Όταν ο Ντέιβ Ρικς ανέλαβε το 2017 τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Eli Lilly, ως ο 11ος CEO στην ιστορία των 150 ετών της εταιρείας, το κλίμα στις ΗΠΑ απέναντι στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις ήταν ιδιαίτερα αρνητικό. Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκινούσε την πρώτη του θητεία στον Λευκό Οίκο ασκώντας σκληρή κριτική στον κλάδο για το υψηλό κόστος των φαρμάκων, ενώ ο Ρικς δεχόταν επιστολές από διαβητικούς ασθενείς που περιέγραφαν τις δυσκολίες τους στην αγορά της απαραίτητης ινσουλίνης.
Οι συγκεκριμένοι ασθενείς θεωρούσαν ότι η Lilly τους επιβάρυνε οικονομικά και δεν έκρυβαν την αγανάκτησή τους. Ο Ρικς έχει δηλώσει στο Businessweek ότι δεν μπορούσε να μείνει αμέτοχος απέναντι σε αυτή την κατάσταση, καθώς τη θεωρούσε ένα σοβαρό πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί.
Σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα, η εικόνα της εταιρείας έχει αλλάξει ριζικά. Το φάρμακο για τον διαβήτη Mounjaro και το σκεύασμα κατά της παχυσαρκίας Zepbound έχουν αλλάξει όχι μόνο την πορεία της Lilly αλλά και τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβάνεται το κοινό.
Σήμερα, η Lilly αποτελεί την πιο πολύτιμη εταιρεία του κλάδου της υγείας παγκοσμίως. Παράλληλα, συγκαταλέγεται στις ελάχιστες επιχειρήσεις που έχουν ξεπεράσει το όριο του 1 τρισ. δολαρίων σε χρηματιστηριακή αξία, μια ομάδα στην οποία κυριαρχούν κυρίως εταιρείες τεχνολογίας.
Ο ίδιος ο Ρικς έχει πλέον αποκτήσει σημαντική επιρροή στην Ουάσιγκτον και συνέβαλε στις προσπάθειες για την επέκταση της κάλυψης του προγράμματος Medicare στα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας.
Ακόμη και η αλληλογραφία που λαμβάνει σήμερα διαφέρει αισθητά από εκείνη των προηγούμενων ετών. Πολλοί ασθενείς του αποστέλλουν θετικές ιστορίες απώλειας βάρους, συνοδευόμενες από φωτογραφίες που δείχνουν τη διαφορά πριν και μετά τη θεραπεία.
Εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο χρησιμοποιούν σήμερα το Mounjaro, το Zepbound και τα υπόλοιπα φάρμακα GLP-1 που παράγονται από τη Lilly και τη βασική ανταγωνίστριά της, τη δανέζικη εταιρεία Novo Nordisk.
Τα φάρμακα αυτά, τα οποία μειώνουν την όρεξη, έχουν αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Παράλληλα, οι επιστήμονες εξετάζουν την αποτελεσματικότητά τους και σε άλλες σοβαρές παθήσεις, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και οι εξαρτήσεις, με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα να θεωρούνται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η Lilly θα καταφέρει, υπό την ηγεσία του Ρικς, να αποφύγει τον γνώριμο κύκλο ανόδου και υποχώρησης που χαρακτηρίζει συχνά τη φαρμακευτική βιομηχανία. Οι πατέντες των φαρμάκων έχουν διάρκεια περίπου είκοσι ετών, όμως συνήθως εκδίδονται αρκετά χρόνια πριν από την εμπορική κυκλοφορία ενός σκευάσματος, περιορίζοντας το χρονικό διάστημα κατά το οποίο μια εταιρεία μπορεί να απολαμβάνει αποκλειστικά τα οφέλη της επιτυχίας του πριν εμφανιστούν τα γενόσημα προϊόντα.
Περίπου το ήμισυ των εσόδων της Lilly κατά το προηγούμενο έτος προήλθε από τα Mounjaro και Zepbound. Παρότι οι πατέντες τους αναμένεται να παραμείνουν προστατευμένες για περίπου ακόμη δέκα χρόνια, ο ανταγωνισμός ενισχύεται ήδη.
Παρ’ όλα αυτά, ο Ρικς εμφανίζεται αισιόδοξος. Όπως ανέφερε στο Businessweek, επιδιώκει να προσδώσει στη Lilly χαρακτηριστικά που θυμίζουν εταιρείες όπως η Apple και η Amazon. Για τον λόγο αυτό, εκτός από την ανάπτυξη νέων θεραπειών, η εταιρεία προχωρά σε εκτεταμένες εξαγορές και επενδύει σε μια έντονη διαφημιστική παρουσία, επιδιώκοντας να μετατρέψει το όνομά της σε ισχυρό brand, ανάλογο με εκείνο της Nike.
Είναι φανερό ότι ο επικεφαλής της εταιρείας αντλεί έμπνευση από τον κόσμο της τεχνολογίας, παρότι βρίσκεται στο τιμόνι μιας επιχείρησης με ιστορία που ξεκινά το 1876. Τότε, ο πρώην συνταγματάρχης του στρατού της Ένωσης Eli Lilly ίδρυσε ένα μικρό εργαστήριο στην οδό Pearl της Ινδιανάπολης.
Σκοπός του ήταν να βελτιώσει την ποιότητα των πατενταρισμένων φαρμάκων της εποχής και να ανταγωνιστεί όσους διέθεταν αμφιβόλου ποιότητας σκευάσματα, προσφέροντας προϊόντα στα οποία οι ασθενείς θα μπορούσαν να έχουν εμπιστοσύνη. Μετά από μια αρχική περίοδο προσαρμογής, η εταιρεία γνώρισε επιτυχία χάρη στα δισκία με επικάλυψη ζελατίνης, τα οποία αποτελούσαν σημαντική βελτίωση σε σχέση με τα δυσάρεστης γεύσης φαρμακευτικά υγρά και τις σκόνες που χρησιμοποιούνταν ευρέως εκείνη την εποχή.
Στα επόμενα 150 χρόνια, η Lilly εξελίχθηκε από ένα μικρό διώροφο κτίριο σε μια παγκόσμια δύναμη με περίπου 50.000 εργαζομένους. Σήμερα, οι εγκαταστάσεις της στην Ινδιανάπολη είναι τόσο εκτεταμένες ώστε διαθέτουν ακόμη και δικό τους ταχυδρομικό κώδικα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, η εταιρεία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της αντιμετώπισης σημαντικών ασθενειών και υγειονομικών προκλήσεων, από τον διαβήτη, την πολιομυελίτιδα και την κατάθλιψη μέχρι τη στυτική δυσλειτουργία, την πανδημία του κορωνοϊού και, πλέον, την παχυσαρκία.
Διαβάστε ακόμη
Το ασανσέρ που ύψωσε τις πόλεις στον ουρανό
Το ελληνικό γιαούρτι γίνεται ο νέος μοχλός ανάπτυξης της FrieslandCampina Hellas
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.