτουρκική κρίση

Το γεωπολιτικο αναδεικνύεται σταδιακά σε έναν εξαιρετικά κρίσιμο παράγοντα,που μπορεί να κρύβει ευκαιρίες, έχει όμως και πολλές πεπονόφλουδες. Η εστία βρίσκεται πλέον πολύ κοντά μας, με εμπλοκές που ήταν δύσκολο να προβλεφθούν, έως και λίγες ημέρες πριν την κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού. Τα σενάρια για την συνέχεια είναι εξαιρετικά επικίνδυνα, άσχετο αν αξιόπιστες αναλύσεις επιχειρούν να τεκμηριώσουν ότι η ισορροπία τρόμου που διαμορφώνεται θα είναι διατηρήσιμη.

Το ερώτημα είναι πώς μια περιοχή στην οποία συνωστίζονται από τους Τουρκομάνους μέχρι τους Κούρδους θα αποκτήσει σταθμάρχη,όταν η φυσική και χερσαία παρουσία δυνάμεων του ΝΑΤΟ δεν προβλέπεται άμεσα και θεσμικά τουλάχιστον. Κατά συνέπεια η κλιμάκωση του ρωστουρκικού ανταγωνισμού είναι ένα φυσικό επακόλουθο το οποίο βρίσκεται μόνον στην αρχή του και εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους ανάφλεξης,καθώς δεν μπορεί να ελέγχεται συνέχεια με κάποιες χλιαρές δηλώσεις του Λευκού Οίκου είτε να παίζει με τα νεύρα του Πούτιν.

Πολύ περισσότερο η φανερή έλλειψη της Ευρώπης να κινηθεί με ενιαία στρατηγική,όπως εκφράζεται μεμονωμένα από την αντίδραση της πληγωμένης Γαλλίας απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος, υποδηλώνει την αδυναμία συγκρότησης ενός συνολικού πλαισίου μέσα στο οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί και η ελληνική θέση. Την ίδια ώρα οι Ευρωπαίοι είναι εγκλωβισμένοι στα λογιστικά του προσφυγικού,την διάσταση του οποίου επίσης απέτυχαν να προβλέψουν παταγωδώς σε έγκαιρο χρόνο.

Τα ρίσκα των εξελίξεων,ειδικά με την συνολική εμπλοκή που έχει αποκτήσει στο εύρος των συγκρουόμενων συμφερόντων Ρωσίας και Τουρκίας,έχουν ήδη διαμορφώσει νέα δεδομένα για την ελληνική πλευρά,η οποία φύσει θέσει συνδέεται και με τις δύο χώρες. Το ερώτημα λοιπόν εδώ είναι πώς η ελληνική κυβέρνηση θα διαχειριστεί αυτό το νέο ζήτημα. Ο Ερντογάν θεωρώντας εαυτόν πανίσχυρο παίρνει ρίσκα,εμπλέκοντας το ΝΑΤΟ σε εφαπτόμενες σύγκρουσης με την Ρωσία. Ρισκάρει με άγνωστο αποτέλεσμα αλλά μην ξεχνάμε ότι μέχρι τώρα οι όποιες συζητήσεις μαζί του γίνονταν μάλλον από όχι πλεονεκτική θέση για την Ελλάδα.

Είναι άγνωστο επίσης πώς η ένταση αυτή θα επηρεάσει τις τελικές αποφάσεις για τις περιπολίες στο Αιγαίο,που θα ζητήσει η ευρωπαϊκή πλευρά. Η ελληνική πλευρά μπορεί να βρεθεί εμπλεκόμενη σε μια εξαιρετικά σύνθετη διαχείριση του ζητήματος που θα έχει να κάνει με την ασφάλεια της περιοχής και αυτό το ρίσκο ήδη είναι υπαρκτό. Από εδώ και πέρα μπαίνει ένα πρακτικό ζήτημα, αν δηλαδή θα μπορέσει να διαπραγματευθεί στις όποιες εξελίξεις,κατά τρόπο που θα κερδίσει συνολικά ή θα καταστεί ουραγός των εξελίξεων επιφορτιζόμενη με πρόσθετα βάρη.

Η κόντρα πάντως των Ρώσων με τους Τούρκους μπορεί να αλλάξει πολλά από τις προτεραιότητες αλλά και τις οπτικές που οι Ευρωπαίοι έχουν ορίσει. Για οτιδήποτε παραπάνω είναι ακόμα πολύ νωρίς.