Για τελευταία φορά γέμισαν τα τραπέζια της «Μουριάς» με παλιούς φίλους, κατοίκους και θαμώνες που είχαν συνδέσει τη ζωή τους με το ιστορικό καφενείο των Εξαρχείων. Το βράδυ του Σαββάτου (31/10), μουσικές, τραγούδια και συγκινητικές στιγμές συνόδευσαν το αποχαιρετιστήριο γλέντι, πριν το κατάστημα κατεβάσει οριστικά ρολά, έπειτα από 111 χρόνια λειτουργίας.
Το καφενείο στη συμβολή των οδών Καλλιδρομίου και Χαριλάου Τρικούπη αποτέλεσε για περισσότερο από έναν αιώνα σημείο αναφοράς της γειτονιάς. Το κλείσιμό του ήρθε παρά τις προσπάθειες κατοίκων και τακτικών πελατών να διασφαλίσουν τη συνέχιση της λειτουργίας του.
Από το απόγευμα του Σαββάτου, δεκάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν μέσα και έξω από τη «Μουριά», θυμήθηκαν ιστορίες από τα προηγούμενα χρόνια και αποχαιρέτησαν έναν χώρο που αποτελούσε μέρος της καθημερινότητάς τους.
Από το 1915 μέχρι το τελευταίο γλέντι
Η ιστορία της «Μουριάς» ξεκίνησε το 1915. Στη διάρκεια των δεκαετιών φιλοξένησε διαφορετικές γενιές Αθηναίων, από συγγραφείς, καλλιτέχνες και ποιητές μέχρι πολιτικούς, επιστήμονες και κατοίκους της περιοχής.
Τα τελευταία 44 χρόνια την ευθύνη του καφενείου είχε ο Χρήστος Βανάς, ο οποίος, όπως περιγράφει ο βρετανικός Guardian, ξεκινούσε την ημέρα του από πολύ νωρίς για να υποδεχθεί τους πρώτους πελάτες.
Κάθε Σάββατο, όταν λειτουργούσε η λαϊκή αγορά της Καλλιδρομίου, άνοιγε ακόμη και στις 5 το πρωί, σερβίροντας καφέ, τσίπουρο και άλλα ποτά σε παραγωγούς και εμπόρους που ετοιμάζονταν να στήσουν τους πάγκους τους.
Για τους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί, η «Μουριά» δεν ήταν απλώς ένα καφενείο. Ο συνταξιούχος δικηγόρος Νώντας Παπαγιάννης, τακτικός θαμώνας επί δύο δεκαετίες, είχε περιγράψει στον Guardian το ενδεχόμενο να κλείσει λέγοντας ότι θα ήταν «σαν να πέθανε ένας φίλος».
Η προσπάθεια διάσωσης και οι 7.500 υπογραφές
Η υπόθεση του κλεισίματος είχε αρχίσει να απασχολεί τη γειτονιά από την περασμένη άνοιξη, όταν προέκυψε το ζήτημα της μη ανανέωσης της μίσθωσης του ακινήτου.
Κάτοικοι και θαμώνες κινητοποιήθηκαν, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 7.500 υπογραφές σε διαδικτυακό αίτημα προς το υπουργείο Πολιτισμού, με στόχο την αναγνώριση του καφενείου ως προστατευόμενου στοιχείου της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Τον Ιούνιο του 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας στήριξε ομόφωνα την προσπάθεια. Στο πλευρό του καταστήματος βρέθηκαν επίσης επαγγελματικοί φορείς της εστίασης.
Ωστόσο, οι διαδικασίες για τη θεσμική προστασία του χώρου δεν ολοκληρώθηκαν εγκαίρως, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει απόφαση που θα μπορούσε να αποτρέψει το κλείσιμο.
Το αφιέρωμα του Guardian και τα Εξάρχεια που αλλάζουν
Το τέλος του ιστορικού καφενείου απασχόλησε και τον Guardian, ο οποίος το παρουσίασε ως ένα από τα τελευταία σημεία αναφοράς των παλιών Εξαρχείων.
Στο δημοσίευμα αναδεικνύονται οι αλλαγές που συντελούνται στη γειτονιά εξαιτίας της τουριστικής ανάπτυξης, των βραχυχρόνιων μισθώσεων και της εμφάνισης νέων ξενοδοχείων και καταστημάτων εστίασης.
Η οικογένεια Βανά επέλεξε να διατηρήσει τον παραδοσιακό χαρακτήρα της «Μουριάς», χωρίς να προσαρμόσει τον κατάλογο και τις τιμές της στις νέες τάσεις.
«Ήμασταν σαν το τελευταίο οχυρό εδώ», είχε δηλώσει στον Guardian η κόρη του ιδιοκτήτη, Αρετή Βανά, αναφερόμενη στις αλλαγές που παρατηρεί στην περιοχή.
Το βράδυ του Σαββάτου, οι άνθρωποι που κράτησαν ζωντανό το καφενείο επί δεκαετίες επέστρεψαν για ένα τελευταίο γλέντι. Μετά την ολοκλήρωσή του, η «Μουριά» έκλεισε οριστικά, ολοκληρώνοντας μια διαδρομή που ξεκίνησε πριν από περισσότερο από έναν αιώνα.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.