Η Κίνα δεν αισθάνεται ακόμα τον αντίκτυπο του πολέμου στη Μέση Ανατολή, αλλά αισθάνεται τις επιπτώσεις.

Βραχυπρόθεσμα, διαθέτει επαρκείς αποθέματα πετρελαίου για αρκετούς μήνες, μετά τους οποίους θα μπορούσε να στραφεί στη γειτονική Ρωσία για βοήθεια.

Ωστόσο, η Κίνα θα υπολογίσει τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό μακροπρόθεσμα, όχι μόνο για τις επενδύσεις της στη Μέση Ανατολή, αλλά και για τις φιλοδοξίες της.

Πρόσφατα η Κίνα μείωσε τον ετήσιο στόχο οικονομικής ανάπτυξης στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1991, παρόλο που το Πεκίνο συνεχίζει την ταχεία ανάπτυξη των βιομηχανιών υψηλής τεχνολογίας και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Η Κίνα ίσως ήλπιζε να βγει από την οικονομική κρίση μέσω των εξαγωγών. Ωστόσο, πέρασε ένα χρόνο βυθισμένη σε έναν εμπορικό πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τώρα αντιμετωπίζει την προοπτική αναταραχής στη Μέση Ανατολή, η οποία της παρέχει τόσο τις κύριες ναυτιλιακές διαδρομές όσο και μεγάλο μέρος των ενεργειακών της αναγκών.

Το Ιράν χαρακτηριζόταν πάντα ως «σύμμαχος» της Κίνας από πολλούς στη Δύση. Το τελευταίο ταξίδι στο εξωτερικό που έκανε ο ανώτατος ηγέτης της Τεχεράνης, Αλί Χαμενεΐ, ήταν στο Πεκίνο το 1989. Η συνεργασία μεταξύ τους εμβαθύνθηκε όταν ο Σι Τζινπίνγκ επισκέφθηκε την Τεχεράνη το 2016 και οι δύο χώρες υπέγραψαν τελικά μια 25ετή στρατηγική συνεργασία το 2021. Η Κίνα υποσχέθηκε να επενδύσει 400 δισεκατομμύρια δολάρια στο Ιράν σε 25 χρόνια και, σε αντάλλαγμα, το Ιράν θα συνέχιζε να παρέχει πετρέλαιο.

Ωστόσο, οι αναλυτές πιστεύουν ότι μόνο ένα μικρό μέρος αυτών των χρημάτων έχει φτάσει στους Ιρανούς, αλλά το πετρέλαιο συνέχισε να ρέει. Σύμφωνα με το Κέντρο για την Παγκόσμια Ενεργειακή Πολιτική, η Κίνα εισήγαγε 1,38 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου/ημέρα από το Ιράν το 2025, περίπου το 12% των συνολικών εισαγωγών της. Πολλά από αυτά τα βαρέλια φέρεται να έχουν χαρακτηριστεί ως μαλαισιανά για να συγκαλυφθεί η προέλευσή τους.

Υπάρχουν επίσης ισχυρισμοί για πώληση όπλων μεταξύ των δύο χωρών. Η Κίνα έχει αρνηθεί ότι πούλησε στην Τεχεράνη πυραύλους κρουζ, αλλά οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν κατηγορήσει το Πεκίνο ότι υποστηρίζει το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, εκπαιδεύοντας μηχανικούς και προμηθεύοντας εξαρτήματα.

Ομάδες ακτιβιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν ισχυριστεί ότι η βίαιη καταστολή των διαδηλωτών και των επικριτών του καθεστώτος στο Ιράν έχει τροφοδοτηθεί από την κινεζική τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου και παρακολούθησης, την οποία μοιράστηκε το Πεκίνο.

Παρά ταύτα, η Κίνα δε βλέπει τις «συμμαχίες» της με τον ίδιο τρόπο που τις βλέπει η Δύση. Δεν υπογράφει αμοιβαίες αμυντικές συνθήκες και δε θα σπεύσει να βοηθήσει τους συμμάχους της. Αντίθετα, το Πεκίνο επιθυμεί να μείνει έξω από οποιαδήποτε σύγκρουση.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Κίνα δεν ανησυχεί βαθιά για τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή. Το Πεκίνο εξέδωσε μια προβλέψιμη και συγκρατημένη καταδικαστική ανακοίνωση και ζήτησε κατάπαυση του πυρός.

Σύμφωνα με το BBC, οι ενέργειες της Ουάσιγκτον στη Βενεζουέλα τον Ιανουάριο, και τώρα στο Ιράν, έχουν αναδείξει τα όρια των συνεργασιών αυτών των χωρών με την Κίνα. Και στις δύο περιπτώσεις, το Πεκίνο έμεινε στο περιθώριο ως παρατηρητής, ανίκανο να βοηθήσει όσους βρίσκονται στη σφαίρα επιρροής του.

Η Κίνα προσπαθεί να τοποθετηθεί ως «αντίβαρο» στις ΗΠΑ, τόνισε ο Φίλιπ Σέτλερ-Τζόουνς από το Royal United Services Institute, αλλά «όσον αφορά την στρατιωτική ισορροπία, οι ΗΠΑ αποδεικνύουν τι σημαίνει πραγματικά να είσαι υπερδύναμη, δηλαδή η ικανότητα να επιβάλλεις αποτελέσματα σε όλο τον κόσμο».

Το Πεκίνο, υποστηρίζει, δεν είναι «υπερδύναμη στο ίδιο επίπεδο» παρά την οικονομική του δύναμη. «Δεν είναι εξοπλισμένο για να προστατεύσει τους φίλους του από τέτοιου είδους ενέργειες, ακόμα και αν το ήθελε».

Για να αντιμετωπίσει αυτές τις ανησυχίες, ο Σι θα συνεχίσει να τοποθετεί τον εαυτό του ως ένα σταθερό και προβλέψιμο παγκόσμιο ηγέτη, σε αντίθεση με τον Τραμπ.

Το Πεκίνο μπορεί επίσης να βρει μια ευκαιρία να βοηθήσει στη διαμεσολάβηση των συνομιλιών μαζί με άλλες χώρες. Ο υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι έχει ήδη μιλήσει με τους ομολόγους του στο Ομάν και τη Γαλλία, ενώ η Κίνα έστειλε ειδικό απεσταλμένο στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, η χώρα προχωρά με προσοχή, καθώς ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες γι’ αυτήν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αναμένεται να επισκεφτεί το Πεκίνο (μετά από δίμηνη αναβολή λόγω του πολέμου) μέσα στο Μάιο.

Διαβάστε ακόμη

Τουρισμός: Θετικά παραμένουν τα μηνύματα από τους ξένους παρά τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

Bloomberg: Ο πόλεμος στο Ιράν «σπρώχνει» την ελίτ της παγκόσμιας οικονομίας να επανεξετάσει στρατηγικές και μοντέλα

Συμφωνία ΕΕ- Αυστραλίας: Τέλος το «ούζο Αυστραλίας», γιατί δεν τα κατάφερε η φέτα – Τι ισχύει για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα

Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα