Κύπρος: Ευρώ ή λίρα?

 Αντί να μειώνονται τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται για  τον τρόπο που η Κύπρος έφτασε στον σημερινό κατήφορο.Και διερωρτάται κανείς αν μια οικονομία η οποία μπαίνει σε ένα τόσο ασφυκτικό περιβάλλον μπορεί να ανακάμψει με  αποφάσεις και μέτρα που γνωστοποιούνται,κατά τις οποίες η μια είναι πιο επιβαρυντική από την άλλη.

Τις  τελευταίες ημέρες είχαμε την δέσμευση καταθέσεων κατ ουσίαν 100% στην Τράπεζα Κύπρου με κούρεμα που θα φτάσει μέχρι 60%.Αρα μια τράπεζα κατ ουσίαν ανενεργή.Χθες αποκαλύφθηκε ότι συγγενής του προέδρου Αναστασιάδη έβγαζε εκατομμύρια από την χώρα λίγες μόνο μέρες πριν το κούρεμα.Ο ίδιος ο πρόεδρος Αναστασιάδης ζητά ευθύνες από την προηγούμενη κυβέρνηση για το κλείσιμο της Λαικής,όταν υπουργός Οικονομικών του είναι ο μέχρι πρότινος πρόεδρος της Τράπεζας.

Ερχονται επίσης  μειώσεις μισθών ενώ κεφάλαια ξένων έφυγαν ή θα φύγουν από το νησί.Με όλα αυτά και υπό το βάρος μιας πολιτικής ηγεσίας που αφήνει πλήθος ερωτημάτων είναι αβέβαιο αν η ιστοτρική Μεγαλόνησσος πρόκειται να σωθεί εντός ευρώ.Και ίσως θα πρέπει να προνοήσει,  για να μην οδηγηθεί σε ένα μνημόνιο με υποθήκες κρατικά περιουσιακά στοιχεία όπως έγινε στην χώρα μας.

Αν  γνώριζε κανείς με ακρίβεια ποιές είναι είναι οι παράμετροι για την εθνική ασφάλεια της Κύπρου, τότε θα μπορούσε να πεί ότι οι Κύπροι θα πρέπει να θέσουν στους Γερμανούς το ερώτημα για τις αναγκαίες και ικανές  προυποθέσεις που απαιτούνται ώστε να υιοθετήσουν ένα άλλο νόμισμα στις εσωτερικές τους συναλλαγές.Ισως καταστεί έτσι και η πρώτη χώρα που θα πάει στην ουσία της συναλλαγματικής πολιτικής ξεφεύγοντας από αδιέξοδα μιας νομισματικής πολιτικής που οδηγεί κατά βάση σε μακροχρόνιες υφέσεις,όπως κατέγραφε και η Societe General σε έκθεση της προηγούμενης εβδομάδας.

Την τάση αυτή εκψφράζει η μοναδική ουσιαστικά ελπιδοφόρα φωνή για την ανάταξη της κυπριακής οικονομίας, ο Νικόλας Παπαδόπουλος,γιος του Τάσου και πρόεδρος των οικονομικών υποθέσεων της Βουλής.Μια οργανωμένη και συντεταγμένη απόσχιση της εσωτερικής οικονομίας από τον θανάσιμο εναγκαλιασμό του ευρώ μπορεί να αποτελέσει το ενδιαφέρον πρώτο πέιραμα ανδιάρθρωσης της Ευρωζώνης που οδηγείται σε μια ασύμμετρη και ανισόρροπη πολιτική ένωση.