business stories

Ποιες εταιρείες «παίζουν» δυνατά για τα POS που πουλά η Πειραιώς

  • Αγγελική Βελεσιώτη


Ποια ονόματα «ακούγονται» στην αγορά – Πώς δομείται το deal που ήδη «τρέχει» η Πειραιώς- S&P: Επιβεβαίωσε σε «Β» την βραχυπρόθεσμη πιστοληπτική ικανότητα της Πειραιώς

Τις εταιρείες εκείνες που θα είχαν όφελος να «χτυπήσουν» τον κλάδο εκκαθάρισης συναλλαγών καρτών (POS) που έβγαλε προς πώληση η Τράπεζα Πειραιώς προσπαθούν να… μαντέψουν στην αγορά, με τις προβλέψεις να περιλαμβάνουν μερικούς από τους πιο δυνατούς «παίκτες», τόσο εντός, όσο και εκτός Ελλάδας.

Πρώτη και καλύτερη φιγουράρει η Viva Wallet, η οποία, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του newmoney, παλαιότερα – πριν, δηλαδή, αποκτήσει την Praxia Bank – είχε εξετάσει το ενδεχόμενο να αγοράσει το τμήμα acquiring τουλάχιστον μιας συστημικής τράπεζας, με τις σχετικές συζητήσεις, ωστόσο, να ακυρώνονται εν τη γενέσει τους. Την δεδομένη χρονική στιγμή, πάντως, ο Όμιλος, συμφερόντων του Χάρη Καρώνη, δεν φαίνεται διατεθειμένος να συμμετάσχει στη διαδικασία, χωρίς, ωστόσο, να αποκλείεται το ενδεχόμενο να επανεξετάσει τη στάση του εάν η προσπάθεια πώλησης από την Πειραιώς «ναυαγήσει».

Η δεύτερη που «ακούγεται» δυνατά είναι η Euronet, η οποία, άλλωστε, διατηρεί εδώ και πολλά χρόνια σχέσεις με την Πειραιώς, δεδομένου ότι – όπως αναφέρεται σε ανακοινώσεις εκείνης της εποχής – συνέβαλε στην ανάπτυξη του Κέντρου Επεξεργασίας Καρτών, προμηθεύοντας το σύστημα διαχείρισης στην ABC Professional Services. Πέρα από ένα ισχυρό δίκτυο ATMs (πάνω από 50.000 σε 170 χώρες – 1.000 μόνο στην Ελλάδα), το χαρτοφυλάκιο υπηρεσιών του αμερικανικού Ομίλου καλύπτει όλα τα στοιχεία της διαδικασίας απόκτησης και λειτουργίας POS. «Οι συνεργάτες μας επωφελούνται από μια one-stop προσέγγιση που καλύπτει την παροχή τερματικών, πλήρεις υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων και συντήρησης και έγκαιρου διακανονισμού των χρημάτων», αναφέρει στην ιστοσελίδα του.

Εξίσου δυνατά, βέβαια, «παίζει» και το όνομα της Sia, η οποία προσφάτως εξαγοράστηκε από την ιταλική Nexi, αποτελώντας πλέον έναν Όμιλο με έσοδα πέριξ των δύο δισ. ευρώ. Σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα, η Sia ελέγχεται από τον ιταλικό κρατικό οργανισμό επενδύσεων Cassa Depositi e Prestiti (CDP) που μετά την συγχώνευση θα κατέχει περίπου το 25% των μετοχών του νέου σχήματος, στο οποίο, επίσης, μετέχουν οι εταιρείες ιδιωτικών κεφαλαίων Advent, Bain Capital και Clessidra.

Στην χώρα μας:

  • παρέχει outsourcing υπηρεσίες σε περισσότερους από 80 πελάτες, 18 εκ των οποίων είναι τράπεζες.
  • επεξεργάζεται περισσότερες από 200 εκατομμύρια συναλλαγές ετησίως από περισσότερους από 6,3 εκατομμύρια λογαριασμούς πιστωτικών και χρεωστικών καρτών.
  • υποστηρίζει περισσότερους από 340.000 εμπόρους.
  • διαχειρίζεται πάνω από 1.790 ATM, 430 APS και 154.000 POS.
  • προσωποποιεί περισσότερες από 3,5 εκατομμύρια κάρτες.

Μεγάλοι «παίκτες», με εξίσου σημαντικό… αποτύπωμα στην Ευρώπη, οι οποίοι δυνητικά θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τον κλάδο εκκαθάρισης συναλλαγών καρτών (POS) της Πειραιώς είναι, τόσο η γαλλική Wordline, η οποία προσφάτως εξαγόρασε έναντι 7,8 δισ. ευρώ την Ingenico, αποτελώντας, έτσι, την τέταρτη μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρονικών πληρωμών στον κόσμο, όσο και η ελβετική Six.

Deal με πολλές διαβαθμίσεις

Ως ένα deal με πολλές διαβαθμίσεις χαρακτηρίζουν πηγές της αγοράς την προσπάθεια πώλησης του κλάδου εκκαθάρισης συναλλαγών καρτών (POS).

«Η εκκαθάριση έχει δύο σκέλη: το ένα είναι το processing, αυτό εν ολίγοις που κάνει η Cardlink (βάζει το τερματικό, αλλά η τράπεζα είναι αυτή που είναι συνδεδεμένη με την Visa και τη Mastercard, έχει τη σύμβαση με τον έμπορο και εισπράττει την προμήθεια) και το δεύτερο είναι όλη η σχέση, δηλαδή και το financial κομμάτι», σχολιάζουν στο newmoney και συνεχίζουν: «Το πιθανότερο είναι η Πειραιώς να καταργήσει τα δικά της συστήματα, να εκχωρήσει τις συμβάσεις με τους εμπόρους σε κάποιον άλλον φορέα, ο οποίος θα παίρνει τις συναλλαγές που γίνονται, θα τις δρομολογεί στην Visa και τη Mastercard και τα χρήματα θα τα πιστώνει στον έμπορο. Αυτό, ίσως, που ενδέχεται να κρατήσει είναι οι επίμαχες πιστώσεις να ‘πέφτουν’ στην ίδια. Το μηχανάκι, δηλαδή, να είναι της εταιρείας που θα προκριθεί στην διαγωνιστική διαδικασία, αλλά οι πιστώσεις του εμπόρου να καταλήγουν σε λογαριασμό της Πειραιώς. Σαφώς και η απόφαση ανήκει στην εκάστοτε επιχείρηση, η εταιρεία acquiring, ωστόσο, δεν θα μπορεί προκαταβολικά να κάνει αλλαγή τους πελάτες σε άλλη τράπεζα».

Πως λειτουργεί το σύστημα της εκκαθάρισης

Έστω ότι ένας έμπορος έχει τερματικό της Πειραιώς. Μόλις περάσει η κάρτα – οποιασδήποτε τράπεζας – η Πειραιώς παίρνει την συναλλαγή και την στέλνει στην Visa ή την Mastercard. Αυτές βλέπουν τι κάρτα είναι και την γυρίζουν πίσω στην τράπεζα, η οποία έχει εκδώσει την κάρτα, προκειμένου να δώσει την έγκριση. Άρα η τελευταία χρωστάει χρήματα στην Πειραιώς, τα οποία θα δώσει εν συνεχεία στον έμπορό της. Για την όλη διαδικασία υπάρχει μία αμοιβή που παίρνει η τρίτη τράπεζα, ήτοι το 0,2% της συναλλαγής εάν πρόκειται για χρεωστική και το 0,3% εάν είναι πιστωτική και πάνω σε αυτό το κόστος βάζει ένα «καπέλο» η Πειραιώς που εξυπηρετεί τον έμπορο και το σύνολο (merchant commission) αποτελεί το έσοδο της Πειραιώς.

«Το κόστος της όλης διαδικασίας προκύπτει καταρχάς από τα ποσά που καταβάλλονται στους οργανισμούς Visa ή Mastercard, αλλά και από την επεξεργασία των συναλλαγών. Στην περίπτωση αυτή οι τράπεζες είτε συνεργάζονται με κάποιον φορέα είτε έχουν δικό τους software. Παράλληλα, πρέπει να προσμετρηθούν και τα περιστατικά απάτης, τα οποία επωμίζεται η τράπεζα εάν είναι δικό της το πρόβλημα, το προσωπικό που απασχολείται με την όλη δραστηριότητα κ.ο.κ. Εάν θέλει κάποιος να μετρήσει την κερδοφορία αυτής καθαυτής της δραστηριότητας μπορεί πραγματικά να πει ότι είναι ζημιογόνος και να την απορρίψει. Μαζί, ωστόσο, απορρίπτει και μία από τις σχέσεις που έχει με τους εμπόρους, η οποία, μάλιστα, θεωρείται κλειδί για τη συνεργασία μαζί του, γιατί μέσα από την υπηρεσία του acquiring περνάνε όλες οι εισπράξεις της επιχείρησης, δηλαδή, το «οξυγόνο» της στην πραγματικότητα», συνεχίζουν οι ίδιες πηγές και καταλήγουν: «Παράλληλα, εάν έχεις μία τέτοια υπηρεσία και την παρέχεις, για παράδειγμα, σε μία αλυσίδα supermarket, μπορείς να ‘χτίσεις’ πάνω της μία σειρά από άλλες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης δανείων ως προεξόφληση των απαιτήσεων από το POS. Άρα δημιουργείς μία νέα πηγή εσόδων. Σε περίπτωση δε, που ο έμπορος επιθυμεί να έχει μία συνολική τέτοια σχέση με μία τράπεζα σταδιακά μπορεί να μεταφέρει και άλλες εργασίες (εισαγωγές – εξαγωγές, καταθέσεις, ασφαλιστικά προϊόντα κ.ο.κ.) και τελικά να χάσεις πολλά λεφτά».

Διαβάστε περισσότερα

Έλον Μασκ: Είναι ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο

Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα: Προσαυξάνεται στο διπλάσιο για τον Δεκέμβριο – Τι προβλέπει η τροπολογία

Το ιταλικό κίνημα για διαγραφή χρέους που οφείλεται στον Covid και ευνοεί και την Ελλάδα

Απόρρητο Απόρρητο