Για τη διεθνή ναυτιλία, η μεγαλύτερη αλλαγή των τελευταίων μηνών δεν είναι η επανέναρξη των αμερικανικών βομβαρδισμών στο Ιράν. Είναι ότι τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπεται σταδιακά από έναν διεθνή θαλάσσιο διάδρομο σε έναν χώρο όπου οι μεγάλες δυνάμεις επιχειρούν να επιβάλουν τους δικούς τους κανόνες. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύ σημαντικότερο από έναν προσωρινό αποκλεισμό. Οι τελευταίες κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον αλλάζει στρατηγική. Η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στο πώς θα πληγεί το Ιράν, αλλά στο ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο στη σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του κόσμου.
Η πρόταση για επιβολή τέλους στα πλοία που διέρχονται από το Ορμούζ μπορεί να αποσύρθηκε μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, όμως αποκάλυψε μια διαφορετική φιλοσοφία. Οι ΗΠΑ δεν αρκούνται στην προστασία της ναυσιπλοΐας. Θέλουν να διαμορφώνουν τους όρους με τους οποίους αυτή θα πραγματοποιείται.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα του πολέμου. Παρά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει τη δυνατότητα να επηρεάζει την ασφάλεια των διελεύσεων, να αυξάνει τα ασφάλιστρα πολέμου, να μεταβάλλει τις διαδρομές των δεξαμενόπλοιων και να προκαλεί αναταράξεις στην αγορά των ναύλων. Η γεωγραφία εξακολουθεί να λειτουργεί υπέρ της Τεχεράνης.
Για τους Έλληνες πλοιοκτήτες, το διακύβευμα δεν είναι αν θα κλείσει το Ορμούζ. Η αγορά έχει πλέον σχεδόν αποκλείσει αυτό το σενάριο, καθώς θα προκαλούσε τεράστια ζημιά και στις ίδιες τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου. Το πραγματικό ζήτημα είναι ότι η διέλευση γίνεται ολοένα πιο ακριβή, πιο σύνθετη και περισσότερο εξαρτημένη από στρατιωτικές αποφάσεις. Ήδη οι πλοίαρχοι καλούνται να ακολουθούν συγκεκριμένους διαδρόμους, οι ασφαλιστικές επαναξιολογούν καθημερινά τον κίνδυνο, ενώ οι ναυλωτές ενσωματώνουν στα συμβόλαια το αυξημένο γεωπολιτικό ρίσκο. Το κόστος του πολέμου δεν αποτυπώνεται μόνο στις τιμές του πετρελαίου. Αποτυπώνεται καθημερινά και στους ισολογισμούς της ναυτιλίας.
Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη αλλαγή. Το Ορμούζ δεν χρησιμοποιείται πλέον μόνο ως πιθανό σημείο αποκλεισμού. Μετατρέπεται σε μηχανισμό άσκησης επιρροής πάνω στην παγκόσμια αγορά ενέργειας και στις θαλάσσιες μεταφορές. Όποιος καθορίζει τους κανόνες διέλευσης στο Ορμούζ δεν ελέγχει απλώς μια θαλάσσια δίοδο. Αποκτά στρατηγική επιρροή πάνω στο παγκόσμιο εμπόριο. Και αυτή είναι η πραγματική μάχη που βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη.
Διαβάστε ακόμη
Ενέργεια: Πού κατευθύνθηκαν τα 3,3 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης
OpenAI: Η πρώτη συσκευή χωρίς οθόνη φιλοδοξεί να αλλάξει όσα γνωρίζουμε για τα smartphones
Έλληνες εφοπλιστές οδηγούν το νέο κύμα παραγγελιών δεξαμενόπλοιων
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα