WSJ: Ήρθε η ώρα η Ευρωζώνη να δώσει τελεσίγραφο στην Αθήνα

Ήρθε η ώρα οι Ευρωπαίοι να δώσουν τελεσίγραφο και έτσι μια πολιτική λύση στην Ελλάδα, αναφέρει η Wall Street Journal και ο αρθρογράφος της Simon Nixon.

“H ελληνική κυβέρνηση έχει ξοδέψει τους τελευταίους τέσσερις μήνες ζητώντας μια πολιτική λύση στην κρίση χρέους.

Μάλλον έχει έρθει η ώρα η Ευρωζώνη να της προσφέρει μια” τονίζει το δημοσίευμα.

Μέχρι στιγμής, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήταν διστατικοί στο να μπλεχτούν στη διαδικασία, προτιμώντας να κρυφτούν πίσω από τους αξιωματούχους της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, κοινώς της πρώην τρόικας.

Αυτό εν μέρει αντανακλά μια πρακτική και νομική λύση, αφού οι πολιτικοί δεν έχουν το χρόνο ή την ικανότητα να διαπραγματευτούν τις λεπτομέρειες ενός προγράμματος διάσωσης.

Αλλά την ίδια στιγμή, αντανακλά και μια πολιτική πραγματικότητα. Κανείς δεν θέλει να μπει στην διαδικασία να ασκήσει κριτική στον προϋπολογισμό ενός άλλου κράτους μέλους.

Όμως η πραγματικότητα δείχνει ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε αδιέξοδο, παρά τις διαβεβαιώσεις της Αθήνας ότι η συμφωνία είναι κοντά, καταλήγει.

“Οι προθεσμίες που έχουν περάσει είναι αμέτρητες. Κανείς δεν περιμένει μια συμφωνία στα τέλη του Μαϊου. Η Αθήνα ακόμα αντιστέκεται στην αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού και της αγοράς εργασίας ενώ συνεχίζει να αναστρέφει τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις” γράφει.

Οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης θεωρούσαν ότι θα ήταν μεν δύσκολες οι διαπραγματεύσεις με την νέα κυβέρνηση αλλά υπέθεταν ότι όταν η οικονομική πίεση θα αυξανόταν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα προτιμούσε να εκπληρώσει την δέσμευση για την παραμονή της χώρας στο ευρώ, δεχόμενος τη συμφωνία, είτε πείθοντας τους ριζοσπαστικούς του κόμματός του είτε διώχνοντάς τους.

Αλλά αυτές οι εικασίες, όπως αναφέρει ο Nixon, φαίνεται να είναι τελικά μακριά από την αλήθεια. “Αν και ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για καταπολέμηση της διαφθοράς και του πελατειακού συστήματος, δεν έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για μεταρρυθμίσεις τους τέσσερις μήνες που είναι στην εξουσία. Δεν έχει παρουσιάσει καμία δική του πρόταση για να μεταμορφώσει την Ελλάδα σε μια μοντέρνα, λειτουργική οικονομία. Αντίθετα, δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο να γυρίσει το ρολόι προς τα πίσω” εξηγεί.

Ο κίνδυνος ενός ατυχήματος λοιπόν είναι πολύ μεγάλος. “Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει τώρα να αναλάβουν πολιτικές ευθύνες. Η ΕΚΤ έπρεπε να είχε καταστήσει πιο αυστηρά τα μέτρα παροχής ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες εδώ και καιρό αλλά δίσταζε γιατί, καθώς δεν είναι πολιτικά εκλεγμένο όργανο, δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη για ένα μέτρο που μπορεί να οδηγήσει σε bank run και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αλλά αυτή η διαστακτικότητα εκ μέρους των δανειστών δίνει παράταση σε αυτή την κατάσταση, καταστρέφοντας βαθύτερα την ελληνική οικονομία, συμβάλλοντας σε μια ιδέα ότι η Ευρώπη είναι παράλυτη και ανήμπορη να λάβει αποφάσεις”.

“Γι’ αυτό και έχει έρθει ο καιρός η Ευρωζώνη να δώσει ένα τελεσίγραφο στην Αθήνα: Είτε δέχεστε είτε όχι τη συμφωνία” καταλήγει.