Χωρίς ουσιαστικές αλλαγές θα παραμείνει ως το τέλος του 2016 το καθεστώς αναγνώρισης στα εποπτικά κεφάλαια των αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων που έχουν οι τράπεζες έναντι του Δημοσίου. Ωστόσο εκτιμάται ότι είναι πιθανή η επιβολή ενός πλαφόν στη συμμετοχή των προσωρινών αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων στα εποπτικά κεφάλαια, αλλά με μεγάλη περίοδο προσαρμογής. Θα οριστεί, δηλαδή, μια κλιμακωτή μείωση του ποσοστού συμμετοχής σε βάθος 5 – 10 ετών, γεγονός που θα επιτρέψει στις τράπεζες του Νότου να διενεργήσουν ομαλά τη μετάβαση.
Η πρόθεση του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) να επανεξετασθούν οι νομοθετικές ρυθμίσεις των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα) με τις οποίες δόθηκε η δυνατότητα στις τράπεζες να συμψηφίζουν με κέρδη μελλοντικών χρήσεων, ζημίες από προβλέψεις, διαγραφές και από οικειοθελή συμμετοχή σε πρόγραμμα αναδιάρθρωσης δημόσιου χρέους, όπως συνέβη με το PSI στην Ελλάδα, φαίνεται να εγκαταλείπεται, υπό το βάρος άλλων προτεραιοτήτων. Αυτά φαίνεται ότι μετατίθενται για μετά το νέο πανευρωπαϊκό stress test των τραπεζών που θα λάβει χώρα το 2016.
Η διατήρηση των όσων ισχύουν επί του αναβαλλόμενου φόρου φαίνεται ότι οφείλεται εν πολλοίς στις ιταλικές τράπεζες που, σε συνεργασία με την ιταλική κυβέρνηση, έχουν διενεργήσει παραστάσεις σε EKT\SSM αλλά και στην Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή, ζητώντας να μην υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές.
Η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα προχώρησαν, τα τελευταία χρόνια, σε ρυθμίσεις που επιτρέπουν στις τράπεζές τους να αναγνωρίζουν μέρος της ζημίας από προβλέψεις και διαγραφές δανείων (στην Ελλάδα αναγνωρίστηκε και η ζημία από το PSI) ως προσωρινές αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις.
Όλες οι παραπάνω χώρες θεσμοθέτησαν και τη μετατροπή μέρους ή του συνόλου των προσωρινών φορολογικών απαιτήσεων (DTA) σε οριστικές (DTC), θεσπίζοντας την υποχρέωση του Δημοσίου να καταβάλει, είτε με ομόλογα (Ισπανία, Ιταλία), είτε μέσω αύξησης κεφαλαίου (Πορτογαλία, Ελλάδα), το μέρος του φόρου που δεν μπορεί να συμψηφισθεί με κέρδη.
Με τον τρόπο αυτό παρείχαν πρόσθετη κεφαλαιακή βοήθεια στις τράπεζές τους καθώς δεν είναι υποχρεωμένες να απομειώνουν κατά 10% τις προσωρινές φορολογικές απαιτήσεις, προκειμένου να εναρμονίζονται με το καθεστώς μετάβασης στη Βασιλεία ΙΙΙ.
Η συμμετοχή των αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων στο δείκτη Core Tier I των εγχώριων τραπεζών το 2014 εκτινάχθηκε στο 55% (48% – 66% στις τέσσερις τράπεζες) καθώς οι τέσσερις συστημικές τράπεζες αναγνώρισαν την περσινή χρονιά πρόσθετες αναβαλλόμενες απαιτήσεις 4,5 δισ. ευρώ.
Έτσι το σύνολό τους στο τέλος του 2014 ανήλθε σε 15,6 δισ. ευρώ από 11,1 δισ. το 2013. Εξ αυτών τα 12,8 δισ. ευρώ μπορούν να μετατραπούν σε οριστικές φορολογικές απαιτήσεις έναντι του Δημοσίου με βάση τις εκτιμήσεις του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.