Η νέος κατώτατος μισθός στα 920 ευρώ μεταβάλλει ουσιαστικά το κόστος εξαγοράς πλασματικών ετών, επηρεάζοντας άμεσα χιλιάδες ασφαλισμένους που επιδιώκουν ταχύτερη συνταξιοδότηση. Το νέο ποσό διαμορφώνεται στα 184 ευρώ μηνιαίως και 2.208 ευρώ ετησίως. Ως αποτέλεσμα, η αναγνώριση πλασματικού χρόνου καθίσταται πλέον πιο δαπανηρή για όσους θέλουν να συμπληρώσουν τα απαραίτητα έτη ασφάλισης. Το ποσό υπολογίζεται στο 20% των μεικτών αποδοχών του μήνα που προηγείται της αίτησης.
Με τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ, το συνολικό κόστος εξαγοράς αυξάνεται αναλογικά, ενισχύοντας την οικονομική επιβάρυνση για τους ασφαλισμένους που επιλέγουν τη διαδικασία. Όσοι είχαν ήδη υποβάλει αίτηση έως τις 31 Μαρτίου 2026 διατηρούν το προηγούμενο κόστος.
Ποιους αφορά
Η αύξηση επηρεάζει κυρίως:
- Μισθωτούς με αποδοχές κοντά στον κατώτατο μισθό.
- Δημοσίους υπαλλήλους που καταθέτουν νέες αιτήσεις.
- Ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, λόγω ανόδου εισφορών.
Ειδικά για τους ελεύθερους επαγγελματίες, το κόστος εξαγοράς συνδέεται άμεσα με τις ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες αυξάνονται ετησίως βάσει πληθωρισμού. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην επιλογή της εξαγοράς πλασματικών ετών – είτε για συνταξιοδότηση είτε για αύξηση εισοδήματος – καταφεύγει πλέον σχεδόν το 50% των ασφαλισμένων.
Οι περισσότεροι διαπιστώνουν ότι τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης παραμένουν υψηλά, απαιτώντας τουλάχιστον 35 έως 40 έτη ασφάλισης. Η αναγνώριση πλασματικών ετών συμφέρει όταν εξυπηρετεί συγκεκριμένο στόχο: είτε τη θεμελίωση δικαιώματος είτε τη συμπλήρωση 40ετίας για έξοδο στα 62.
Τα «μυστικά» για εξαγορά
Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει την εξαγορά 5 έως 7 ετών ασφάλισης, ώστε με την προσθήκη πλασματικού χρόνου να διαμορφώνονται ευνοϊκότερες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης από τον ΕΦΚΑ για παλαιούς ασφαλισμένους πριν το 1993 ή να συμπληρώνονται 12.000 ένσημα για έξοδο στα 62 για νεότερους ασφαλισμένους μετά το 1993.
Οι ακόλουθες οκτώ κατηγορίες μπορούν να αξιοποιήσουν τα πλασματικά έτη:
- Γονείς ανηλίκων ή τρίτεκνοι στο Δημόσιο που συμπληρώνουν αναδρομικά 25ετία το 2010, 2011 ή 2012 και κατοχυρώνουν ευνοϊκά όρια ηλικίας.
- Μητέρες ανηλίκων στο ΙΚΑ με 5.500 ημέρες ασφάλισης το 2010 ή 2011 που κατοχυρώνουν χαμηλότερα όρια.
- Μητέρες ανηλίκων σε ΔΕΚΟ και τράπεζες που συμπληρώνουν 25ετία το 2011 ή 2012.
- Άνδρες και γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι που επιδιώκουν 35ετία, 36ετία ή 37ετία.
- Ασφαλισμένοι σε πρώην ΕΤΑΑ και ΟΑΕΕ που χρειάζονται 40 χρόνια ασφάλισης.
- Ασφαλισμένοι όλων των Ταμείων και του ΟΓΑ που με εξαγορά συμπληρώνουν 40ετία και αποχωρούν στα 62 αντί 67.
- Ασφαλισμένοι σε βαρέα επαγγέλματα που πρέπει να καλύψουν χρονικές προϋποθέσεις.
- Δημόσιοι υπάλληλοι με αίτηση πριν τις 31/12/2016 που διατηρούν χαμηλότερο κόστος.
Το ισχύον καθεστώς δημιουργεί δύο ταχύτητες στη συνταξιοδότηση, με εμφανείς διαφοροποιήσεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Οι αλλαγές επηρεάζουν όχι μόνο τον χρόνο εξόδου, αλλά και το κόστος, τα δικαιώματα και τις δυνατότητες πρόωρης συνταξιοδότησης.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να αναγνωρίσουν έως 12 πλασματικά έτη για θεμελίωση δικαιώματος, ενώ στον ιδιωτικό τομέα το όριο περιορίζεται στα 7 έτη και αφορά κυρίως περιόδους ανεργίας ή κενά ασφάλισης.
Η διαφοροποίηση αυτή σημαίνει ότι ένας ιδιωτικός υπάλληλος με διακοπές στην εργασία του έχει λιγότερες επιλογές σε σχέση με έναν δημόσιο υπάλληλο, ακόμη και με ίδια προϋπηρεσία. Οι παλαιοί ασφαλισμένοι πριν το 1993 διατηρούν επιπλέον δυνατότητες. Μπορούν να εξαγοράσουν πλασματικά έτη έως το 2012, ώστε να κατοχυρώσουν σύνταξη πριν τα 62 ή 67. Στο Δημόσιο ο χρόνος τέκνων υπολογίζεται κανονικά, σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα, ενισχύοντας περαιτέρω τις διαφορές.
Διαβάστε ακόμη
Η Αθήνα κόμβος τεχνολογίας για τον Όμιλο Euronext στη ΝΑ Ευρώπη (pics)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα