Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Στα 26 του, ο Tony Hsieh, πολύ πριν γίνει διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ηλεκτρονικού εμπορίου με την επωνυμία Zappos, θεωρούσε την ηλεκτρονική μουσική ενοχλητική και δεν καταλάβαινε γιατί ο κόσμος επέμενε να στοιβάζεται σε έναν κλειστό χώρο  για να χορεύει υπό τους ήχους ενός επαναλαμβανόμενου ρυθμού χωρίς καν λόγια. Τη νύχτα που πήγε στο πρώτο του rave πάρτι (πολύ της μόδας εκείνη την εποχή) και περίμενε 20 λεπτά σε μια ατέλειωτη ουρά για να μπει σε μια αχανή αποθήκη, αναρωτιόταν πόση ώρα ακόμα θα βαστούσε αυτό το “μαρτύριο”. Αυτό που επακολούθησε όμως θα ήταν γι’ αυτόν μια αληθινή αποκάλυψη και θα άλλαζε τη γνώμη του και την πορεία του για πάντα…

Ο κόσμος, θυμάται, χόρευε, όχι αντικρίζοντας ο ένας τον άλλο, αλλά κοιτάζοντας τον DJ, που σαν μικρός θεός έστελνε την ενέργειά του στο παλλόμενο πλήθος.

“Όλη η αποθήκη έμοιαζε με μια μαζική, ενωμένη φυλή χιλιάδων ανθρώπων. H εμπειρία αυτή άλλαξε όλη μου την ύπαρξη”, αναφέρει. Θυμάται ότι η υποβλητική ηλεκτρονική μουσική μετατράπηκε σαν χτύπος μια τεράστιας καρδιάς και η ατομική συνείδηση είχε μετατραπεί σε συλλογική.

“Ήταν σαν όλοι να είχαν έναν κοινό σκοπό, ήταν κοινωνοί μιας συλλογικής rave εμπειρίας”.

Τώρα στα 40 του δεν πηγαίνει πια σε ολονύχτια πάρτι, ωστόσο υποστηρίζει ότι η rave τον βοήθησε να πάει ένα βήμα παραπέρα στις επιχειρήσεις του. Στα 24 του ήδη είχε δημιουργήσει περιουσία, πουλώντας την πρώτη του startup, τη LinkExchange, στη Microsoft για 265 εκατ. δολ.

Το επιχειρηματικό δαιμόνιο εκδηλώθηκε στον Hsieh  πολύ νωρίτερα: στα 9 του είχε δημιουργήσει μια επιχείρηση εκτροφής σκουληκιών(!), η οποία ωστόσο απέτυχε. Στο γυμνάσιο έφτιαξε μια εταιρεία παρασκευής κουμπιών και έβγαζε 200 δολάρια το μήνα. Εφτιαξε επίσης το δικό του newsletter, και πουλούσε 5 δολ. το κομμάτι ενώ χρέωνε 20 δολ. την ολοσέλιδη διαφήμιση. Όταν πήγε κολέγιο στο Χάρβαρντ, πουλούσε οδηγούς σπουδών σε συμφοιτητές του για 20 δολ. το κομμάτι.

Όταν αποφοίτησε, έπιασε δουλειά στην Oracle, αλλά παραιτήθηκε γιατί το εργασιακό περιβάλλον “ήταν βαρετό”.

Αφού πούλησε τη LinkExchange, επένδυσε 500.000 δολ. για να φτιάξει τη ShoeSite. Σύντομα μετονομάστηκε σε Zappos και  ο Hsieh έγινε CEO. Μετέφερε την έδρα στο  Las Vegas το 2004 η εταιρεία έγινε γνωστή για τον σχεδόν  παρανοϊκό  τρόπο παροχής υπηρεσιών και την ιδιόμορφη κουλτούρα της. Το 2009 η Amazon αγόρασε τη Zappos για 1,2 δισ. δολάρια.

Πώς βοήθησε η μουσική rave; Κυρίως μέσω του φαινομένου “διακόπτης της κυψέλης”, όπως το ονομάζει ο ίδιος. Οι άνθρωποι, εξηγεί, εκ του φυσικού τους έχουν την τάση να εξυπηρετούν τις ατομικές τους ανάγκες, όμως περιστασιακά, επιδιώκουν να συνεργάζονται για έναν κοινό σκοπό. Κάποιες εμπειρίες μπορεί να ενεργοποιήσουν αυτή την ομαδική συμπεριφορά που αποκαλείται “διακόπτης κυψέλης” γιατί καθρεφτίζει τον τρόπο που οι μέλισσες εργάζονται μαζί για το καλό της κυψέλης.

Κάτο αντίστοιχο συνέβαινε και με τη μουσική rave. Κοινός στόχος ήταν η διασκέδαση και η μοναχική διαδικασία, όπως ο χορός, γινόταν ομαδική και το άτομο ένοιωθε σαν ψηφίδα μιας οντότητας που δημιουργούσε το σύνολο.
Μια από τις “10 εντολές” της Zappos είναι “να χρτίζεις εάν θετικό ομαδικό, οικογενειακό κλίμα”.

Ο ιδιότυπος αυτός CEO θέλει οι υπάλληλοί του να διατηρούν τις ιδιομορφίες τους, να έχουν πολλές ελευθερίες σε ό,τι αφορά τη δημιουργικότητά τους και να είναι μαζί σε πάρτι, δραστηριότητες, εκδρομικές εξορμήσεις που διοργανώνει η εταιρεία.

Όπως οι ravers, “χορεύουν” όλοι μόνοι τους στον ίδιο ρυθμό, έχουν τους ατομικούς ρόλους τους, αλλά εργάζονται όλοι για τους απώτερους στόχους της εταιρείας.

Στο βιβλίο του ο Hsieh ορίζει και τι θεωρεί ευτυχία: “συνειδητοποιημένος έλεγχος, συνειδητοποιημένη πρόοδος, συνεκτικότητα, συνειδητοποίηση ότι είσαι μέρος μια ςέννοιας πιο σημαντικής από εσένα”.