Στη ζούγκλα των social media δεν υπάρχει βασιλιάς!

Το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας, θεωρώ πως δεν είναι η πειστική επιχειρηματολογία για όλα εκείνα που συμβαίνουν αλλά η δυσκολία για κόμματα και πολιτικούς να τα επικοινωνήσουν στην κοινωνία, για να κριθούν στη συνέχεια από τους πολίτες.

Κι αυτό για τον απλούστατο λόγο, πως τα τελευταία χρόνια, οι παραδοσιακοί τρόποι μεταφοράς ενός μηνύματος, μιας είδησης, μιας άποψης, μιας θέσης ή μιας ανάλυσης μέσα από εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση και επίσημων sites, έχουν αποδυναμωθεί σε μεγάλο βαθμό.

Αλήθεια πόσους συμπολίτες μας κάτω των 40 ξέρετε να ενημερώνονται από τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης; Ελάχιστους έως καθόλου. Πόσους συμπολίτες μας κάτω των 60 ξέρετε να διαβάζουν εφημερίδες; Ελάχιστους κι αυτό φαίνεται και από τη συνολική κυκλοφορία των εντύπων.

Και επίσης πόσους νέους ξέρετε να παρακολουθούν εκπομπές και δελτία ειδήσεων στο αυτοκίνητο από το ραδιόφωνο; Και πάλι ελάχιστους αφού οι περισσότεροι ακούν μουσικούς σταθμούς ή την αγαπημένη τους play list.

Και το ερώτημα είναι, από πού ενημερώνονται όλοι αυτοί για αυτά που συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν στη χώρα και τον κόσμο και έχουν όμως τελικά άποψη; Μα, από τα λεγόμενα social media. Facebook οι μεγαλύτεροι, instagram , tik tok και X οι περισσότεροι και ενδεχομένως από κάποια άλλα μικρότερα σε απήχηση αυτού του είδους μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Και το ερώτημα είναι τι είδους ενημέρωση παίρνουν από αυτά τα μέσα, ποιος ελέγχει την εγκυρότητα της όποιας είδησης και τελικά αν υπάρχει κάποιος υπεύθυνος να λογοδοτήσει όταν πρόκειται για fake news, κατασκευασμένες ειδήσεις ή προϊόντα Τεχνητής Νοημοσύνης όχι μόνο ως κείμενα αλλά και ως φωτογραφικό ή βιντεοληπτικό υλικό; Σε ένα τοπίο μιας ζούγκλας ανευθυνότητας (με εξαίρεση τα μεγάλα και υπεύθυνα ηλεκτρονικά μέσα που προωθούν μέσα από αυτά τα δίκτυα τις ειδήσεις τους για λόγους ενίσχυσης της επισκεψιμότητας τους δια της πλαγίας) ο καθένας μπορεί και ανεβάζει προς αναπαραγωγή τις πιο απίθανες ειδήσεις από τα πιο απίθανα μέσα που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα του χειριστή. Δεν χρειάζεται να απολογηθούν για τίποτα, δεν έχουν ανάγκη να χτίσουν κύρος και εμπιστοσύνη παρά μόνο να εντυπωσιάσουν αλλά κυρίως για να πλήξουν ανθρώπους, τιμές και υπολήψεις και φαντάζομαι όχι ανιδιοτελώς ή για ιδεολογικούς λόγους! Κι όταν φεύγει η σφαίρα από την κάννη, δεν γυρίζει πίσω αλλά το κυριότερο όταν υπάρχει τεκμηριωμένη διάψευση από τον θιγόμενο που τον έκαναν viral εν αγνοία του, αυτή δεν πρόκειται να φιλοξενηθεί από κανένα από αυτά πειρατικά μέσα της ανευθυνότητας και της υπονόμευσης προσώπων και προσωπικοτήτων.

Μέσα σ΄ αυτό το τοπίο λοιπόν της αναρχίας και της ασυδοσίας, το πολιτικό μας σύστημα και οι εκπρόσωποι τους προσπαθούν να επικοινωνήσουν τις απόψεις τους, τις αντιθέσεις τους και τις ιδέες τους, απευθυνόμενοι κατ’ αρχάς στα main stream μέσα αλλά και κάποιοι άλλοι επιλέγοντας συνειδητά τα ανεξέλεγκτα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γιατί ξέρουν πως κανείς δεν θα τους ζητήσει τα ρέστα. Και το αποτέλεσμα αυτών των πρακτικών το βλέπουμε να αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις στις οποίες ο κάθε πικραμένος βρίσκει δικαίωση και οπαδούς που τον κάνουν νοματαίο και αρχηγό!

Μια κοινωνία χυλός στα χέρια επιτήδειων και μάγων των social media, όπου ελάχιστη σημασία έχει η αλήθεια αλλά μόνο η εντύπωση που θα μείνει σαν επίγευση σε άτομα χωρίς σκέψη και προσωπική άποψη που τους αρκεί να τους ετεροπροσδιορίζουν και να τους ετεροφωτίζουν κάποιοι άλλοι και να νοιώθουν ενταγμένοι σε ένα ευρύτερο κύκλο ατόμων που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά, ακολουθώντας το trend της εποχής χωρίς να νοιάζονται ποιος το επιβάλλει και το εκμεταλλεύεται για τους πονηρούς του σκοπούς.

Και το ερώτημα είναι αν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή τη μοίρα στην οποία μας έχουν εγκλωβίσει οι νέες τεχνολογίες επικοινωνίας ή αν πρέπει να την αποδεχτούμε και να αφήσουμε κάποια άλλα σκοτεινά κέντρα να αποφασίζουν για τα θέλω μας και τις επιλογές μας!