Την ώρα που η έννοια της σύνταξης μοιάζει όλο και πιο μακρινή για εκατομμύρια ανθρώπους, η τεχνητή νοημοσύνη έδωσε μια παράδοξη είδηση: ένα ρομπότ… αποσύρθηκε από την ενεργό εργασία. Όχι επειδή κουράστηκε ή γιατί του το επέβαλε κάποιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, αλλά επειδή ολοκλήρωσε τον κύκλο για τον οποίο σχεδιάστηκε. Και έφυγε παίρνοντας μαζί του το πολυτιμότερο «κεφάλαιο» σε κάθε παραγωγική διαδικασία: εμπειρία.
Το Figure 02, το ανθρωποειδές ρομπότ της Figure AI, δεν περιορίστηκε σε έναν ρόλο εντυπωσιακής επίδειξης. Για έντεκα μήνες ενσωματώθηκε πλήρως στη γραμμή παραγωγής εργοστασίου της BMW στη Νότια Καρολίνα, λειτουργώντας ως κανονικό μέλος μιας απαιτητικής βιομηχανικής αλυσίδας. Ανάμεσα σε ανθρώπους, μηχανές και μεταφορικές ταινίες, εκτελούσε καθημερινά βαριές και επαναλαμβανόμενες εργασίες, συμμετέχοντας στην κατασκευή δεκάδων χιλιάδων οχημάτων.
Στην πράξη, το Figure 02 σήκωσε, μετέφερε και τοποθέτησε σχεδόν 90.000 μεταλλικά εξαρτήματα, συμβάλλοντας άμεσα στην παραγωγή περισσότερων από 30.000 BMW X3. Χωρίς διαλείμματα όπως τα αντιλαμβανόμαστε εμείς, χωρίς κόπωση με την ανθρώπινη έννοια, αλλά με συνεχή φθορά — αυτή που μόνο η πραγματική εργασία μπορεί να προκαλέσει.
Στην αρχή, η εικόνα του θύμιζε κάθε νέο εργαζόμενο. Οι κινήσεις του ήταν συγκρατημένες, σχεδόν διστακτικές. Χρειαζόταν συχνή παρέμβαση από μηχανικούς, διορθώσεις στον προγραμματισμό και διαρκή παρακολούθηση. Όμως, όσο περνούσε ο χρόνος, οι αλγόριθμοι προσαρμόζονταν, οι αισθητήρες «καταλάβαιναν» καλύτερα τον χώρο και η απόδοση βελτιωνόταν αισθητά.
Μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, το ρομπότ έφτασε σε επίπεδο που ακόμη και οι δημιουργοί του δεν περίμεναν τόσο σύντομα. Προς το τέλος του προγράμματος, μπορούσε να εργάζεται σε βάρδιες 10 ωρών, με ακρίβεια που άγγιζε το 99% στη διαχείριση φύλλων λαμαρίνας. Συνολικά, κατέγραψε πάνω από 1.250 ώρες λειτουργίας σε πραγματικές συνθήκες εργοστασίου — ένας αριθμός εξαιρετικά σπάνιος για ανθρωποειδή ρομπότ.
Η επιτυχία, ωστόσο, δεν ήρθε χωρίς κόστος. Η καθημερινή χρήση αποκάλυψε τα όρια της μηχανής. Προβλήματα ισορροπίας σε απότομες κινήσεις, αυξημένες ενεργειακές απαιτήσεις και ανάγκη για συχνές φορτίσεις έδειξαν ότι η αυτονομία παραμένει κρίσιμο ζητούμενο. Το σοβαρότερο ζήτημα εμφανίστηκε στο σύστημα του πήχη και του καρπού, εκεί όπου η λεπτή και συνεχής κίνηση προκαλεί τη μεγαλύτερη καταπόνηση. Η υπερθέρμανση των ενεργοποιητών και η φθορά των ηλεκτρονικών ήρθαν νωρίτερα απ’ όσο είχε υπολογιστεί.
Το σώμα του ρομπότ γέμισε γρατζουνιές και σημάδια — όχι από ατύχημα, αλλά από κανονική, σκληρή δουλειά. Κι όμως, ακριβώς αυτά τα «τραύματα» αποδείχθηκαν το μεγαλύτερο κέρδος. Γιατί κατέγραψαν, με ακρίβεια, τι λειτουργεί και τι όχι.
Όλα τα δεδομένα αυτών των έντεκα μηνών αποτέλεσαν τη βάση για την επόμενη γενιά ανθρωποειδών ρομπότ. Το Figure 03 σχεδιάστηκε εκ νέου, με ενισχυμένο άνω άκρο, καλύτερη απαγωγή θερμότητας, ανθεκτικότερα υλικά και ηλεκτρονικά προσαρμοσμένα στη συνεχή καταπόνηση. Το Figure 02 δεν «απέτυχε». Αντιθέτως, πέτυχε ακριβώς τον σκοπό του: να δουλέψει, να φθαρεί και να διδάξει.
Η σημασία αυτού του αποτελέσματος γίνεται ακόμη πιο σαφής αν συγκριθεί με άλλες απόπειρες, όπου ανθρωποειδή ρομπότ κατέρρευσαν σε ζωντανές επιδείξεις, αποκαλύπτοντας πόσο εύθραυστη παραμένει η τεχνολογία. Είναι εύκολο να δείξεις ένα ρομπότ να περπατά σε εργαστήριο. Είναι εντελώς διαφορετικό να το βάλεις να αντέχει καθημερινά τον ρυθμό ενός εργοστασίου.
Το όνειρο των ανθρωποειδών ρομπότ δεν είναι καινούργιο. Από τη λογοτεχνία των αρχών του 20ού αιώνα μέχρι τη σύγχρονη βιομηχανία, η ιδέα επιμένει. Η διαφορά είναι ότι σήμερα αρχίζει να αποκτά πρακτικό περιεχόμενο. Τα εργοστάσια είναι το πρώτο πεδίο δοκιμής. Τα σπίτια πιθανότατα το επόμενο.
Το μέλλον μόλις ξεκίνησε. Και αυτή τη φορά, δεν μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Διαβάστε ακόμη
Από την εκτόξευση στην κατάρρευση: Πώς τα μεγάλα IPOs του 2025 «έκαψαν» τους ιδρυτές
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.