«Κάτι μόνιμο σε πολλούς» αντί για «πολλά σε λίγους». Αυτή είναι η πολιτική εξίσωση που αρχίζει να διακρίνεται πίσω από τον λογαριασμό της φετινής ΔΕΘ και την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να λύσει στην τελευταία εμφάνισή του στο Βελλίδειο πριν από τις εθνικές κάλπες.
Η συνταγή δεν είναι καινούργια. Ο πρωθυπουργός έδωσε δείγματα στη ΔΕΘ του 2025, όταν επέλεξε τη μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση αντί μιας φαντεζί, οριζόντιας παροχής. Το ενδιαφέρον φέτος είναι ότι, έναν χρόνο αργότερα και πολύ πιο κοντά στις εκλογές, το Μαξίμου δείχνει αποφασισμένο όχι να αλλάξει κατεύθυνση, αλλά να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο: να μεγαλώσει όσο μπορεί την περίμετρο εκείνων που θα δουν όφελος.
Το σήμα
Ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ έβαλε ο Παύλος Μαρινάκης, περιγράφοντας ουσιαστικά και τα όρια μέσα στα οποία κινείται η φετινή εξίσωση. Απέκλεισε την επαναφορά 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, φέρνοντας σε πρώτο πλάνο το ετήσιο κόστος, των περίπου 3 δισ. ευρώ. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όμως, δεν έμεινε στο «δεν υπάρχουν τα λεφτά».
Έθεσε ευθέως το ζήτημα της κατανομής: αν οι διαθέσιμοι πόροι δοθούν σε δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους, τότε «όλοι οι υπόλοιποι που κι εκείνοι πληρώνουν φόρους θα έπρεπε να μην πάρουν τίποτε».
Και έδειξε προς την άλλη πλευρά της εξίσωσης στην οποία επενδύει η κυβερνητική πολιτική: περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών με έμφαση στη μεσαία τάξη και τις οικογένειες, παρεμβάσεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελαφρύνσεις για τους συνεπείς ελεύθερους επαγγελματίες.
«Να βρεις τον εαυτό σου στη ΔΕΘ»
Τη φιλοσοφία αυτή έχει περιγράψει ο Κυριάκος Πιερρακάκης με μια φράση που εξηγεί ίσως καλύτερα και τον σχεδιασμό. Σε συνέντευξη του (σ.σ. Real News), στα τέλη Ιουλίου, ο Πρόεδρος του Eurogroup και υπουργός Εθνικής Οικονομικών, είχε υπογραμμίσει ότι στόχος είναι «να μπορεί κάθε πολίτης να βρει τον εαυτό του σε αυτό το σχέδιο», από μισθωτούς και συνταξιούχους έως νέους, αγρότες, επαγγελματίες και επιχειρήσεις.
Εδώ, σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, βρίσκεται και η συνέχεια με το 2025. Τότε ο Πρωθυπουργός, είχε εξηγήσει ότι επέλεξε μια φορολογική μεταρρύθμιση που ωφελεί περισσότερους από 4 εκατ. πολίτες, αντί να κατευθύνει μεγάλο μέρος του διαθέσιμου χώρου στον 13ο μισθό. Η λογική, όπως την είχε περιγράψει, ήταν να μένουν περισσότερα χρήματα στις τσέπες των φορολογουμένων μέσω χαμηλότερης φορολογικής επιβάρυνσης.
«Προεκλογική, αλλά όχι παροχολογική»
Έναν χρόνο αργότερα, ο Θανάσης Κοντογεώργης συμπυκνώνει την ίδια επιλογή στη φράση «προεκλογική αλλά όχι παροχολογική». Και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, αναδεικνύει μια τις κυβερνητικές σημαίες: πώς θα χρηματοδοτηθούν τα μέτρα; Ανάπτυξη και περιορισμός της φοροδιαφυγής είναι οι δύο πυλώνες από τους οποίους προκύπτει το «κοινωνικό μέρισμα», με προτεραιότητες την ακρίβεια, τη μεσαία τάξη, τους μικρομεσαίους, τους ελεύθερους επαγγελματίες και την οικογένεια.
Έτσι, η κυβέρνηση επιχειρεί για δεύτερη συνεχόμενη ΔΕΘ να μετατοπίσει τη συζήτηση από το «πόσα θα πάρεις» μία φορά στο «πόσα θα σου μείνουν» κάθε χρόνο.
Το στοίχημα της δεύτερης φοράς
Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη πολιτική διαφορά με πέρυσι. Το 2025 η κυβέρνηση δοκίμασε τη συνταγή. Το 2026 καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να την επαναλάβει λίγο πριν από τις κάλπες, όταν ο πειρασμός μιας μεγάλης και άμεσα αναγνωρίσιμης παροχής είναι σαφώς μεγαλύτερος.
Μία φορολογική ελάφρυνση μπορεί να αφήνει περισσότερα χρήματα στην τσέπη σε βάθος χρόνου, αλλά δεν έχει πάντα την άμεση επικοινωνιακή δύναμη ενός 13ου μισθού ή μιας μεγάλης επιταγής.
Αυτό είναι και το πολιτικό στοίχημα της Θεσσαλονίκης: αν η συνταγή που ξεκίνησε πέρυσι μπορεί, στη δεύτερη εφαρμογή της, να μετατρέψει το «κάτι μόνιμο σε πολλούς» όχι μόνο σε οικονομικό αλλά και σε πολιτικό μέρισμα.
Διαβάστε ακόμη
Καύσιμα: Το νέο ενεργειακό σοκ κρύβεται στα διυλιστήρια
Star Analyst: Δεν χρειάζεται να πέφτεις πάντα μέσα (γράφημα)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ