search icon

Ναυτιλία

Νίκος Τσάκος: «Θέλω περισσότερα πλοία με ελληνική σημαία» – Η πρόταση για το νορβηγικό μοντέλο και το στοίχημα της TEN (δείτε φωτογραφίες)

Τα 6.500 ελληνόκτητα πλοία και η συρρίκνωση των Ελλήνων ναυτικών – Οι προσωπικές εξομολογήσεις του Νίκου Τσάκου, η Wall Street, οι επενδύσεις και η γεωπολιτική στη συζήτησή του με τον Στέλιο Ζαβό, σε εκδήλωση του Harvard Business School Club of Greece

Την ανάγκη να επιστρέψουν περισσότερα ελληνόκτητα πλοία στην ελληνική σημαία, με αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο του νηολογίου κατά το νορβηγικό πρότυπο, έθεσε ο Νίκος Τσάκος, συνδέοντας ευθέως τη ναυτιλιακή ισχύ της χώρας με τη γεωπολιτική της παρουσία.

Ο επικεφαλής της Tsakos Energy Navigation (TEN) αποκάλυψε ότι τουλάχιστον δέκα πλοία της εταιρείας του διέρχονται κάθε εβδομάδα από τον Βόσπορο και υποστήριξε ότι θα ήταν στρατηγικά προτιμότερο να ταξιδεύουν με ελληνική σημαία. Την ίδια στιγμή, προειδοποίησε για τη δραματική μείωση των Ελλήνων ναυτικών, από 180.000 στο παρελθόν σε περίπου 25.000 σήμερα, ενώ παρουσίασε την Ελλάδα ως τη «Silicon Valley της ναυτιλίας».

Στη συζήτησή του με τον Στέλιο Ζαβό, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Shipping, Geopolitics and the New World Economic Order», που διοργάνωσε το Harvard Business School Club of Greece, ο Νίκος Τσάκος συνδύασε τις παρεμβάσεις του για το μέλλον της ελληνικής ναυτιλίας με προσωπικές εξομολογήσεις, αυτοσαρκασμό και αναφορές στην επιχειρηματική διαδρομή του.

Μίλησε για την απόφαση να ακολουθήσει τη ναυτιλία αντί της τεχνολογίας, τη διαφορετική φιλοσοφία του πατέρα του για τις εισηγμένες εταιρείες, την πορεία της TEN στη Wall Street και τις προϋποθέσεις για να αντέξει μια ναυτιλιακή επιχείρηση στον χρόνο.

Η ελληνική σημαία ως εθνικό και γεωπολιτικό πλεονέκτημα

Η πιο ουσιαστική παρέμβαση του Νίκου Τσάκου για τα ελληνικά ναυτιλιακά συμφέροντα αφορούσε την ελληνική σημαία.

«Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να κάνουμε κάτι για την ελληνική σημαία, για γεωπολιτικούς και στρατηγικούς λόγους», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, ο ελληνόκτητος στόλος αριθμεί περίπου 6.500 πλοία και αντιπροσωπεύει σχεδόν το 61% του ευρωπαϊκού στόλου. Ωστόσο, μόλις το 10% των ελληνόκτητων πλοίων φέρει ελληνική σημαία.

Ο ίδιος θεωρεί ότι η αναντιστοιχία αυτή περιορίζει τη δυνατότητα της Ελλάδας να αξιοποιήσει πλήρως τη ναυτιλιακή της ισχύ σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων.

Για να καταδείξει τη σημασία του ζητήματος, χρησιμοποίησε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα από τη δραστηριότητα της TEN.

«Έχουμε τουλάχιστον δέκα πλοία μας κάθε εβδομάδα που περνούν από τον Βόσπορο. Είναι πολύ καλύτερο αυτά τα πλοία να φέρουν την ελληνική σημαία παρά τη σημαία της Μάλτας, της Λιβερίας ή κάποιας άλλης χώρας».

Η επισήμανσή του αποκτά ιδιαίτερο βάρος σε μια περίοδο κατά την οποία τα εμπορικά πλοία βρίσκονται ολοένα συχνότερα στο επίκεντρο γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων.

Γιώργος Αγγελόπουλος, Γιώργος Σκινδήλιας Νίκος Τσάκος

Ο Νίκος Τσάκος δεν περιορίστηκε στη διαπίστωση του προβλήματος. Πρότεινε να εξεταστεί το μοντέλο που υιοθέτησε η Νορβηγία πριν από περίπου τέσσερις δεκαετίες, με τη δημιουργία παράλληλου νηολογίου.

Όπως εξήγησε, η Νορβηγία αντιμετώπιζε τότε σοβαρές δυσκολίες στην προσέλκυση ναυτικών, καθώς η αναπτυσσόμενη υπεράκτια βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου προσέφερε ιδιαίτερα ελκυστικές συνθήκες εργασίας.

Η λύση ήταν η δημιουργία ενός διαφορετικού καθεστώτος νηολόγησης, που επέτρεπε σε εταιρείες με ουσιαστική δραστηριότητα και απασχόληση στη χώρα να διατηρούν τη νορβηγική σημαία.

«Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε και εμείς», υποστήριξε, απευθυνόμενος και προς την πολιτική ηγεσία.

Συνέδεσε μάλιστα την πρόταση με το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα της ναυτιλίας στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι το ευρύτερο ναυτιλιακό οικοσύστημα υποστηρίζει περίπου 200.000 θέσεις εργασίας, από τις ναυτιλιακές εταιρείες και τους ναυλομεσίτες έως τα ναυπηγεία και τη ναυπηγοεπισκευή.

«Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο cluster, το οποίο βοηθά την ελληνική οικονομία χωρίς να ζητά πολλά».

Ο ίδιος περιέγραψε ως προσωπικό του όραμα την αύξηση του αριθμού των πλοίων που θα υψώνουν την ελληνική σημαία.

Παράλληλα, γνωστοποίησε ότι το επόμενο πλοίο της εταιρείας που πρόκειται να υψώσει την ελληνική σημαία στις 15 Δεκεμβρίου, στην Κορέα, θα ονομάζεται «Euroleague 26», κάνοντας και μια χιουμοριστική αναφορά στην παρουσία του κ. Αγγελόπουλου στην εκδήλωση.

Η μεγάλη αντίφαση: 6.500 πλοία και μόλις 25.000 Έλληνες ναυτικοί

Ο προβληματισμός του Νίκου Τσάκου για την ελληνική σημαία συνδέθηκε άμεσα με τη συρρίκνωση του ελληνικού ναυτικού δυναμικού.

«Όταν ο πατέρας μου πήγε στη θάλασσα, υπήρχαν 180.000 Έλληνες ναυτικοί. Σήμερα έχουμε περιοριστεί στους 25.000», ανέφερε.

Διευκρίνισε ότι περίπου οι μισοί απασχολούνται στην ποντοπόρο ναυτιλία, ενώ οι υπόλοιποι εργάζονται στην ακτοπλοΐα και σε άλλες θαλάσσιες δραστηριότητες.

Ο δρ Νίκος Τσάκος με τον Πρέσβη της Δημοκρατίας της Κορέας Τζου-σογκ Λιμ, την πρέσβη της Νορβηγίας Χάριετ Μπεργκ και τον πρέσβη της Βραζιλίας Λαουντεμάρ Γκονσάλβες ντε Αγκιάρ Νέτο

Η σύγκριση με τα 6.500 ελληνόκτητα πλοία αποτυπώνει, κατά τον ίδιο, το μέγεθος του προβλήματος. «Αυτό σημαίνει ότι αντιστοιχούν μόλις δύο Έλληνες ναυτικοί σε κάθε ελληνόκτητο πλοίο», σημείωσε, αναφερόμενος ουσιαστικά στη διαθέσιμη απασχόληση στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Προειδοποίησε ότι η έλλειψη ναυτικών δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό πρόβλημα. Αντίστοιχες δυσκολίες αντιμετωπίζουν η Νορβηγία και άλλες ευρωπαϊκές ναυτιλιακές χώρες.

Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες του ομίλου Τσάκου για τη ναυτική εκπαίδευση και στη νέα Ακαδημία στη Χίο, στα εγκαίνια της οποίας είχε παραστεί και ο αρμόδιος υπουργός.

«Είναι μια δύσκολη μάχη. Ολόκληρη η βιομηχανία αντιμετωπίζει έλλειψη εξειδικευμένων ανθρώπων».

Για τον Νίκο Τσάκο, η διατήρηση Ελλήνων ναυτικών δεν αφορά μόνο τη στελέχωση των πλοίων, αλλά και τη συνέχεια της ελληνικής ναυτιλιακής επιχειρηματικότητας. Οι άνθρωποι που αποκτούν εμπειρία στη θάλασσα μπορούν αργότερα να αναλάβουν διοικητικές θέσεις ή ακόμη και να δημιουργήσουν δικές τους επιχειρήσεις.

Ίσως σήμερα να ήμουν τρισεκατομμυριούχος

Από τις πλέον χαρακτηριστικές στιγμές της συζήτησης ήταν η προσωπική αναδρομή του Νίκου Τσάκου στις επιλογές που καθόρισαν την επαγγελματική του διαδρομή. Όταν ο Στέλιος Ζαβός τον ρώτησε εάν θα επέλεγε ξανά τη ναυτιλία, εφόσον ξεκινούσε σήμερα την καριέρα του, ο Έλληνας εφοπλιστής απάντησε με χιούμορ:

«Για να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση χρειάζομαι καναπέ και όχι καρέκλα». Στη συνέχεια θυμήθηκε την περίοδο που αναζητούσε πανεπιστήμιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Είχα γίνει δεκτός σε πολλά πανεπιστήμια της Ανατολικής Ακτής. Δεν τόλμησα ποτέ να κάνω αίτηση στο Harvard. Με είχε δεχθεί όμως το UCLA στη Δυτική Ακτή». Αναλογιζόμενος πώς θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί διαφορετικά η ζωή του, πρόσθεσε:

«Αν είχα κάνει τη σωστή επιλογή και είχα πάει στη Δυτική Ακτή, πιθανότατα θα είχα βρεθεί με φίλους μου να δημιουργούμε κάποια εταιρεία τεχνολογίας σε ένα γκαράζ. Θα είχα επενδύσει και σήμερα ίσως να ήμουν ένας συνταξιούχος τρισεκατομμυριούχος CEO».

Το σχόλιο προκάλεσε γέλια, με τον συνομιλητή του να παρατηρεί ότι τελικά παρέμεινε «φτωχός και χωρίς να έχει συνταξιοδοτηθεί». Πέρα από τον αυτοσαρκασμό, η αναφορά ανέδειξε την επιλογή του Νίκου Τσάκου να παραμείνει σε έναν κλάδο με υψηλές κεφαλαιακές απαιτήσεις, έντονους οικονομικούς κύκλους και σημαντική έκθεση στους διεθνείς κινδύνους.

Ιωάννα Ν.Βαρδινογιάννη, Ανδρέας Τσαβλίρης

Ο πατέρας του, η Wall Street και το επιχειρηματικό στοίχημα της TEN

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η απάντησή του στην ερώτηση εάν μετάνιωσε για την απόφαση να εισαγάγει την TEN στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, αντί να τη διατηρήσει ως ιδιωτική εταιρεία.

Ο Νίκος Τσάκος αποκάλυψε τη διαφορετική προσέγγιση του πατέρα του απέναντι στο χρηματιστήριο.

«Ο πατέρας μου απεχθάνεται οτιδήποτε έχει σχέση με εισηγμένες εταιρείες. Θεωρεί ότι μια συνεδρίαση διοικητικού συμβουλίου είναι σαν το πρωινό του ξύρισμα, όταν μιλάει στον εαυτό του». Με αυτόν τον τρόπο περιέγραψε τη διαφορά ανάμεσα στην παραδοσιακή οικογενειακή ναυτιλιακή επιχείρηση, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται από τον βασικό μέτοχο, και σε μια εισηγμένη εταιρεία με θεσμικές υποχρεώσεις, επενδυτές και διοικητικές διαδικασίες.

Παρά τις δυσκολίες, υποστήριξε ότι η χρηματιστηριακή παρουσία μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά, εφόσον διατηρείται η δυνατότητα γρήγορης λήψης αποφάσεων.

«Η ναυτιλία είναι μια επιχείρηση στην οποία πρέπει να μπορείς να κινείσαι γρήγορα. Οι κύκλοι αλλάζουν πολύ γρήγορα».

Κατά τον ίδιο, ένα μοντέλο στο οποίο οι βασικοί μέτοχοι διατηρούν ποσοστό ελέγχου άνω του 40% μπορεί να συνδυάσει τα πλεονεκτήματα της οικογενειακής διοίκησης με την πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές.

Ανδρέας Τσαβλίρης, Νίκος Βαφειάς

Το επιχειρηματικό στοίχημα των 4 δισ. δολαρίων που συνδέεται με την TEN εντάσσεται σε αυτή τη λογική: επενδύσεις μεγάλης κλίμακας, διατήρηση επιχειρησιακής ευελιξίας και μακροχρόνια παρουσία σε μια αγορά όπου οι αποδόσεις εξαρτώνται από τη σωστή διαχείριση των ναυτιλιακών κύκλων.

Ο ίδιος υπενθύμισε ότι, παρά το τεράστιο οικονομικό αποτύπωμα της ναυτιλίας, η παρουσία της στις διεθνείς κεφαλαιαγορές παραμένει περιορισμένη. «Η συνολική χρηματιστηριακή αξία των ναυτιλιακών εταιρειών στη Νέα Υόρκη δεν ξεπερνά, νομίζω, τα 30 δισ. δολάρια. Είναι όσο μια μεσαίου μεγέθους εταιρεία του αμερικανικού χρηματιστηρίου».

Η παρατήρηση αυτή αναδεικνύει τη δυσκολία των εισηγμένων ναυτιλιακών εταιρειών να προσελκύσουν επενδυτικό ενδιαφέρον αντίστοιχο της σημασίας που έχει ο κλάδος για την παγκόσμια οικονομία.

Αναφερόμενος στα χαρακτηριστικά ενός επιτυχημένου πλοιοκτήτη, ο Νίκος Τσάκος απέφυγε να αποδώσει την επιτυχία αποκλειστικά στο πρόσωπο του επιχειρηματία.

«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ο μεγάλος ή ο εξαιρετικός εφοπλιστής. Το αποτέλεσμα προκύπτει από την ομαδική δουλειά, τη δημιουργία ομάδων, την επιμονή και τη διάρκεια μιας εταιρείας». Παραδέχθηκε ότι υπάρχουν χαρισματικοί πλοιοκτήτες, αλλά υποστήριξε ότι η μακροχρόνια ανθεκτικότητα μιας ναυτιλιακής εταιρείας εξαρτάται από τη σχέση της διοίκησης με το ίδιο το πλοίο.

«Οι εταιρείες που έχουν μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο είναι εκείνες που βρίσκονται κοντά στο πλοίο». Για να εξηγήσει τη θέση του, χρησιμοποίησε ένα παράδειγμα από τον αθλητισμό, το οποίο, όπως είπε, αναφέρει συχνά στον γιο του.

«Ένας εφοπλιστής που δεν έχει ανέβει ποτέ σε πλοίο είναι σαν ένας προπονητής ποδοσφαίρου που δεν έχει πατήσει ποτέ στο χορτάρι».

Και πρόσθεσε: «Πρέπει να γνωρίζεις το πλοίο, να βρίσκεσαι κοντά του και να εκτιμάς τον ναυτικό». Αναγνώρισε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν εισέλθει στη ναυτιλία επενδυτές χωρίς παραδοσιακή σχέση με τον κλάδο, ορισμένοι από τους οποίους πέτυχαν σημαντικές αποδόσεις επειδή επέλεξαν σωστά τη χρονική στιγμή των επενδύσεών τους. Ωστόσο, εκτίμησε ότι οι εταιρείες με βαθιά επιχειρησιακή γνώση διαθέτουν περισσότερες προϋποθέσεις μακροχρόνιας επιτυχίας.

Η Ελλάδα είναι η Silicon Valley της ναυτιλίας

Ο Νίκος Τσάκος εμφανίστηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος για τη θέση της Ελλάδας στον διεθνή ναυτιλιακό χάρτη. «Έχουμε γίνει αυτό που αποκαλούμε Silicon Valley της ναυτιλίας», ανέφερε.

Εξήγησε ότι η Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε διεθνές επιχειρηματικό κέντρο που προσελκύει πετρελαϊκές εταιρείες, traders, ναυλομεσίτες, τράπεζες και εξειδικευμένες επιχειρήσεις από ολόκληρο τον κόσμο.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις σκανδιναβικές εταιρείες που εγκαθίστανται στη χώρα, επισημαίνοντας ότι Νορβηγοί ναυλομεσίτες ανοίγουν γραφεία στην Ελλάδα.

«Ο καλός καιρός βοηθά, φυσικά, αλλά ο βασικός λόγος είναι ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα βρίσκεται εδώ».

Κατά τον ίδιο, η ναυτιλιακή πρωτοκαθεδρία της Ελλάδας δεν είναι αποτέλεσμα μόνο του μεγέθους του στόλου, αλλά και της διαχρονικής μεταφοράς γνώσης από γενιά σε γενιά. Χρησιμοποίησε μάλιστα την έκφραση «το DNA του Οδυσσέα» για να περιγράψει τη ναυτική παράδοση των Ελλήνων.

Εκείνο που τον κάνει περισσότερο αισιόδοξο είναι η ποιότητα των νέων γενεών. «Οι νέες γενιές είναι καλύτερες εκδοχές των προηγούμενων. Είναι μορφωμένες, αγαπούν τη ναυτιλία και συνεχίζουν να αναπτύσσουν τον ελληνικό στόλο».

Όπως εξήγησε, η Ελλάδα έχει καταφέρει να διατηρήσει παγκόσμια πρωτοκαθεδρία σε έναν ιδιαίτερα ανταγωνιστικό κλάδο, παρά το μικρό μέγεθος του πληθυσμού της.

Οι γεωπολιτικές κρίσεις αλλάζουν τη ναυτιλία

Περνώντας στο διεθνές περιβάλλον, ο Νίκος Τσάκος περιέγραψε τις πρωτοφανείς προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ναυτιλιακές εταιρείες.

«Πλέουμε πραγματικά μέσα σε ένα ναρκοπέδιο. Αυτή είναι η δική μου εικόνα για τη γεωπολιτική». Εξήγησε ότι η TEN αφιερώνει πλέον πολύ περισσότερο χρόνο στον σχεδιασμό ασφαλών διαδρομών.

«Σήμερα, ως εταιρεία, ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο σχεδιάζοντας ασφαλείς διαδρομές, όχι για να αποφύγουμε τις καιρικές συνθήκες, αλλά για να αποφύγουμε τους γεωπολιτικούς κινδύνους».

Συνέδεσε τη σημερινή κατάσταση με μια σειρά ανατροπών που ξεκίνησαν από την πανδημία, συνεχίστηκαν με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και κορυφώθηκαν με τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και την κρίση στο Ιράν.

Η πανδημία ανέκοψε το παγκόσμιο εμπόριο, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία άλλαξε τις ενεργειακές διαδρομές και ανάγκασε την Ευρώπη να αναζητήσει νέες πηγές προμήθειας.

Οι αλλαγές αυτές αύξησαν τις αποστάσεις μεταφοράς και δημιούργησαν νέες ανάγκες για δεξαμενόπλοια. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο περιστατικό που είχε σημειωθεί την προηγούμενη ημέρα σε πλοίο συμφερόντων της οικογένειας Βαφειά στη Μαύρη Θάλασσα.

Απευθυνόμενος σε μέλος της οικογένειας, εξέφρασε τη λύπη του για το συμβάν και συνεχάρη τους υπευθύνους για τη διάσωση των περίπου 20 ναυτικών. «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να δέχονται επιθέσεις πλοία σε ευρωπαϊκά ύδατα, όταν δεν μεταφέρουν αμφιλεγόμενα ή ύποπτα φορτία».

Το νέο γεωπολιτικό πλεονέκτημα της Ρωσίας

Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στις αλλαγές των θαλάσσιων εμπορικών διαδρομών. Ο Νίκος Τσάκος υποστήριξε ότι η κρίση στο Στενό του Ορμούζ ενισχύει το ενδιαφέρον για τη Βόρεια Θαλάσσια Οδό μέσω της Αρκτικής.

«Το κλείσιμο του Ορμούζ έχει δημιουργήσει μια νέα αγορά μέσω της βόρειας διαδρομής. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δίνει σημαντικό πλεονέκτημα στη Ρωσία».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία ελέγχει περίπου 3.500 μίλια της συγκεκριμένης διαδρομής. Εξήγησε ότι ορισμένα πλοία που μεταφέρουν φορτία από την Κορέα και την Ιαπωνία προς τη Βαλτική μπορούν να επιλέξουν τη βόρεια διαδρομή αντί της παραδοσιακής πορείας μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως ανέφερε, η εξοικονόμηση χρόνου μπορεί να φθάσει περίπου τις δέκα ημέρες.

Η εξέλιξη αυτή, κατά την εκτίμησή του, δημιουργεί νέες γεωπολιτικές ισορροπίες, καθώς η αναζήτηση εναλλακτικών θαλάσσιων οδών μπορεί να ενισχύσει τη στρατηγική σημασία της Ρωσίας.

Αναφερόμενος στην απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, ο Νίκος Τσάκος υποστήριξε ότι οι Έλληνες πλοιοκτήτες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των επενδύσεων σε σύγχρονα πλοία και τεχνολογίες.

«Η ελληνική ναυτιλία δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη στον κόσμο ως προς την πλοιοκτησία, αλλά βρίσκεται και στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής εξέλιξης».

Ως παράδειγμα χρησιμοποίησε τον αμερικανικό νόμο Oil Pollution Act του 1990, ο οποίος οδήγησε στη σταδιακή αντικατάσταση των δεξαμενόπλοιων μονού κύτους από πλοία διπλού κύτους.

Όπως ανέφερε, η ναυτιλιακή βιομηχανία επένδυσε περίπου 40 δισ. δολάρια την περίοδο 1995-2005 για την ανανέωση του στόλου.

«Αυτή η μετάβαση χρηματοδοτήθηκε από την ίδια τη ναυτιλία. Δεν υπήρχαν επιδοτήσεις».

Επισήμανε ότι η TEN συγκαταλεγόταν στις εταιρείες που υιοθέτησαν νωρίς τις νέες προδιαγραφές.

Ωστόσο, έθεσε σαφές όριο στην υιοθέτηση τεχνολογιών που δεν έχουν ακόμη αποδείξει την αξιοπιστία τους. «Όταν υπάρχει η κατάλληλη τεχνολογία, οι Έλληνες εφοπλιστές και ολόκληρη η βιομηχανία θα την υιοθετήσουν. Δεν πρόκειται όμως να γίνουμε πειραματόζωα για μια τεχνολογία που δεν υπάρχει».

Ο Νίκος Τσάκος εκτίμησε ότι τα ορυκτά καύσιμα θα εξακολουθήσουν να έχουν σημαντική θέση στο παγκόσμιο ενεργειακό μείγμα τουλάχιστον έως το 2050.

«Δεν πιστεύω ότι ο κόσμος μπορεί να συνεχίσει από σήμερα έως το 2050 χωρίς περισσότερο πετρέλαιο στην αγορά».

Συνέδεσε την εκτίμησή του με την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και των ενεργειακών αναγκών. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις τεχνολογικές βελτιώσεις των πλοίων μεταφοράς LNG. Όπως είπε, στα πρώτα LNG carriers που παρήγγειλε ο όμιλος, το ποσοστό απωλειών αερίου, γνωστό ως boil-off, έφθανε περίπου το 3%, ενώ στα νεότερα πλοία έχει περιοριστεί στο 0,65%, με στόχο περαιτέρω μείωση στο 0,5% έως το 2030.

«Αυτό γίνεται με πολύ μεγάλο κόστος. Ωστόσο, η ναυτιλία και οι κατασκευαστές μηχανών καταβάλλουν κάθε προσπάθεια». Αναφέρθηκε επίσης στη συνεργασία της οικογένειας Τσάκου με τη Metlen στον τομέα της ηλιακής ενέργειας.

«Είχα την ιδιαίτερη χαρά να βρεθώ την περασμένη εβδομάδα στον Δομοκό, στην επένδυση Τσάκου και Metlen, όπου πραγματοποιείται μια σημαντική επένδυση στην ηλιακή ενέργεια». Η αναφορά ανέδειξε τη διεύρυνση των ενεργειακών δραστηριοτήτων του ομίλου πέρα από τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος με τον δημοσιογράφο του newmoney Μηνά Τσαμόπουλο

Τεχνητή νοημοσύνη: Πλοία με μικρότερα πληρώματα και λιγότερη κατανάλωση

Ο Νίκος Τσάκος εμφανίστηκε θετικός απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη, εκτιμώντας ότι θα μεταβάλει ουσιαστικά τον τρόπο λειτουργίας των πλοίων. «Αντί για 25 ναυτικούς, ίσως να χρειάζονται οι μισοί ή περίπου 15 για να ταξιδεύει με ασφάλεια το ίδιο πλοίο».

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φυσική μεταφορά των τεράστιων ποσοτήτων εμπορευμάτων που διακινούνται διά θαλάσσης.

«Λέω στα παιδιά μου ότι θα εξακολουθήσουν να έχουν δουλειά μετά την τεχνητή νοημοσύνη, επειδή θα είναι πολύ δύσκολο να αντικατασταθεί αυτό που κάνουμε ως βιομηχανία». Εντόπισε σημαντικά περιθώρια βελτίωσης στη διαχείριση των ταξιδιών, στην κατανάλωση καυσίμων και στους χρόνους αναμονής στα λιμάνια.

Έφερε ως παράδειγμα τα πλοία που ταξιδεύουν με υψηλή ταχύτητα, καταναλώνοντας μεγάλες ποσότητες καυσίμων, για να φθάσουν σε ένα λιμάνι όπου τελικά περιμένουν δέκα ημέρες.

«Στο μέλλον η ναυτιλία θα πλησιάσει περισσότερο το μοντέλο των αεροπορικών εταιρειών. Τα πλοία θα φθάνουν στην ώρα τους». Υπενθύμισε ότι η ναυτιλία μεταφέρει περίπου το 80% των αγαθών που καταναλώνονται παγκοσμίως, ενώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα αντιστοιχεί περίπου στο 2,8% των εκπομπών.

Ο Νίκος Τσάκος εξέφρασε προβληματισμό για την απομάκρυνση της Ευρώπης από τις παραδοσιακές παραγωγικές δραστηριότητές της.

«Η Ευρώπη ίσως χάνει την επαφή της με τις βασικές της βιομηχανίες». Υποστήριξε ότι η ευρωπαϊκή οικονομία στρέφεται ολοένα περισσότερο στις υπηρεσίες, ενώ περιορίζεται η παρουσία της σε δραστηριότητες όπως η ναυτιλία και η ναυτική εκπαίδευση.

Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ της διατήρησης ενός ανοιχτού διεθνούς εμπορικού περιβάλλοντος.

«Εμείς είμαστε οι φορτηγατζήδες της θάλασσας. Θέλουμε δρόμους χωρίς διόδια, χωρίς δασμούς και ένα ανοιχτό περιβάλλον για το εμπόριο». Παρατήρησε ότι τα τελευταία χρόνια ο προστατευτισμός ενισχύεται, επηρεάζοντας τις διεθνείς εμπορικές ροές.

Εξέφρασε την ελπίδα ότι έως το 2040 ο κόσμος θα έχει επιστρέψει σε ένα περισσότερο ομαλό περιβάλλον παγκοσμιοποίησης και ελεύθερου εμπορίου. Κλείνοντας τη συζήτηση, ο Νίκος Τσάκος αναφέρθηκε στο μέλλον της ναυτιλίας και στη συνέχεια της οικογενειακής επιχειρηματικής παράδοσης.

Με χιούμορ δήλωσε ότι ελπίζει να έχει συνταξιοδοτηθεί έως το 2040. «Το 2040 ελπίζω να είμαι συνταξιούχος, αλλά ακόμη νεότερος από οποιονδήποτε εν ενεργεία πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών». Παρά τις γεωπολιτικές ανατροπές, την τεχνολογική πρόοδο και τις περιβαλλοντικές προκλήσεις, εμφανίστηκε αισιόδοξος για τη μακροχρόνια προοπτική του κλάδου. «Λέω στα παιδιά μου ότι η ναυτιλία θα συνεχίσει να υπάρχει και θα έχουν μια επιχείρηση να συνεχίσουν». Συνόψισε, μάλιστα, τη φιλοσοφία του με μια φράση που αποτυπώνει τη σημασία της συνέχειας και της υπομονής στη ναυτιλιακή επιχειρηματικότητα.

«Η ναυτιλία δεν είναι σπριντ. Είναι μαραθώνιος. Πρέπει να χτίζεις πάνω σε όσα έχεις δημιουργήσει».

Exit mobile version