-Χαίρετε, Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά με υγεία για όλους. Πάσχα λοιπόν με καλό καιρό γενικά και φυσικά πολύ κόσμο παντού. Υπομονή μέχρι το επόμενο τριήμερο της Πρωτομαγιάς, αν και από εδώ και στο εξής που φτιάχνει ο καιρός… ποιος κρατιέται. Τα διεθνή τα βλέπουμε όλοι με επιφύλαξη και αγωνία, φυσικά και πολλές ελπίδες ότι δεν θα ξαναγυρίσει ο πόλεμος. Πριν πάμε στα τρέχοντα να σας δώσω από τις πηγές μου μια γενική πολιτική εικόνα. Ο σχεδιασμός του Μητσοτάκη είναι αφού ξεπεραστούν τα τρέχοντα εμπόδια, OΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές να πάμε για καλοκαίρι και εφόσον είναι όλα καλά, χωρίς πόλεμο, μεγάλες φωτιές και γενικώς δυσάρεστες εκπλήξεις να «σκεφτούμε τις φθινοπωρινές εκλογές». Λίγο νωρίς ακόμα αλλά αν το σκεφτείτε όχι και τόσο νωρίς, ο χρόνος μετά το καλοκαίρι μετράει ανάποδα για κάλπες.
Επιστροφή στα καθημερινά
-Από σήμερα
το Μ.Μ επιστρέφει σε κανονικούς ρυθμούς μετά τη σύντομη ανάπαυλα που έδωσε σε όλους κρίσιμες ανάσες. Ο ίδιος ο
Μητσοτάκης επιστρέφει σήμερα το πρωί στο γραφείο του, ενώ και για τους συνεργάτες του έχει δοθεί γενικό όρντινο να είναι παρόντες. Ξεκινά μια σειρά
κρίσιμων συσκέψεων, καθώς μπροστά είναι και η
συζήτηση που θα γίνει
στη Βουλή για το κράτος δικαίου και τους θεσμούς που έχει ζητήσει ο
Ανδρουλάκης. Ο Μητσοτάκης πάντως δεν θέλει να περιοριστεί στο θέμα του
ΟΠΕΚΕΠΕ και των
υποκλοπών, που δεδομένα θα εγείρει η αντιπολίτευση και αναμένεται να προαναγγείλει
την έναρξη της διαδικασίας για το Σύνταγμα, με την εισήγησή του να περιέχει
και εκπλήξεις. Για παράδειγμα, εκτός από τη μείωση του αριθμού των βουλευτών και το ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού,
εξετάζεται ακόμα και
η αλλαγή του τρόπου εκλογής των βουλευτών (μονοεδρικές και σταυρός), αλλά και
το όριο θητειών για βουλευτές και παράγοντες της αυτοδιοίκησης. Βέβαια, μένει να φανεί ποιος θα συναινέσει από την αντιπολίτευση και σε τι, διότι το πράγμα δεν πηγαίνει για ευρύτερες συναινέσεις.
Βαρύ κλίμα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
-Δεν ξέρω τι κατέγραψαν στις εξόδους τους τα στελέχη του Μ.Μ, όμως
το κλίμα σε πολλούς αγροτικούς νομούς είναι… ψιλοβαρύ μου λένε. Το Μαξίμου έχει μια εικόνα γιατί έχει κάνει
τοπικές μετρήσεις π.χ. μου λένε ότι
ο χειρότερος δημοσκοπικά νομός στη Θεσσαλία είναι η
Λάρισα. Στη Θεσσαλία κάτι «τσιμπάει» ο
Βελόπουλος, έχουν όμως ενισχυθεί και το
ΠΑΣΟΚ, το
ΚΚΕ και η
Πλεύση, ενώ ειδικά στη Λάρισα η Ζωίτσα μπορεί να βγάλει και βουλευτή τον αγροτοσυνδικαλιστή
Σωκράτη Αλειφτήρα.
Οι αντιπεριφερειάρχες στη μάχη
-Η
ΝΔ πάντως ψάχνει
αντίδοτο στη
χαμηλή συσπείρωση δια της ενίσχυσης των τοπικών ψηφοδελτίων. Το 2023, μετά τα παράπονα των τοπικών βουλευτών, εξαιρέθηκαν από τα ψηφοδέλτια
οι τότε αντιπεριφερειάρχες που είναι δυνατά ονόματα κατά τόπους, με δεκάδες χιλιάδες σταυρούς. Φαίνεται ότι αυτό δεν θα συμβεί αυτή τη φορά και αρκετοί θα πέσουν
στη μάχη του σταυρού στις εθνικές εκλογές.
Υποψήφιος ο Παπαστεργίου
-Η απουσία της
Κατερίνας Παπακώστα από το ψηφοδέλτιο των
Τρικάλων στις εκλογές του 2027 ανοίγει τον δρόμο για ευρύτερες
ανακατατάξεις στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στον νομό. Όσοι είδαν τις μέρες του Πάσχα τον
υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου κατάλαβαν ότι ετοιμάζεται να μπει και αυτός στη μάχη. Μάλιστα το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής κατά σύμπτωση βρέθηκε σε ένα ουζερί με τον μέχρι στιγμής πρώτο του νομού
Κώστα Σκρέκα και οι «ψίθυροι» από τα γύρω τραπέζια έδιναν και έπαιρναν.
Οι Σέρρες
-Μιας και λέω για ψηφοδέλτια και στις
Σέρρες η άσκηση για τη ΝΔ δεν είναι εύκολη, καθώς
από το 1974 και μετά
για πρώτη φορά δεν θα υπάρχει υποψήφιος με το όνομα Καραμανλής. Σε μια
μέτρηση που έτρεξε πρόσφατα η ΝΔ δεν πήγαινε άσχημα,
έπαιρνε 40%, αλλά αυτά ήταν
πριν από τη δεύτερη φάση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σε αυτόν τον νομό λέγεται ότι θα πάει καλύτερα ο Βελόπουλος, ενώ λέγεται ότι έχει ενδιαφέρον ο
αντιπεριφερειάρχης Παναγιώτης Σπυρόπουλος, ο οποίος όμως ειδικά την περίοδο των αγροτικών κινητοποιήσεων δεν μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για το Μαξίμου και τον ίδιον τον Μητσοτάκη.
Τι συμβαίνει με τη Γραμμή 4 του μετρό: Τι λέει η AVAX, τι αποφασίζει το Δημόσιο για το πριμ
-Νέα δεδομένα για το
χρονοδιάγραμμα της
Γραμμής 4 του Μετρό Αθήνας φέρνει η απόφαση του
Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, με ημερομηνία 7 Απριλίου, που υπογράφει ο
Χρήστος Δήμας, επί της ένστασης της
αναδόχου κοινοπραξίας ΑVAX– GHELLA – ALSTOM, αποτυπώνοντας με σαφήνεια ότι ο πραγματικός χρόνος ολοκλήρωσης του έργου
δεν μπορεί σήμερα να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Η υπόθεση αφορά το μεγαλύτερο δημόσιο έργο αστικών υποδομών στη χώρα, τη Γραμμή 4,
Τμήμα «Άλσος Βεΐκου – Γουδή», για το οποίο η σύμβαση υπογράφηκε στις
22 Ιουνίου 2021 με συμβατικό τίμημα
1,15 δισ. ευρώ πλέον ΦΠΑ και
αρχική προθεσμία ολοκλήρωσης τις 20 Ιουνίου 2029, δηλαδή σε 2.920 ημερολογιακές ημέρες. Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζει η μεγάλη απόκλιση. Η ανάδοχος κοινοπραξία, στο
αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα που υπέβαλε στο υπουργείο υποστήριξε ότι λόγω των σοβαρών καθυστερήσεων στην παράδοση χώρων, των αλλαγών στην αλληλουχία των εργασιών και των συνολικών επιπτώσεων στην κρίσιμη διαδρομή, η
νέα ημερομηνία ολοκλήρωσης του έργου μετατίθεται στις 13 Φεβρουαρίου 2034. Απέναντι σε αυτή τη θέση, η
Ελληνικό Μετρό έκρινε ότι το χρονοδιάγραμμα της αναδόχου επιμηκύνει τις καθυστερήσεις και ενσωματώνει στοιχεία που δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί. Με βάση τη δική της αξιολόγηση προκύπτει συνολική παράταση του έργου κατά 1.171 ημέρες, μεταφέροντας τη συμβατική λήξη από τις 20 Ιουνίου 2029,
στις 3 Σεπτεμβρίου 2032. Το κρίσιμο, όμως, στοιχείο της απόφασης είναι ότι η ίδια η διοίκηση παραδέχεται πως
δεν διαθέτει ακόμη επαρκή στοιχεία για να
αποτιμήσει οριστικά το πλήρες εύρος των καθυστερήσεων σε κομβικά μέτωπα, όπως οι σταθμοί
Ευαγγελισμός και
Γουδή. Γι’ αυτό και αναφέρει ότι δεν είναι δυνατόν, «επί του παρόντος», να εξεταστεί μεγαλύτερη παράταση από εκείνη που ήδη δόθηκε, ενώ αναγνωρίζει ρητά ότι η ανάδοχος μπορεί να επανέλθει με νέο αίτημα όταν προκύψουν επαρκή δεδομένα για την ορθή εκτίμηση των καθυστερήσεων. Με απλά λόγια,
το 2032 δεν αποτελεί τελικό χρόνο παράδοσης, αλλά τη μέγιστη παράταση που η υπηρεσία θεωρεί σήμερα ότι μπορεί να εγκρίνει
με τα διαθέσιμα στοιχεία.
Καθυστερήσεις και πριμ στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης
-Ιδιαίτερο βάρος στην όλη υπόθεση έχει ο
σταθμός Ευαγγελισμός, τον οποίο η
Ελληνικό Μετρό θεωρεί πλέον κρίσιμο για τη νέα διαδρομή του έργου. Πρόκειται για έναν σταθμό με
μεγάλες καθυστερήσεις, που συνδέονται και με τη σύγκρουση με τον
εφοπλιστή Πατέρα για το πάρκο Ριζάρη. Στην απόφαση αναφέρεται ότι η καθυστέρηση παράδοσης του συγκεκριμένου χώρου εκτιμάται σε περίπου
1.428 έως 1.467 ημέρες, γεγονός που επηρεάζει όχι μόνο τις επιμέρους εργασίες στον σταθμό αλλά και τη συνολική εξέλιξη και ολοκλήρωση του έργου. Η ανάδοχος, από την πλευρά της, υποστήριξε ότι οι καθυστερήσεις αυτές δεν είναι μεμονωμένες αλλά
αλυσιδωτές, αλλάζοντας συνολικά τη λογική του αρχικού προγραμματισμού και καθιστώντας
μη ρεαλιστικό το χρονοδιάγραμμα του 2032. Η υπηρεσία, αντίθετα, επέμεινε ότι λαμβάνει υπόψη μόνο
τις τεκμηριωμένες και άμεσα υπολογίσιμες επιπτώσεις, αφήνοντας για αργότερα ό,τι δεν μπορεί ακόμη να αποτιμηθεί με βεβαιότητα. Το δεύτερο μεγάλο θέμα της απόφασης αφορά το
πριμ των 57,7 εκατ. ευρώ, που είχε εγκριθεί το 2022 ως πρόσθετη καταβολή για την έγκαιρη ολοκλήρωση του έργου. Η αρχική απόφαση της
Ελληνικό Μετρό προέβλεπε την επιστροφή του ποσού, με το σκεπτικό ότι μετά τη χορήγηση παρατάσεων αίρεται το δικαίωμα λήψης του. Η ανάδοχος, ωστόσο, προσέβαλε και αυτό το σκέλος, υποστηρίζοντας ότι οι καθυστερήσεις δεν οφείλονται σε δική της υπαιτιότητα αλλά στη μη έγκαιρη παράδοση των χώρων. Στο σημείο αυτό η απόφαση του Υπουργείου διαφοροποιείται ουσιαστικά από την αρχική του θέση καθώς αναφέρει ότι το αίτημα της αναδόχου για ακύρωση της επιστροφής της πρόσθετης παροχής «κρίνεται επί του παρόντος ως βάσιμο», ακριβώς επειδή η καθυστέρηση συνδέεται με τη μη παράδοση χώρων από την πλευρά του κυρίου του έργου και όχι με υπαιτιότητα της κοινοπραξίας. Αυτό σημαίνει ότι, στη σημερινή φάση, δεν κρίνεται βάσιμη η επιστροφή του πριμ, καθώς η σχετική απαίτηση δεν στηρίζεται επαρκώς στα πραγματικά δεδομένα που έχει μπροστά της η διοίκηση. Η χρήση, πάντως, της διατύπωσης «επί του παρόντος» δείχνει ότι το θέμα δεν θεωρείται οριστικά κλεισμένο, αλλά συνδέεται πιθανώς με την περαιτέρω εξέλιξη του έργου και την τελική αποτίμηση των καθυστερήσεων.
Νοέμβριο η διεθνής συνάντηση των Sovereign Wealth Funds στην Αθήνα
-Στο τριήμερο
11-13 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα το
ετήσιο συνέδριο του IFSWF, η ετήσια θεσμική συνάντηση του International Forum of Sovereign Wealth Funds (IFSWF). Όπως είχε γράψει η στήλη, το παγκόσμιας εμβέλειας συνέδριο αναμένεται να συγκεντρώσει επικεφαλής και στελέχη του διεθνή οργανισμού στον οποίο μετέχουν περί τα
60 κρατικά επενδυτικά ταμεία (sovereign wealth funds) από όλο τον κόσμο που διαθέτουν
υπό διαχείριση κεφάλαια άνω των 8 τρις. δολαρίων, μεταξύ των οποίων τα
Norges,
ADIA (Abu Dhabi Investment Authority),
QIA (Qatar Investment Authority), το
GIC, κ.α. Το συνέδριο αναμένεται να φιλοξενηθεί από το
Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, πιο γνωστό ως
Υπερταμείο και δεδομένης της κλίμακας και της διεθνούς προβολής της διοργάνωσης, θα πραγματοποιηθεί
διεθνής διαγωνισμός για την ανάθεση ολοκληρωμένων υπηρεσιών σε
εξωτερικό συνεργάτη. Ο ανάδοχος ο οποίος θα αναλάβει τον ενιαίο επιχειρησιακό σχεδιασμό, θα συντονίζει, θα εποπτεύει και θα διαχειρίζεται το σύνολο των επιμέρους παρόχων/συνεργατών που θα απαιτηθούν για τη διοργάνωση, ενώ ως
μέγιστος προϋπολογισμός για το έργο έχει οριστεί το ποσό των
500.000 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ).
Πετάει η Θεσσαλονίκη
-Την τουριστική άνοδο της
Θεσσαλονίκης δεν πιστοποιούν μόνο τα νούμερα του
αεροδρομίου «Μακεδονία» που βαίνουν αυξανόμενα, αλλά και η ενίσχυση
του ξενοδοχειακού δυναμικού της συμπρωτεύουσας με νέα projects από παλαιότερους και νεότερους παίκτες στην αγορά της
Βορείου Ελλάδος. Στη δεύτερη κατηγορία είναι αυτή της
Μπλε Κέδρος ΑΕΕΑΠ, της επενδυτικής ακινήτων που συνδέεται με τον
όμιλο Ευμορφίδη, η οποία εντός του έτους αναμένεται να ολοκληρώσει τις εργασίες για το
νέο ξενοδοχείο 4 αστέρων στη Θεσσαλονίκη. Η νέα μονάδα αφορά την ανακατασκευή και μετατροπή
παλαιότερου κτιρίου γραφείων σε ξενοδοχείο 52 δωματίων με συνολική επιφάνεια 2.088 τ.μ. επί του οδού
Ζεύξιδος 8. Στις αρχές Μαρτίου η εταιρεία έλαβε την
οικοδομική άδεια για τη μερική αλλαγή χρήσης του
οκταώροφου ακινήτου για το οποίο ήδη από το 2024 είχε υπογραφεί
σύμβαση μακροχρόνιας μίσθωσης 50 ετών με τον ιδιοκτήτη, το Ταμείο Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (
ΤΜΕΔΕ). Οι εργασίες είναι σε εξέλιξη και πιθανότατα η νέα μονάδα να ενταχθεί
στο brand Coco-Mat Du Nord φιλοξενώντας στο ισόγειο εμπορική χρήση (κατάστημα Coco-Mat) αλλά και εστίαση. Πρόκειται για μία ακόμη ξενοδοχειακή επένδυση στη συμπρωτεύουσα όπου αναμένεται φέτος περαιτέρω άνοδος αν ληφθεί υπόψη και η κινητικότητα στο αεροδρόμιο υπό τη διαχείριση της
Fraport Greece: Για τη θερινή σεζόν του 2026, το «Μακεδονία»
προσθέτει συνδέσεις με 2 νέες χώρες (Αίγυπτος και Ιορδανία),
3 επιπλέον αεροπορικές (Animawings, Finnair και Royal Jordanian),
8 καινούρια δρομολόγια εντός αλλά και εκτός Ευρώπης (Αμμάν από τη Royal Jordanian, Μπολζάνο στην Ιταλία από την Sky Alps, Κάιρο από την Αegean, το Κλουζ, το Ιάσιο και η Τιμισοάρα στη Ρουμανία από την Αnimawings, το Ντουμπρόβνικ επίσης από την Aegean κ.ο.κ.) καθώς και
πρόσθετες συχνότητες σε 10 υφιστάμενα δρομολόγια.
Partner πολυεθνικών η Lavipharm
-To
deal που έκλεισε η
Lavipharm με την
Janssen, που αποτελεί τον
φαρμακευτικό βραχίονα της J&J, για την απόκτηση των δικαιωμάτων του συνταγογραφούμενου διαδερμικού επιθέματος Durogesic που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου είναι ένα ακόμη που κλείνει η
ελληνική εταιρεία με μεγάλο πολυεθνικό κολοσσό, μετά από αυτά με την iNova, τη Sanofi, τη Boehringer Ingelheim κ.α. Η Lavipharm πλέον αποτελεί
partner of choice για τους μεγάλους παίκτες της φαρμακοβιομηχανίας και η ιδιότητα αυτή αναμένεται να έχει
έμπρακτο οικονομικό αποτύπωμα. Το τίμημα της εξαγοράς ανέρχεται
στα 12 εκατ. δολάρια και θα καλυφθεί μέσω συνδυασμού νέου τραπεζικού δανεισμού και ιδίων κεφαλαίων. Η διοίκηση της εταιρείας εκτιμά ότι η εξαγορά θα έχει καθοριστική επίδραση στα οικονομικά μεγέθη, καθώς πρόκειται για ένα καθιερωμένο διεθνώς φαρμακευτικό προϊόν και στο πλαίσιο αυτό
προβλέπεται αύξηση των πωλήσεων σε ετήσια βάση κατά
περισσότερο από 60%. Η Lavipharm πέρυσι πραγματοποίησε πωλήσεις 70 εκατ. ευρώ και σταδιακά οι αναλυτές αναμένουν
περαιτέρω βελτίωση των μεγεθών. Σημειώνεται πως
τα δικαιώματα αφορούν σε 24 χώρες ενισχύοντας αισθητά την εξαγωγική δραστηριότητα της εισηγμένης. Σημείο-κλειδί για τη συμφωνία αποτέλεσε το ότι η Lavipharm
είχε ήδη επενδύσει για την αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας της μονάδας στην
Παιανία κάτι που σημαίνει πως δεν θα απαιτηθεί επιπλέον κεφαλαιακή δαπάνη, αλλά και το ότι η εταιρεία διαθέτει μεγάλη τεχνογνωσία στον τομέα των διαδερμικών φαρμάκων. Εν αναμονή των απαιτούμενων εγκρίσεων από τις εποπτικές αρχές οι πωλήσεις θα συνεχιστούν μέσω των υφιστάμενων αποθεμάτων του πωλητή, ενώ εκτιμάται πως
η παραγωγή θα ξεκινήσει να μεταφέρεται στην Παιανία από τα μέσα του 2027. Η διοίκηση της Lavipharm έχει ήδη δρομολογήσει παρουσίαση στην Ένωση Θεσμικών Επενδυτών στις 27 Απριλίου όπου μεταξύ άλλων θα αναλύσει διεξοδικά τις προοπτικές και τα οφέλη της συγκεκριμένης εξαγοράς.
Συσσωρευμένες ζημιές 74,5 εκατ. ευρώ στα Starbucks
-Για
το τέλος των Μαρινόπουλων στην αγορά του καφέ με τη μεταβίβαση της
“Μαρινόπουλοι Καφέ”, που διατηρεί το franchise των
Starbucks, στον
Όμιλο Alshaya απ’ το
Κουβέιτ, πολλά γράφτηκαν τις προηγούμενες μέρες. Αυτό όμως που είχε διαφύγει απ’ τη γενική εικόνα και αποκαλύφθηκε τις Άγιες ημέρες του Πάσχα ήταν ότι στο πλαίσιο της συμφωνίας και λίγο πριν γίνει η μεταβίβαση, για την οποία ήρθησαν οι σχετικοί περιορισμοί που υπήρχαν,
προηγήθηκε η ονομαστική μείωση μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας κατά 36,2 εκατ. ευρώ για τον
ισόποσο συμψηφισμό ζημιών. Υπενθυμίζεται πως οι συσσωρευμένες ζημιές της εταιρείας στο τέλος του 2024, όπως καταγράφονταν στον τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό
ήταν 74,5 εκατ. ευρώ και το σύνολο των
ιδίων κεφαλαίων ήταν αρνητικό 36,3 εκατ. ευρώ. Ο δε συνολικός
δανεισμός κινούνταν κοντά στα
28–29 εκατ. ευρώ, μεγάλο μέρος του οποίου αφορούσε μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ενώ οι υποχρεώσεις υπερέβαιναν σημαντικά τα διαθέσιμα της εταιρείας. Υπενθυμίζεται πως η
Marinopoulos Brothers SA μεταβίβασε το 100% της εταιρείας, μαζί με τη δραστηριότητα σε
Ελλάδα και Κύπρο με τίμημα για τις μετοχές
1 ευρώ. Ο
νέος επενδυτής ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει
13,2 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο της συμφωνίας εξυγίανσης και να εισφέρει
επιπλέον 5 εκατ. ευρώ μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου, κεφάλαια που κατευθύνονται στην αποπληρωμή τραπεζικών και λοιπών υποχρεώσεων. Για την ιστορία το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας, μετά και την αύξηση των 5 εκατ. ευρώ, διαμορφώνεται στα 5,03 εκατ. ευρώ. Στον όμιλο Μαρινόπουλου, μετά την παραπάνω εξελιξη με τα Starbucks έχει απομείνει η
Gap κι αυτή με ιδιαίτερα περιορισμένο εκτόπισμα σε σχέση με το παρελθόν. Μαθαίνω πάντως, ότι εκτός από τις μετοχικές αλλαγές στην «Μαρινόπουλος Εταιρεία Καφέ» επήλθαν και άλλες όσον αφορά την
έδρα της εταιρείας. Να θυμίσω ότι η έκτακτη Γενική Συνέλευση που έγινε στις
14 Ιουλίου 2025, είχε αποφασίσει την τροποποίηση του άρθρου 1 του καταστατικού της από την οποία προέκυπτε ότι η έδρα της εταιρείας θα μεταφερθεί
από τον Δήμο Γλυφάδας, στο Δήμο Χαλανδρίου και συγκεκριμένα επί της λεωφόρου Πεντέλης 70. Στην έκτακτη Γενική Συνέλευση της «Μαρινόπουλος Εταιρεία Καφέ» που έγινε την
1η Απριλίου 2026 αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, η τροποποίηση του άρθρου 3 του καταστατικού, με την οποία, κατά κάποιο τρόπο, «επικυρώνεται» ότι ως έδρα της εταιρείας ορίζεται ο Δήμος Χαλανδρίου. Τώρα, ουσιαστικά αυτή η εταιρεία που μετακομίζει από την οδό Κονδύλη στη Γλυφάδα, στη λεωφόρο Πεντέλης 70 στο Χαλάνδρι, θα παραμείνει
άνευ αντικειμένου, δεδομένης και της
ρήτρας περί απαγόρευσης δραστηριοποίησης της οικογένειας Μαρινόπουλου στην αγορά του καφέ για μια
τριετία. Να προσθέσω ότι στα ίδια γραφεία επί της λεωφόρου Πεντέλης εδρεύει και η (εναπομείνασα…) Gap.
Ο προβληματισμός για τους Έλληνες πλοιοκτήτες σε ένα «γκρίζο» καθεστώς διέλευσης των Στενών
-Στο επίκεντρο της νέας αστάθειας
στα Στενά του Ορμούζ βρίσκεται, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ο έντονος προβληματισμός της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας, η οποία καλείται να διαχειριστεί ένα περιβάλλον όπου η γεωπολιτική μεταβλητότητα υπερβαίνει τους κλασικούς εμπορικούς κινδύνους. Οι
Έλληνες πλοιοκτήτες, κυρίαρχοι στον τομέα των
δεξαμενόπλοιων και των
φορτηγών πλοίων, που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή, παρακολουθούν με αυξημένη επιφυλακτικότητα τις εξελίξεις γύρω από την πιθανή επιλεκτική παρεμπόδιση ροών, τις
αντιφατικές ανακοινώσεις από ΗΠΑ και Ιράν, αλλά και το
θολό καθεστώς διέλευσης που διαμορφώνεται στην πράξη. Το πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, αλλά η αδυναμία πρόβλεψης των κανόνων λειτουργίας. Η αγορά κινείται σε ένα καθεστώς όπου η διέλευση από ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά choke points του κόσμου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από διεθνείς συμβάσεις, αλλά και από
άτυπες εγκρίσεις, διπλωματικές ισορροπίες και συγκυριακές αποφάσεις. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο ελληνικός στόλος εμφανίζεται διχασμένος μεταξύ επιχειρησιακής ανάγκης και αυξημένου ρίσκου. Η προοπτική υψηλότερων ναύλων δεν λειτουργεί ως επαρκές αντιστάθμισμα, καθώς τα κόστη ασφάλισης, οι καθυστερήσεις και ο κίνδυνος εγκλωβισμού πλοίων μεταβάλλουν τη συνολική εξίσωση. Την ίδια στιγμή, η έννοια της
«ουδετερότητας της ναυσιπλοΐας» δοκιμάζεται στην πράξη, με την περιοχή να λειτουργεί όλο και περισσότερο ως πεδίο γεωπολιτικής διαπραγμάτευσης. Για τους Έλληνες πλοιοκτήτες, αυτό μεταφράζεται σε μια πιο θεμελιώδη ανησυχία, δηλαδή όχι απλώς αν θα περάσει το πλοίο, αλλά με ποιους όρους και υπό ποιο καθεστώς θα συνεχίσει να θεωρείται ελεύθερη η διέλευση.
Ο Λεντούδης και η απόδραση από τα Στενά
-Και με ελληνικό αποτύπωμα εξελίσσεται η εύθραυστη ναυσιπλοΐα στα
Στενά του Ορμούζ. Η περίπτωση της
Evalend Shipping, του
Κρίτωνα Λεντούδη που κατόρθωσε να αποδεσμεύσει εγκαίρως το bulk carrier
Daytona Beach από την περιοχή, πριν λίγες ημέρες, αναδεικνύει την επιχειρησιακή ετοιμότητα αλλά και την επιφυλακτικότητα που χαρακτηρίζει τον ελληνικό στόλο. Για την ελληνόκτητη ναυτιλία, η οποία διατηρεί ισχυρή παρουσία τόσο στα bulk carriers όσο και στα δεξαμενόπλοια, η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο -όπως είπαμε και παραπάνω- δεν αποτελεί απλώς μια περιφερειακή κρίση, αλλά παράγοντα που
επηρεάζει άμεσα τη διαθεσιμότητα στόλου,
τα ναύλα και το ασφαλιστικό κόστος. Η πληροφορία περί
άτυπων διοδίων από την ιρανική πλευρά, ακόμη και μέσω εναλλακτικών μέσων πληρωμής, ενισχύει τις ανησυχίες για αύξηση του κόστους διέλευσης και δημιουργία νέων, μη θεσμοθετημένων εμποδίων, ενώ στο κάδρο μπήκε η απόφαση Τραμπ ότι πολεμικά πλοία θα κλείσουν τα Στενά. Για τους Έλληνες πλοιοκτήτες, το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και στρατηγικό, καθώς επηρεάζει τη συνολική στάση απέναντι στην περιοχή.
Μπαίνει στο παιχνίδι της αμμωνίας ο Νικόλας Μαρτίνος
-Όταν ένας πλοιοκτήτης όπως ο
Νικόλας Μαρτίνος αποφασίζει να κάνει
άνοιγμα σε νέο κλάδο της ναυτιλιακής αγοράς, η κίνηση δεν περνά στα ψιλά. Η
Thenamaris, με μεγάλη προϊστορία στα
tankers και διακριτική αλλά ουσιαστική παρουσία στα
LNG, κάνει τώρα άνοιγμα στα
πολύ μεγάλα ammonia carriers. Η συμφωνία με το
κινεζικό ναυπηγείο Jiangnan για
έως τρία VLACs των 90.000 κυβικών δεν είναι απλώς μια ακόμα παραγγελία. Είναι ξεκάθαρο σήμα ότι η εταιρεία βλέπει μπροστά, σε ένα fuel που ακόμα «χτίζεται» ως αγορά. Δύο πλοία κλειδωμένα, μία option στο συρτάρι κλασική κίνηση που κρατά και άμυνα και επίθεση. Στην πιάτσα,
το κόστος των περίπου 110 εκατ. δολαρίων ανά πλοίο ακούγεται λογικό μεν, αλλά όχι αμελητέο για ένα asset που ακόμα δεν έχει αποδείξει πλήρως τις δυνατότητες του. Με απλά λόγια, δεν είναι VLCC να ξέρεις τι αγοράζεις και πότε θα πληρωθείς. Γιατί στη ναυτιλία, όπως λένε στην Ακτή Μιαούλη, δεν πληρώνεσαι όταν έχεις δίκιο αλλά όταν οι άλλοι καταλάβουν ότι είχες δίκιο. Οι πιο παλιοί ναυλομεσίτες θυμούνται ότι η Thenamaris δεν φημίζεται για βιαστικές κινήσεις. Άρα, όταν μπαίνει στα VLACs, πιθανότατα έχει ήδη δει. Την ίδια ώρα, η κινητικότητα σε Jiangnan δείχνει ότι οι Κινέζοι δραστηριοποιούνται δυνατά στο συγκεκριμένο segment,
με παραγγελίες να τρέχουν και από άλλους εφοπλιστές.
Oι Έλληνες πίσω από deals εκατομμυρίων
-Στο μοτίβο
«πουλάω παλιά, χτίζω καινούργια», κινήθηκε και την προηγούμενη εβδομάδα η ελληνόκτητη ναυτιλία, με τους Έλληνες πλοιοκτήτες να δείχνουν ότι ξέρουν καλά το timing της αγοράς. Στο μέτωπο των πωλήσεων, η κινητικότητα ήταν έντονη και στοχευμένη. Τα ονόματα DIAMANTINA, SERENE AMELIA, POSEIDON S και AEOLOS βγήκαν στο σφυρί, επιβεβαιώνοντας ότι τα ελληνικά χαρτοφυλάκια
«καθαρίζουν» από παλαιότερο τονάζ, την ώρα που βρίσκουν πρόθυμους αγοραστές από τα
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Τουρκία. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η πώληση του
OCEAN SPIRIT, δείγμα ότι και στα
tankers η αναδιάρθρωση προχωρά χωρίς συναισθηματισμούς. Παράλληλα, στο παρασκήνιο χτίζεται
ο στόλος της επόμενης δεκαετίας. Η
Erasmus Shipinvest κινείται επιθετικά με νέες παραγγελίες
bulkers και
containerships, ενώ η
Venergy Maritime και η
JHI Steamship δείχνουν ότι βλέπουν μακριά, επενδύοντας σε σύγχρονο τονάζ με παραδόσεις που φτάνουν έως το 2029. Στο ίδιο μήκος κύματος και η
Akrotiri Tankers, που «γράφει» παρουσία στα ναυπηγεία της Κίνας. Τα στοιχεία του τελευταίου 12μήνου μόνο τυχαία δεν είναι:
195 νέες παραγγελίες, 207 αγορές secondhand και 317 πωλήσεις.
Τα μεγέθη των εισηγμένων δικαιολογούν την αντοχή
-Το σκηνικό των αγορών είναι γκρίζο και ευμετάβλητο. Οι επενδυτές παλεύουν κόντρα σε βομβαρδισμούς, δασμούς, γεωπολιτικά σοκ και ανησυχίες στασιμοπληθωρισμού. Το
Euronext Athens έχει διατηρήσει
θετικό πρόσημο από την αρχή του 2025. Ο
Γενικός Δείκτης κινείται με θετικό πρόσημο της τάξης του
+5% από την αρχή του έτους ενώ οι
εταιρείες υψηλής κεφαλαιοποίησης έχουν αποδώσει ακόμα καλύτερα, με άνοδο γύρω στο
+7%. Τα δημοσιευμένα εταιρικά αποτελέσματα εξηγούν γιατί. Από τις
62 εισηγμένες που έχουν δημοσιεύσει αποτελέσματα μέχρι σήμερα, η εικόνα είναι
ομοιόμορφα ισχυρή.
Καθαρή κερδοφορία €11,35 δισ., ενισχυμένη +6% σε σχέση με το 2024.
Λειτουργικά κέρδη (EBITDA)
€14,7 δισ. (+7,7%).
Μερίσματα €4,7 δισ. που μαζί με τα προ-μερίσματα διαμορφώνουν συνολικές επιστροφές στους μετόχους ύψους
€6 δισ. Σε μια περίοδο που μεγάλοι χρηματιστηριακοί δείκτες όπως ο S&P 500 και ο Stoxx 600 έχουν χάσει σημαντικό έδαφος, η ελληνική αγορά έχει καταφέρει να διαφοροποιηθεί λόγω θεμελιωδών. Οι εισηγμένες μπήκαν στον πόλεμο με επαρκή εφόδια. Οι πόλεμοι όμως συνεχίζονται…
Το βάρος των 348 τρισ. δολαρίων
-Το Bloomberg χθες δημοσίευσε ένα γράφημα που εμφανίζει μια σταθερά ανοδική πορεία από το 2017 μέχρι σήμερα. Το συνολικό
παγκόσμιο χρέος, σύμφωνα με το
IIF (Institute of International Finance) έφτασε στα
348 τρισεκατομμύρια δολάρια, αυξημένο κατά
+33% μέσα σε μόλις 6 χρόνια. Στο γράφημα του Bloomberg η γραμμή δεν σταματά, δεν διορθώνει, απλώς ανεβαίνει. Πάνω σ’ αυτό το βουνό χρέους, ο κόσμος καλείται τώρα να αντιμετωπίσει έναν νέο κλυδωνισμό, αυτή τη φορά από τα
Στενά του Ορμούζ και την κατάρρευση της εκεχειρίας
ΗΠΑ-Ιράν. Η
Κάρμεν Ράινχαρτ, η οικονομολόγος του Χάρβαρντ που έγραψε το βιβλίο-σταθμό για τις
κρίσεις χρέους, δεν χρησιμοποιεί συνήθως υπερβολές. Λέει ότι βρισκόμαστε στη «
χειρότερη θέση των τελευταίων 20 ετών, ίσως και περισσότερων» για να αντιμετωπίσουμε μια
νέα ύφεση. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ύψος του χρέους αλλά κυρίως η
εξάντληση των διαθέσιμων εργαλείων. Τα επιτόκια παραμένουν σχετικά υψηλά, τα δημοσιονομικά αποθέματα ισχνά και οι ισολογισμοί των κεντρικών τραπεζών διογκωμένοι μετά από μια δεκαετία ποσοτικής χαλάρωσης που δεν αναστράφηκε ποτέ πλήρως. Αυτή την εβδομάδα,
το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα συναντώνται στην Ουάσιγκτον υπό τη σκιά του ιρανικού σοκ. Οι προβλέψεις για παγκόσμια ανάπτυξη θα αναθεωρηθούν προς τα κάτω, το ερώτημα είναι κατά πόσο. Τα $348 τρισ. είναι το τίμημα που πλήρωσε ο πλανήτης για να αγοράσει χρόνο. Ο χρόνος τελειώνει.
Η στρατηγική Τραμπ στη Μέση Ανατολή έχει στόχο την Κίνα
-Ακούγεται, ψιθυρίζεται και γράφεται συχνά ότι ο
Ισραηλινός Πρωθυπουργός «παρέσυρε» τον Αμερικανό Πρόεδρο σε μια ατελέσφορη και δαπανηρή πολεμική επιχείρηση στη
Μέση Ανατολή. Χθες όμως το Bloomberg δημοσίευσε έναν χάρτη με κουκίδες, κίτρινες για τις αμερικανοϊσραηλινές επιδρομές, κόκκινες για τις ιρανικές αντεπιθέσεις. Το μυστικό είναι ότι κάθε κουκίδα -ανεξαρτήτως χρώματος-
χτυπά άμεσα τα συμφέροντα του Πεκίνου. Εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, από το 2005,
η Κίνα έχει επενδύσει ή αναλάβει κατασκευαστικά συμβόλαια συνολικού ύψους $269 δισ. στη Μέση Ανατολή. Η Σαουδική Αραβία απορροφά $82 δισ., τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα $48 δισ., το Ιράκ $40 δισ. Το Ιράν, ο βασικός στόχος της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας, $25 δισ. Πέρα από τις επενδύσεις,
το εμπόριο Κίνας-Μέσης Ανατολής έχει
υπερδιπλασιαστεί από το 2017, φτάνοντας τα
$317 δισ. το 2024. Εδώ αρχίζει να φαίνεται η λογική της στρατηγικής Τραμπ. Ο εμπορικός πόλεμος με την Κίνα και ο στρατιωτικός αποκλεισμός του Ορμούζ είναι δύο μέτωπα με τον ίδιο στόχο.
Αν κλείσει το Στενό, η Κίνα χάνει πρόσβαση στο ενεργειακό της οξυγόνο αφού περίπου
το 40% των πετρελαϊκών εισαγωγών της διέρχεται από το πέρασμα. Ταυτόχρονα, οι επενδύσεις $269 δισ. στην περιοχή κινδυνεύουν να αποδειχθούν
μη ανακτήσιμες σε ένα περιβάλλον διαρκούς σύγκρουσης. Με απλά λόγια, η Ουάσιγκτον χτυπά με επιμονή, την
κινεζική στρατηγική παρουσία στην περιοχή που το
Πεκίνο χτίζει με υπομονή εδώ και
δύο δεκαετίες.
Η Ευρώπη μετά τον Όρμπαν
-Η
Berenberg είναι η
παλαιότερη λειτουργούσα τράπεζα της Ευρώπης, η ιστορία και οι αναλύσεις της ξεκινούν
από το 1590. Στη χθεσινή ανάλυσή της για τις
ουγγρικές εκλογές, θεωρεί τη νίκη του
Πέτερ Μάγιαρ και του κόμματός του Tisza
«σημαντική αλλαγή» για την Ευρώπη, για την Ουκρανία αλλά και για τη
συνοχή της ΕΕ. Η μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δίνει στον Μάγιαρ τη δυνατότητα
να αναθεωρήσει συνταγματικές διατάξεις που ο Όρμπαν είχε εισάγει για να θωρακίσει την εξουσία του. Είναι μια νομοθετική κληρονομιά που θα απαιτήσει χρόνια για να αποδομηθεί. Το οικονομικό αποτύπωμα της πολιτικής αλλαγής ξεκινά από τα περίπου
€19 δισ. που παρακρατούσε η ΕΕ σε κονδύλια για την Ουγγαρία, λόγω παραβιάσεων του κράτους δικαίου.
Τα €3 δισ. έχουν χαθεί οριστικά, αλλά
τα €9,5 δισ. σε κονδύλια συνοχής μπορούν να ξεκινήσουν να εκταμιεύονται με μια κυβέρνηση που θα τηρεί τους κανόνες. Επιπλέον, η Βουδαπέστη θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση
σε περίπου €17 δισ. δανείων από το αμυντικό πρόγραμμα «SAFE» της ΕΕ. Για την Ευρώπη, ο
Όρμπαν είχε περιορίσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και είχε
μπλοκάρει τη μεγάλη πιστωτική γραμμή των €90 δισ. για την Ουκρανία. Η Berenberg διαβάζει το αποτέλεσμα
ως ήττα για τον Τραμπ αφού ο
αντιπρόεδρος Βανς είχε συμβάλει αυτοπροσώπως στην προεκλογική εκστρατεία υπέρ του Όρμπαν. Η Ουγγαρία βαθμολογείται με μόλις
40/100 στον δείκτη αντίληψης διαφθοράς του Οργανισμού Transparency International. Η βαθμολογία αυτή είναι χαμηλότερη ακόμα και από την
Κίνα (43). Στο τέλος, οι αναλυτές της Berenberg υπενθυμίζουν ότι
οι θεσμοί δεν αλλάζουν με μια εκλογή. Αυτό που άλλαξε είναι
η κατεύθυνση της χώρας.
Τι σημαίνει ιαπωνικό ομόλογο με επιτόκιο 2,5%
-Η απόδοση του
10ετούς ιαπωνικού ομολόγου (JGB) σκαρφάλωσε στο
υψηλότερο επίπεδο από το 1997, στο
2,47%. Το
30ετές πλησίασε το
3,71%. Από τον Απρίλιο του 2025 μέχρι σήμερα, τα ιαπωνικά επιτόκια ανέβηκαν από το 1,2% στο 2,5% μέσα σε ένα χρόνο. Ο αποκλεισμός των
Στενών του Ορμούζ από τις ΗΠΑ ανεβάζει τις τιμές πετρελαίου και η Ιαπωνική οικονομία που εισάγει σχεδόν το σύνολο των ενεργειακών της αναγκών από τη
Μέση Ανατολή, υποφέρει. Η
ισοτιμία του γιεν παραμένει κοντά στα
160 ανά δολάριο, ανεβάζοντας τον εισαγόμενο πληθωρισμό. Η
Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας (BoJ) βρίσκεται σε δύσκολη θέση αφού η αγορά τιμολογεί πλέον περίπου
στο 54% την πιθανότητα αύξησης επιτοκίων του γεν τον Απρίλιο και συνέχεια τον Ιούλιο. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η BoJ δεν μπορεί να αυξήσει επιτόκια χωρίς να εκτοξεύσει το κόστος εξυπηρέτησης ενός χρέους
9 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή
230% του ΑΕΠ. Το χρέος της Ιαπωνίας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι το
υψηλότερο στον ανεπτυγμένο κόσμο, διπλάσιο από την Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης. Η Ιαπωνία υπήρξε επί δεκαετίες η απόδειξη ότι ένα υψηλό χρέος μπορεί να συνυπάρχει με σταθερότητα, αρκεί τα επιτόκια να παραμένουν κοντά στο μηδέν. Αυτή η εποχή τελείωσε.
