Μεγαλώνει η απόσταση που χωρίζει τους μισθούς στην Ελλάδα από την υπόλοιπη Ευρώπη, με τους εργαζομένους στη χώρα μας να βρίσκονται αντιμέτωποι με χαμηλότερες αποδοχές, αυξημένο κόστος διαβίωσης και περιορισμένα περιθώρια αποταμίευσης. Παρά τις μισθολογικές αυξήσεις των τελευταίων ετών, η Ελλάδα καταλαμβάνει μία από τις τελευταίες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η εικόνα που αποτυπώνεται στα στοιχεία της Eurostat για το 2025 αναδεικνύει το μέγεθος της απόκλισης, καθώς ο μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα διαμορφώνεται στα 18.800 ευρώ, έναντι 41.500 ευρώ στην ΕΕ. Οι ελληνικές αποδοχές αντιστοιχούν στο 45,3% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Το μισθολογικό χάσμα με την Ευρώπη
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται από τη Eurostat, ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκε κατά 4,3% το 2025, φθάνοντας τα 41.500 ευρώ από 39.800 ευρώ το προηγούμενο έτος.
Οι υψηλότερες αποδοχές καταγράφονται στο Λουξεμβούργο, με 85.600 ευρώ ετησίως, ενώ ακολουθούν η Δανία με 73.500 ευρώ και η Ιρλανδία με 64.400 ευρώ.
Στον αντίποδα, η Ελλάδα έχει μέσο ετήσιο μισθό 18.800 ευρώ. Τα ποσά αφορούν σε ονομαστικές αποδοχές, προσαρμοσμένες σε πλήρη απασχόληση, χωρίς να έχει συνυπολογιστεί η επίδραση του πληθωρισμού.
Η διαφορά αυτή αναδεικνύει τις δυσκολίες σύγκλισης των ελληνικών εισοδημάτων με τα ευρωπαϊκά επίπεδα, σε μια περίοδο κατά την οποία η αύξηση των τιμών εξακολουθεί να επιβαρύνει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
Η ακρίβεια περιορίζει το διαθέσιμο εισόδημα
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο ύψος των μισθών, αλλά επεκτείνεται και στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων. Οι αυξημένες δαπάνες για στέγαση, τρόφιμα, ενέργεια και καθημερινές ανάγκες απορροφούν σημαντικό μέρος του μηνιαίου εισοδήματος, περιορίζοντας τη δυνατότητα των νοικοκυριών να δημιουργήσουν οικονομικά αποθέματα.
Για πολλούς εργαζομένους, η κάλυψη των βασικών υποχρεώσεων αποτελεί πλέον βασική προτεραιότητα, ενώ η αποταμίευση μετατρέπεται δύσκολη υπόθεση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πίεση αυτή οδηγεί και σε αυξημένη εξάρτηση από τον δανεισμό.
Η εξέλιξη αυτή έχει ευρύτερες οικονομικές προεκτάσεις, καθώς η περιορισμένη αποταμίευση και η συμπίεση της αγοραστικής δύναμης μπορούν να επηρεάσουν τη μελλοντική κατανάλωση και, κατ’ επέκταση, τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας.
Ένας ακόμη παράγοντας που επηρεάζει τη μισθολογική πραγματικότητα είναι η περιορισμένη κάλυψη των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Παρά τις προσπάθειες ενίσχυσης του θεσμού, η πρόοδος εξακολουθεί να εμφανίζεται αργή σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος των εργαζομένων να μην επωφελείται από συλλογικά συμφωνημένες μισθολογικές αυξήσεις.
Παράλληλα, οι προοπτικές για το 2027 δημιουργούν προβληματισμό, καθώς εκφράζονται εκτιμήσεις ότι οι αυξήσεις για μεγάλο μέρος των μισθωτών ενδέχεται να παραμείνουν περιορισμένες ή ακόμη και μηδενικές.
Η παρατεταμένη αυτή κατάσταση ενδέχεται να διατηρήσει τις εισοδηματικές ανισότητες, ιδιαίτερα για τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα, τα οποία επηρεάζονται περισσότερο από την άνοδο του κόστους ζωής.
Κοινωνική προστασία: ο,6% η αύξηση των δαπανών
Αρνητική είναι η εικόνα και στο πεδίο της κοινωνικής προστασίας, όπου η Ελλάδα εμφανίζει έναν από τους χαμηλότερους ρυθμούς αύξησης των σχετικών δαπανών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις της Eurostat που παρατίθενται στο αρχικό κείμενο, οι συνολικές δαπάνες κοινωνικής προστασίας στην ΕΕ ανήλθαν το 2025 σε 5,183 τρισ. ευρώ, καταγράφοντας ετήσια αύξηση 4,9%. Από το συνολικό ποσό, το 41,5% κατευθύνθηκε στις συντάξεις και το 30% στην υγειονομική περίθαλψη.
Στην Ελλάδα, ωστόσο, η αύξηση των δαπανών σε ονομαστικούς όρους περιορίστηκε σε μόλις 0,6%, έναντι 0,7% στη Ρουμανία και 1,3% στη Φινλανδία. Αντίθετα, χώρες της Ανατολικής Ευρώπης κατέγραψαν πολύ υψηλότερους ρυθμούς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Κροατία, όπου η αύξηση έφθασε το 15,4%.
Παράλληλα, οι ελληνικές δαπάνες κοινωνικής προστασίας αντιστοιχούν περίπου στο 21,9% του ΑΕΠ, ποσοστό χαμηλότερο κατά 5,6 ποσοστιαίες μονάδες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.