Στη βιογραφία του Άντι Μπέρναμ υπάρχει μια στιγμή που χωρίζει τη ζωή του στα δύο. Δεν ήταν κάποια εκλογική νίκη ούτε μια υπουργική προαγωγή. Ήταν μια αποδοκιμασία.
Στις 15 Απριλίου 2009, κατά την 20ή επέτειο της τραγωδίας του Χίλσμπορο, ο τότε υπουργός Πολιτισμού της κυβέρνησης του Γκόρντον Μπράουν βρέθηκε στο Άνφιλντ για να εκπροσωπήσει την κυβέρνηση στις εκδηλώσεις μνήμης των 97 φιλάθλων της Λίβερπουλ που έχασαν τη ζωή τους το 1989.
Καθώς άρχισε να μιλά στον αγωνιστικό χώρο, χιλιάδες φίλαθλοι τον διέκοψαν φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της δικαιοσύνης για τα θύματα της τραγωδίας. Οι διαδοχικές βρετανικές κυβερνήσεις είχαν επί χρόνια αρνηθεί να ικανοποιήσουν τα αιτήματα για πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης.
Οι εικόνες εκείνης της ημέρας δείχνουν τον Μπέρναμ εμφανώς συγκινημένο και κοντά στα δάκρυα. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα αμηχανίας έγνεψε καταφατικά προς το πλήθος.
Χρόνια αργότερα θα περιέγραφε εκείνη τη στιγμή ως το σημείο καμπής της πολιτικής του πορείας.
«Το ταξίδι μου μακριά από το Γουέστμινστερ ξεκίνησε εκείνη την ημέρα στο Άνφιλντ. Ήταν η καμπή της ζωής μου. Για να είμαι ειλικρινής, τότε άρχισα να χάνω την αγάπη μου για το Γουέστμινστερ», είχε δηλώσει.
Σήμερα, δεκαεπτά χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στο κορυφαίο αξίωμα της χώρας.
Το φαβορί για τη διαδοχή
Μετά την απόφαση του Κιρ Στάρμερ να αποχωρήσει από την πρωθυπουργία μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία διαδοχής, ο 56χρονος δήμαρχος του Μάντσεστερ εμφανίζεται ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί για να αναλάβει την ηγεσία των Εργατικών και της χώρας.
Η άνοδός του δεν στηρίζεται μόνο στη δημοφιλία του. Στηρίζεται και στην εικόνα ενός πολιτικού που δεν ταυτίστηκε ποτέ πλήρως με τη λονδρέζικη πολιτική ελίτ και ο οποίος κατάφερε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως εκφραστή των περιφερειών που αισθάνονται παραμελημένες από το κέντρο εξουσίας.
Η υπόσχεση του Μπέρναμ είναι απλή: μια πολιτική που θα ακούει περισσότερο όσους ζουν έξω από το Λονδίνο και λιγότερο τους μηχανισμούς του Γουέστμινστερ.
Η σύγκρουση με τον Μπόρις Τζόνσον
Η δημοτικότητά του εκτοξεύθηκε στη διάρκεια της πανδημίας.
Ως δήμαρχος του Μεγάλου Μάντσεστερ συγκρούστηκε ανοιχτά με την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον για τους περιορισμούς και την οικονομική στήριξη της περιοχής του κατά τη διάρκεια των lockdown.
Η στάση του τον μετέτρεψε σε πολιτικό σύμβολο για πολλούς ψηφοφόρους της βόρειας Αγγλίας, οι οποίοι θεωρούσαν ότι το Λονδίνο αγνοούσε τις ανάγκες τους.
Οι επικριτές του τον χαρακτηρίζουν «Captain Flip-Flop», υποστηρίζοντας ότι έχει αλλάξει πολιτικές θέσεις πολλές φορές στην καριέρα του.
Οι υποστηρικτές του, αντίθετα, θεωρούν ότι πρόκειται για έναν πολιτικό που προσαρμόζεται στις ανάγκες της κοινωνίας και ξέρει να ακούει.
Από το Τσέσαϊρ στο Κέιμπριτζ
Ο Μπέρναμ γεννήθηκε στο Έιντρι, κοντά στο Λίβερπουλ. Ο πατέρας του εργαζόταν ως τεχνικός τηλεφωνικών δικτύων και η μητέρα του ως γραμματέας σε ιατρείο.
Έχει περιγράψει τα παιδικά του χρόνια στο χωριό Κάλτσεθ του Τσέσαϊρ ως ιδιαίτερα ευτυχισμένα.
Η πολιτικοποίησή του ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 14 ετών, όταν παρακολούθησε τη βραβευμένη τηλεοπτική σειρά «Boys from the Blackstuff», η οποία περιέγραφε τη ζωή ανέργων στο Λίβερπουλ της δεκαετίας του 1980.
Παρότι τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν τα πρώτα μέλη της οικογένειας που σπούδασαν σε πανεπιστήμιο, ο ίδιος εξασφάλισε θέση στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου σπούδασε Αγγλική Φιλολογία.
Εκεί γνώρισε και τη μετέπειτα σύζυγό του, τη Μαρί-Φρανς φαν Χέιλ, ολλανδικής καταγωγής.
Από δημοσιογράφος σε υπουργός
Μετά την αποφοίτησή του μετακόμισε στο Λονδίνο και εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα σε εξειδικευμένα επιχειρηματικά περιοδικά πριν ενταχθεί στο πολιτικό επιτελείο της βουλευτού των Εργατικών Τέσα Τζόουελ.
Στη συνέχεια εργάστηκε ως σύμβουλος του υπουργού Πολιτισμού, Κρις Σμιθ.
Το 2001 εξελέγη βουλευτής της περιφέρειας Λι στο Μεγάλο Μάντσεστερ.
Κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων των Τόνι Μπλερ και Γκόρντον Μπράουν υπηρέτησε σε σειρά υπουργικών θέσεων, φθάνοντας μέχρι το υπουργείο Υγείας και το υπουργείο Πολιτισμού, ενώ διετέλεσε και αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών.
Οι δύο αποτυχημένες μάχες για την ηγεσία
Ο Μπέρναμ διεκδίκησε για πρώτη φορά την ηγεσία των Εργατικών το 2010, προβάλλοντας το σύνθημα του «φιλόδοξου σοσιαλισμού».
Τερμάτισε τέταρτος, πίσω από τον Έντ Μίλιμπαντ.
Πέντε χρόνια αργότερα επανήλθε ως υποψήφιος, αυτή τη φορά με σαφώς πιο κεντρώο προφίλ και έμφαση στις σχέσεις με τις επιχειρήσεις.
Η καμπάνια του ξεκίνησε από τα γραφεία της Ernst & Young και ο ίδιος δήλωνε ότι οι επιχειρηματίες πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ήρωες της κοινωνίας στον ίδιο βαθμό με τους νοσηλευτές.
Και πάλι όμως ηττήθηκε, αυτή τη φορά από τον Τζέρεμι Κόρμπιν.
Ο πολιτικός που δεν εγκατέλειψε τον Κόρμπιν
Σε αντίθεση με πολλούς βουλευτές της γενιάς του, ο Μπέρναμ δεν απομακρύνθηκε από τον Κόρμπιν.
Αποδέχθηκε θέση στο σκιώδες υπουργικό συμβούλιο ως υπεύθυνος Εσωτερικών Υποθέσεων και παρέμεινε στο πλευρό του ακόμη και το 2016, όταν δεκάδες στελέχη εγκατέλειψαν την ηγετική ομάδα των Εργατικών μετά το δημοψήφισμα για το Brexit.
Αποχώρησε μόνο το 2017, όταν αποφάσισε να διεκδικήσει τη θέση του πρώτου δημάρχου του Μεγάλου Μάντσεστερ.
Κέρδισε με ποσοστό άνω του 60% και επανεξελέγη το 2021 με ακόμη μεγαλύτερη διαφορά.
Ο «βασιλιάς του Βορρά»
Κατά τη διάρκεια της θητείας του απέκτησε τη φήμη του αποτελεσματικού τοπικού ηγέτη.
Η επαναφορά των λεωφορείων υπό δημόσιο έλεγχο θεωρείται μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις του, ενώ η συνεχής υπεράσπιση των συμφερόντων της περιοχής τού χάρισε το προσωνύμιο «King of the North» — ο βασιλιάς του Βορρά.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί εξακολουθούν να αναρωτιούνται ποια ακριβώς είναι η ιδεολογική του ταυτότητα, στο εσωτερικό των Εργατικών επικρατεί η άποψη ότι αποτελεί τον μόνο πολιτικό που μπορεί ταυτόχρονα να ανακτήσει ψηφοφόρους από το Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ και από τους Πράσινους.
Γι’ αυτό και η πιθανή ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Μπέρναμ παρουσιάζεται από τους υποστηρικτές του ως ένα νέο «σημείο καμπής» — όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για ολόκληρη τη Βρετανία.
Διαβάστε ακόμη
Νεμπής: Στόχος η χρήση ΑΙ στις εσωτερικές λειτουργίες του ΟΤΕ να αυξηθεί στο 40% από 25% σήμερα
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα