Έχουν περάσει λιγότερο από δύο χρόνια. Ωστόσο, την πρώτη φορά που ο Γιώργος Λάσκαρης, πυρηνικός φυσικός και πρόεδρος του Ινστιτούτου Πολιτικής Δέον μου μίλησε για την πιθανότητα παραγωγής πυρηνικής ενέργειας στην Ελλάδα, ήμουν – τουλάχιστον- επιφυλακτική.
Εκείνη την περίοδο δεν ήταν πολλοί αυτοί που υποστήριζαν μία τέτοια εναλλακτική. Για δεκαετίες, η ανάπτυξη πυρηνικών αντιδραστήρων ήταν θέμα ταμπού– με τις ανησυχίες για θέματα ασφάλειας να ακυρώνουν οποιαδήποτε συζήτηση για τις πιθανές ωφέλειες.
Όμως, τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ανοίγει τη συζήτηση για τη δυνατότητα προσθήκης της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό σύστημα της χώρας– κυρίως μέσα από μικρούς αντιδραστήρες.
«Οι πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τη δημιουργία υπουργικής επιτροπής που θα εξετάσει τον ρόλο των μικρών πυρηνικών αντιδραστήρων στο ενεργειακό μείγμα της χώρας αποτελούν μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για την ενεργειακή στρατηγική της Ελλάδας» τόνισε στο newmoney ο Γ. Λάσκαρης.
«Σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας, με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να επηρεάζει τις διεθνείς αγορές και τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου να αυξάνονται, η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια συνδέεται άμεσα με τρεις κρίσιμες διαστάσεις εθνικής στρατηγικής: την ενεργειακή ασφάλεια, την οικονομική σταθερότητα και την κλιματική πολιτική της χώρας.»
Ο Γιώργος Λάσκαρης και το Ινστιτούτο Δέον (Deon Policy Institute) συμβάλλουν στη συζήτηση με μία αναλυτική έκθεση που περιγράφει απαραίτητα βήματα ώστε η χώρα να διασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια και υποστήριξη της κοινής γνώμης.
Εν αρχή ην η ενημέρωση
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με υψηλό βαθμό επιφυλακτικότητας απέναντι στην πυρηνική ενέργεια. Η έκθεση προτείνει τη διεξαγωγή πανελλαδικών ερευνών κοινής γνώμης, ομάδες εστίασης (focus groups) και ενημερωτικές εκστρατείες που θα παρουσιάζουν τα σύγχρονα δεδομένα ώστε να καταγραφούν οι στάσεις της κοινωνίας σχετικά με τον ρόλο της πυρηνικής ενέργειας, αλλά και οι ενστάσεις που μπορεί να προκύψουν σε σχέση με την ασφάλεια.
Παράλληλα, θεωρεί κρίσιμη την ενημέρωση πολιτικών και θεσμικών φορέων μέσω σεμιναρίων, διαλόγου με διεθνείς οργανισμούς και ανταλλαγών τεχνογνωσίας.
Το δεύτερο βήμα αφορά τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πολιτικού και ρυθμιστικού πλαισίου. Σήμερα, το ελληνικό Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα δεν περιλαμβάνει την πυρηνική ενέργεια στον ενεργειακό σχεδιασμό έως το 2050, ενώ δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο για την αδειοδότηση και λειτουργία πυρηνικών μονάδων.
Η έκθεση προτείνει την ενσωμάτωση της πυρηνικής ενέργειας στον μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας και τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου κανονιστικού πλαισίου που θα ρυθμίζει την αδειοδότηση, την ασφάλεια και την περιβαλλοντική εποπτεία των εγκαταστάσεων.
Παράλληλα, θα πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, ώστε να αποκτήσει τις απαραίτητες αρμοδιότητες και τεχνογνωσία για την εποπτεία εμπορικών πυρηνικών έργων.
«Η πυρηνική ενέργεια μπορεί να προσφέρει σταθερή και προβλέψιμη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μηδενικών εκπομπών, λειτουργώντας συμπληρωματικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το Ινστιτούτο Πολιτικές Δέον έχει ήδη συμβάλει ουσιαστικά στην εισαγωγή αυτής της συζήτησης στον δημόσιο διάλογο και μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην τεκμηριωμένη προετοιμασία της χώρας για μια πιθανή πυρηνική επιλογή» σημειώνει ο Γ. Λάσκαρης.
Οι δυνατότητες χρηματοδότησης
Ένα τέταρτο κρίσιμο πεδίο είναι η εξασφάλιση χρηματοδότησης. Η ανάπτυξη πυρηνικών μονάδων απαιτεί σημαντικά κεφάλαια, τα οποία ίσως ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ για έναν μικρό αρθρωτό αντιδραστήρα.
Η έκθεση υποστηρίζει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί προς ένα μοντέλο μικτής χρηματοδότησης, συνδυάζοντας ευρωπαϊκά κεφάλαια, εθνικούς πόρους και διεθνείς επενδυτές.
Μεταξύ των επιλογών που αναφέρονται είναι η αξιοποίηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, η συμμετοχή διεθνών οργανισμών και η συνεργασία με χώρες που αναπτύσσουν ήδη τεχνολογίες SMRs (μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες).
Τέλος, η μελέτη δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού και ερευνητικών υποδομών. Η δημιουργία ενός πυρηνικού προγράμματος προϋποθέτει εξειδικευμένους μηχανικούς, τεχνικούς, επιστήμονες αλλά και νομικούς με εμπειρία στο πεδίο της πυρηνικής ενέργειας. Για τον λόγο αυτό προτείνεται η ενίσχυση πανεπιστημιακών προγραμμάτων και ερευνητικών κέντρων που δραστηριοποιούνται ήδη στον τομέα, καθώς και η ανάπτυξη συνεργασιών με διεθνή ιδρύματα και οργανισμούς.
Όπως καταλήγει η έκθεση, η εισαγωγή της πυρηνικής ενέργειας στην Ελλάδα δεν αποτελεί εύκολη επιλογή και απαιτεί μακροχρόνιο σχεδιασμό, πολιτική συναίνεση και σημαντικούς πόρους.
Ωστόσο, εφόσον προχωρήσουν οι κατάλληλες θεσμικές και τεχνικές προετοιμασίες, θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους βασικούς πυλώνες ενός πιο ασφαλούς, ανταγωνιστικού και χαμηλών εκπομπών ενεργειακού συστήματος για τη χώρα.
Διαβάστε ακόμη
Πώς θησαυρίζουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου πετρελαίου
Ενέργεια: «Τσιμπάει» η χονδρική στο ρεύμα, σε διόρθωση το αέριο (pic)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.