Το δημοσκοπικό γεγονός άρχισε να καταγράφεται από την επομένη της ίδρυσης της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, όπου μετακινήθηκαν οι περισσότεροι ψηφοφόροι της Κουμουνδούρου ακολουθώντας τον πρώην πρωθυπουργό στο νέο του εγχείρημα. Πρόκειται για μια συνθήκη, που δεν μπορεί να μην «βλέπουν» όσοι μένουν στον ΣΥΡΙΖΑ και ομνύουν στην ανασυγκρότησή του.
Αυτήν την στιγμή ο (κάθε φορά) τελευταίος δεν κλείνει την πόρτα. Οι αποχωρήσεις συνεχίζονται και δεν είναι άγνωστη η κατεύθυνση των εκλεγμένων βουλευτών με τον ΣΥΡΙΖΑ, που αναζητούν την ιδανική φόρμουλα για την επανεκλογή τους μέσω της ένταξής τους στα σχέδια της Αμαλίας. Έπρεπε να φτάσουν στην καρδιά του καλοκαιριού για να το πάρουν απόφαση και να κάνουν το βήμα. Στο κενό; Αν ισχύσει αυτό που φαίνεται, ελάχιστοι από τους βουλευτές που εκλέχτηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ θα βρουν ασφαλές «στασίδι» στο κόμμα Τσίπρα, όσο και αν διαθέτουν εκλογικό μηχανισμό και πιστούς οπαδούς στις εκλογικές τους περιφέρειες. Το ξέρουν και γι’ αυτό προτιμούν την «ανεξαρτητοποίηση» ως πρώτο βήμα, αντί την παραίτηση και την παράδοση της έδρας στον ΣΥΡΙΖΑ. Πόσο ανεξάρτητος νιώθει ένας βουλευτής όμως, όταν έχει ήδη δηλώσει ότι δεν θέλει να είναι σε αντιπαραθετικά ψηφοδέλτια με αυτά του κ. Τσίπρα;
Ο πρώην πρωθυπουργός δημοσίως το ξεκαθάρισε και μάλιστα εγκαίρως. Και όσοι δεν κατάλαβαν, ας κάνουν τέλος πάντων ότι κατάλαβαν. Στο νέο κόμμα και δη στα ψηφοδέλτια της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης δεν υπογράφουν συμμετοχή οι εν ενεργεία βουλευτές που το επιθυμούν. Άρα, αργά ή γρήγορα (θα κριθεί ενδεχομένως από το πότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πατήσει το κουμπί των εκλογών) και αν επιμένουν στον ίδιο προσανατολισμό, θα πρέπει να κάνουν το επόμενο βήμα και να παραιτηθούν. Αλλά εκεί αρχίζουν άλλες σκέψεις. Ένα βουλευτής μπορεί να παραιτείται και να αφήνει να αλωνίζει στην εκλογική του περιφέρεια ο επόμενος ή η επόμενη στη λίστα, ειδικά αν έχει αποκτήσει την ίδια ή και μεγαλύτερη απήχηση στο εκλογικό ακροατήριο; Αν ήταν εύκολη η απόφαση και λυμένο το ζήτημα της ένταξης στην προθήκη της ΕΛΑΣ, θα το είχαν κάνει από την 26η Μαΐου, όταν ανακοίνωσε το κόμμα του ο Αλέξης Τσίπρας.
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, που λένε. Εκτός και αν ο κ. Τσίπρας το ‘χει λυμένο μέσα του, σχετικά με την στάση του απέναντι στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ανεξαρτητοποιούνται. Άλλωστε κάποιοι επιμένουν ότι το σκηνικό με τους νέους και άφθαρτους σύντομα θα συμπληρωθεί με τους εκλεγμένους, οι οποίοι έχουν έτοιμα γραφεία και οπαδούς να τους περιμένουν. Εκτός και αν οι ψηφοφόροι τους έχουν πάθει ήδη βέρτιγκο από τα πολλά πήγαινε-έλα και προσπαθούν να αποφύγουν την αίσθηση της έντονης ζάλης ή της περιστροφής και της απώλειας ισορροπίας(σαν να γυρίζει ο χώρος γύρω τους) βρίσκοντας καταφύγιο προς το παρόν στην ήρεμη ζώνη των αναποφάσιστων.
Είναι γεγονός ότι ένας σημαντικός αριθμός ψηφοφόρων της κεντροαριστεράς αναζητεί έναν ισχυρό πόλο απέναντι στην κυβερνητική παράταξη, που παρά την απώλεια 13 ποσοστιαίων μονάδων στις ευρωεκλογές διατηρεί ακόμη και σήμερα δημοσκοπικά ασφαλές προβάδισμα από το δεύτερο κόμμα. Και ποιο είναι σήμερα δημοσκοπικά το δεύτερο κόμμα; Όχι δεν είναι το ΠΑΣΟΚ, που απέκτησε τη θέση της αξιωματική αντιπολίτευσης από τις πολλαπλές διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ από το 2024. Είναι η ΕΛΑΣ του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος παραμέρισε στην εκκωφαντική ήττα του 2023 και επανήλθε (αρχικά μέσω της «Ιθάκης») στο πολιτικό σκηνικό διεκδικώντας εκ νέου την πρωτοκαθεδρία στην κεντροαριστερά. Σε όλα τα τελευταία γκάλοπ, το κόμμα Τσίπρα φαίνεται ότι δεν αφήνει πολλά περιθώρια στο ΠΑΣΟΚ να επιστρέψει στη δεύτερη θέση- αλλά ποιος μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά και γιατί να το κάνει, ρισκάροντας προβλέψεις στην εποχή του … βέρτιγκο των ψηφοφόρων; Κανείς και καμιά δεν κέρδισε επιχειρώντας προβλέψεις σε ένα σκηνικό διαρκών ανακατατάξεων.
Στο δε σκηνικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι που επίσης δεν χωρούν προβλέψεις. Έμεινε ένας μονοψήφιος αριθμός βουλευτών να συνεδριάζει και να εκλέγει Γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας και μέχρι τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο μπορεί να είναι …περισσότεροι οι υποψήφιοι για την προεδρία, από τους βουλευτές που θα τους ψηφίσουν.
Ο Παύλος Πολάκης αξιώνει τη συναινετική, λέει, απόσυρση της Ρένας Δούρου από τη φιλοδοξία να ηγηθεί της κοινοβουλευτικής ομάδας και ο Νίκος Παππάς προσπαθεί να βρει συμμάχους για την ανάπτυξη του ρόλου του στρατηγικού παίκτη, σε ένα κόμμα που γράφει κάτι παραπάνω από τη μία μονάδα στις δημοσκοπήσεις. Ο Σωκράτης Φάμελλος παρέδωσε μετά από πολλές στροφές τον άχαρο ρόλο στους επόμενους και «έκλεισε» τον κύκλο του αρχηγού στον ΣΥΡΙΖΑ, με τη δήλωση ότι δεν μπορεί η Κουμουνδούρου να περιχαρακώνεται και να συγκροτεί «αντιπαραθετικά» ψηφοδέλτια με αυτά της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, τα οποία βέβαια δεν τα έχουμε ακόμη δει. Θα είναι ο κ. Φάμελλος υποψήφιος βουλευτής στο κόμμα Τσίπρα; Αυτήν την στιγμή πάντως παραμένει, όσο και αν δεν το θέλει, στο κάδρο των σφοδρών αντιπαραθέσεων με τον Πολάκη και τους άλλους για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Η επιλογή των προσώπων που θα αξιοποιηθούν στα ψηφοδέλτια της ΕΛΑΣ θα έχουν την «σφραγίδα» του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θα ζυγίσει κατά την προκήρυξη των εκλογών τα υπέρ και τα κατά της ανάδειξης στις λίστες του γνωστών και άγνωστων στο ευρύ κοινό ονομάτων, καθώς και του φορτίου τους που μεταφέρουν. Το άνοιγμα στο ευρύ κοινό των κεντροαριστερών ψηφοφόρων απαιτεί πολύ προσεκτικές κινήσεις και σίγουρα μια αταλάντευτη στρατηγική, ειδικά όταν δεν συναντάς ένα πρωτοφανές «ρεύμα» υποστηρικτών, «καλημερίζοντας» ξανά τα πλήθη…