Πολλοί άνθρωποι λένε πως, αν γίνονταν εκατομμυριούχοι, το πρώτο πράγμα που θα έκαναν θα ήταν να εξοφλήσουν το στεγαστικό δάνειο των γονιών τους. Ο Κουέντιν Ταραντίνο, ωστόσο, έχει διαφορετική άποψη. Παρά το γεγονός ότι έχει κερδίσει δύο Όσκαρ και η περιουσία του εκτιμάται στα 150 εκατομμύρια δολάρια, έχει ορκιστεί πως η μητέρα του δεν πρόκειται να πάρει ούτε ένα σεντ από τα χρήματά του.
Η απόφασή του συνδέεται με ένα περιστατικό που συνέβη όταν ήταν μόλις 12 ετών. Τότε, η μητέρα του, Κόνι Ζαστούπιλ, υποτίμησε τις φιλοδοξίες του να γίνει συγγραφέας. Η ίδια είχε ήδη χάσει την υπομονή της, καθώς οι δάσκαλοί του παραπονιούνταν ότι δεν έδινε την απαραίτητη προσοχή στα μαθήματά του. Ωστόσο, ο Ταραντίνο δεν έχει ξεχάσει εκείνα τα λόγια και, δεκαετίες αργότερα, εξακολουθεί να επιμένει στην απόφασή του.
Μιλώντας στο podcast «The Moment» του Μπράιαν Κόπελμαν, ο διάσημος σκηνοθέτης αποκάλυψε ότι η μητέρα του δυσκολευόταν ανέκαθεν να αποδεχτεί τις χαμηλές σχολικές του επιδόσεις. Όπως εξήγησε, τον τιμωρούσε επειδή περνούσε τον χρόνο του γράφοντας σενάρια, αντί να ασχολείται με τα μαθήματά του.
«Μια φορά, ενώ μου έκανε παρατηρήσεις, μου είπε: «Α, και παρεμπιπτόντως, αυτή η μικρή ‘καριέρα ως συγγραφέας’ που ονειρεύεσαι; Αυτή η ανοησία τελείωσε»», αποκάλυψε ο Ταραντίνο.
Τα λόγια αυτά στάθηκαν η αφορμή για μια υπόσχεση που ο Ταραντίνο έδωσε στον εαυτό του και, όπως υποστηρίζει, εξακολουθεί να τηρεί μέχρι σήμερα. Χρόνια αργότερα, η απόφασή του να μην προσφέρει χρήματα στη μητέρα του έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Όταν μου το είπε με αυτόν τον ειρωνικό τρόπο, σκέφτηκα: «Εντάξει, λοιπόν. Όταν γίνω επιτυχημένος συγγραφέας, δεν πρόκειται να πάρεις ούτε δεκάρα από τα χρήματά μου. Δεν θα σου αγοράσω σπίτι, ούτε θα σε πάω διακοπές. Δεν θα αποκτήσεις ούτε την Cadillac που ονειρεύεσαι. Δεν θα πάρεις τίποτα, εξαιτίας αυτού που μόλις είπες»», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Και ο Ταραντίνο φαίνεται πως κράτησε τον λόγο του, με μία μόνο εξαίρεση. Όπως αποκάλυψε, δεν έχει αγοράσει μέχρι σήμερα ούτε σπίτι, ούτε αυτοκίνητο στη μητέρα του. Ωστόσο, τη βοήθησε να αντιμετωπίσει μια δύσκολη οικονομική κατάσταση που είχε προκύψει με την εφορία, σύμφωνα με το yahoo.com.
Στο μεταξύ, ο Ταραντίνο συνέχισε να γράφει και να σκηνοθετεί ταινίες που γνώρισαν τεράστια επιτυχία, όπως τα «Reservoir Dogs», «Pulp Fiction», «Kill Bill» και «Django Unchained». Με αυτόν τον τρόπο, καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο επιτυχημένους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ, αποκτώντας παράλληλα μεγάλη περιουσία. Η μητέρα του, μια 75χρονη νοσοκόμα που ζει στο Τενεσί, δεν έχει λάβει κανένα μερίδιο από αυτήν την οικονομική επιτυχία.
Η μητέρα του τον άφησε να παρατήσει το σχολείο στα 16 του
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Κόπελμαν παρότρυνε τον Ταραντίνο να αναθεωρήσει την απόφασή του, επισημαίνοντας ότι τα επικριτικά σχόλια της μητέρας του ενδέχεται να λειτούργησαν ως κίνητρο για να πετύχει, καθώς τον ώθησαν να της αποδείξει ότι έκανε λάθος. Ο σκηνοθέτης, ωστόσο, δεν αναθεώρησε την στάση του.
«Να θυμάσαι ότι τα ειρωνικά σχόλια μπορεί να έχουν συνέπειες, ειδικά όταν υποτιμάς κάτι που έχει μεγάλη σημασία για κάποιον», δήλωσε ο Κουέντιν Ταραντίνο.
Μπορεί η μητέρα του να υποτίμησε τις συγγραφικές του φιλοδοξίες, ωστόσο έπαιξε και η ίδια έναν ρόλο στη διαμόρφωση της πορείας του και στην εξέλιξή του ως σκηνοθέτη.
Ο Ταραντίνο γεννήθηκε το 1963 στο Νόξβιλ, όταν η μητέρα του ήταν μόλις 16 ετών. Ο πατέρας του, Τόνι Ταραντίνο, ο οποίος φιλοδοξούσε να γίνει ηθοποιός, εγκατέλειψε τη μητέρα του πριν ακόμη γεννηθεί ο Κουέντιν. Έτσι, εκείνη ανέλαβε μόνη την ανατροφή του, δουλεύοντας διπλές βάρδιες ως νοσοκόμα για να συντηρήσει την οικογένειά της.
Όταν μετακόμισαν στο Λος Άντζελες, η μητέρα του τού έδινε μεγαλύτερη ελευθερία από εκείνη που είχαν συνήθως τα παιδιά της ηλικίας του. Ο τότε σύζυγός της, ο μουσικός Κέρτις Ζαστούπιλ, τον συνόδευε σε κινηματογραφικές προβολές, ενώ η ίδια τού επέτρεπε να παρακολουθεί ακόμη και ταινίες ακατάλληλες για ανηλίκους, όπως τα Carnal Knowledge και Deliverance.
Η αγάπη του για τη συγγραφή είχε ήδη αρχίσει να φαίνεται από μικρή ηλικία. Όταν ήταν 14 χρονών, είχε ήδη γράψει το πρώτο του σενάριο, με τίτλο «Captain Peachfuzz and the Anchovy Bandit». Δύο χρόνια αργότερα, η μητέρα του τού επέτρεψε να εγκαταλείψει το λύκειο, με την προϋπόθεση ότι θα έβρισκε δουλειά.
Ο νεαρός Ταραντίνο έπιασε αρχικά δουλειά ως ταξιθέτης σε κινηματογράφο στο Τόρανς της Καλιφόρνια. Στη συνέχεια, εργάστηκε για πέντε χρόνια στο βιντεοκλάμπ Video Archives, όπου περνούσε τον χρόνο του παρακολουθώντας και ανακαλύπτοντας ταινίες. Εκεί καλλιέργησε ακόμη περισσότερο τις κινηματογραφικές του γνώσεις, οι οποίες αργότερα θα αποτελούσαν τη βάση της σκηνοθετικής του πορείας.
Όπως είχε δηλώσει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο Rolling Stone, όταν τον ρωτούν αν έχει φοιτήσει σε σχολή κινηματογράφου, απαντά: «Όχι, εγώ φοίτησα στο ίδιο το σινεμά».
Η συμβουλή του Ταραντίνο: Μην αφήσεις το σπίτι σου να γίνει βάρος
Ο Κουέντιν Ταραντίνο δεν είναι ιδιαίτερα πρόθυμος να ξοδεύει τα χρήματά του, όχι μόνο όταν πρόκειται για τη μητέρα του, αλλά και στην προσωπική του ζωή. Από το 1996 ζει στο ίδιο σπίτι και, παρότι είχε τη δυνατότητα να αγοράσει ένα πολυτελές ακίνητο πολύ νωρίτερα, επέλεξε να περιμένει μέχρι να μπορεί να το αποκτήσει χωρίς να επιβαρυνθεί οικονομικά.
Μάλιστα, είχε προειδοποιήσει τον συνάδελφό του, σκηνοθέτη Έλι Ροθ, να μην παρασυρθεί από την οικονομική άνεση που μπορεί να φέρει η επαγγελματική επιτυχία.
«Μην αγοράσεις σπίτι μόλις αρχίσεις να βγάζεις χρήματα. Κράτησέ τα στην άκρη», συμβούλεψε τον Ροθ, εξηγώντας του ότι θα ήταν προτιμότερο να περιμένει μέχρι να έχει τη δυνατότητα να αγοράσει το σπίτι του χωρίς δάνειο, πληρώνοντας ολόκληρο το ποσό με δικά του χρήματα.
Ο Ταραντίνο ακολούθησε ο ίδιος αυτή την προσέγγιση, περιμένοντας αρκετά χρόνια προτού αγοράσει το σημερινό του σπίτι. Όπως αποκάλυψε στον Ροθ, δεν προχώρησε στην αγορά μετά την επιτυχία του «Pulp Fiction», όπως περίμεναν πολλοί, αλλά περίμενε μέχρι την εποχή της ταινίας «Jackie Brown». Ο Ροθ θυμάται τα λόγια που του είπε τότε ο Ταραντίνο: «Δεν αγόρασα σπίτι μέχρι το «Jackie Brown» να σημειώσει επιτυχία. Όλοι πίστευαν ότι θα αγόραζα ένα μετά το «Pulp Fiction». Περίμενα, γιατί δεν ήθελα να καταλήξω να δουλεύω αποκλειστικά για να συντηρώ το σπίτι μου. Έτσι, δεν χρειάστηκε ποτέ να ανησυχώ γι’ αυτό».
Ο Έλι Ροθ ακολούθησε τη συμβουλή του Ταραντίνο. Μετά την επιτυχία της ταινίας «Hostel», η οποία κόστισε μόλις 3,8 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε 80 εκατομμύρια, τα λόγια του συναδέλφου του παρέμεναν στο μυαλό του. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, αποφάσισε να συνεχίσει να νοικιάζει σπίτι και δεν αγόρασε δικό του μέχρι το 2007, όταν ήταν 35 ετών.
«Αν είχα δεσμευτεί οικονομικά σε ένα σπίτι και έπρεπε να δουλεύω για να καλύπτω τα έξοδά του, θα αναγκαζόμουν να δεχτώ κάποια σκηνοθετική δουλειά που δεν θα ήθελα πραγματικά να κάνω και θα είχα χάσει την ευκαιρία της ζωής μου», εξήγησε.
Την ίδια φιλοσοφία φαίνεται να ακολουθεί και ο Γουόρεν Μπάφετ, ο οποίος εξακολουθεί να κατοικεί στο σπίτι του στην Ομάχα, το οποίο αγόρασε το 1958 έναντι 31.500 δολαρίων.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.