Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Newmoney.gr on Google

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες βασίζονται ολοένα περισσότερο στις μεταβιβάσεις σημαντικού πιστωτικού κινδύνου (Significant Risk Transfers – SRTs), προκειμένου να ενισχύσουν τις αποδόσεις τους, να αυξήσουν τις διανομές προς τους μετόχους και να διευρύνουν τη δυνατότητα χορήγησης δανείων, σύμφωνα με νέα έκθεση.

Η αυξανόμενη εξάρτηση από αυτές τις συναλλαγές ενισχύει, ωστόσο, τον κίνδυνο «αναγκαστικής απομόχλευσης», εάν η έκδοση νέων τίτλων καταστεί οικονομικά ασύμφορη.

Οι αναλυτές της S&P Global Ratings προβλέπουν ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα πραγματοποιήσουν φέτος εκδόσεις SRTs συνολικού ύψους 35 δισ. δολαρίων, επίπεδο-ρεκόρ, καθώς η ισχυρή επενδυτική ζήτηση τροφοδοτεί την ταχεία ανάπτυξη της αγοράς, σύμφωνα με τους Financial Times.

Οι μεταβιβάσεις σημαντικού κινδύνου, γνωστές και ως συνθετικές μεταβιβάσεις κινδύνου, επιτρέπουν στις τράπεζες να μεταφέρουν τον κίνδυνο αθέτησης πληρωμών από ένα χαρτοφυλάκιο δανείων σε εξωτερικούς επενδυτές, έναντι αμοιβής.

Με τον τρόπο αυτό μειώνεται ο εκτιμώμενος κίνδυνος των ισολογισμών τους και απελευθερώνονται κεφάλαια, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για τη χρηματοδότηση πρόσθετων δανείων είτε για την επιστροφή κεφαλαίων στους μετόχους.

Santander, BNP Paribas και Barclays στην πρώτη γραμμή

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν πρωτοστατήσει στη χρήση των SRTs, με τη Santander να αποτελεί, στα τέλη Ιουνίου του τρέχοντος έτους, τον μεγαλύτερο εκδότη στην Ευρώπη σε απόλυτους όρους, σύμφωνα με την S&P.

Στη δεύτερη και τρίτη θέση βρίσκονταν αντίστοιχα η BNP Paribas και η Barclays.

Ωστόσο, οι λόγοι για τους οποίους οι τράπεζες καταφεύγουν σε αυτές τις συναλλαγές έχουν αλλάξει από την περίοδο που ακολούθησε την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.

Τότε, οι τράπεζες χρησιμοποιούσαν τις SRTs ως έναν «πιο φιλικό προς τους μετόχους τρόπο περιορισμού των κεφαλαιακών πιέσεων σε σχέση με την έκδοση νέων μετοχών», όπως επισημαίνει η S&P.

Σήμερα, αντίθετα, οι ευρωπαϊκές τράπεζες αξιοποιούν τις συγκεκριμένες συναλλαγές για να «ενισχύσουν τις αποδόσεις των κεφαλαίων, να αυξήσουν τις διανομές προς τους μετόχους, να διαχειριστούν τη συγκέντρωση κινδύνων και να διευρύνουν τη δανειοδοτική τους ικανότητα», σύμφωνα με τους αναλυτές.

«Τα κίνητρα των τραπεζών έχουν μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια, καθώς δημιουργούν μέσω της κερδοφορίας τους περισσότερα κεφάλαια από όσα είναι αναγκαία για τη στήριξη της ανάπτυξης των ισολογισμών τους», αναφέρεται στην έκθεση.

Ο κίνδυνος αναγκαστικής απομόχλευσης

Η S&P προσδιορίζει την αναγκαστική απομόχλευση ως τον σημαντικότερο κίνδυνο που συνδέεται με την ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά των SRTs.

«Αυτό θα μπορούσε να συμβεί εάν η διαχείριση κεφαλαίων μιας τράπεζας βασίζεται υπερβολικά σε αυτές τις συναλλαγές και η νέα έκδοση καταστεί οικονομικά ασύμφορη», προειδοποιεί ο οίκος.

Εάν η επενδυτική ζήτηση για SRTs εξασθενούσε ή εξαφανιζόταν, οι τράπεζες θα μπορούσαν να αναγκαστούν να περιορίσουν τις χορηγήσεις δανείων ή να προχωρήσουν σε πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων.

Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε επιπτώσεις τόσο στην πρόσβαση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών σε πιστώσεις όσο και στην πραγματική οικονομία.

Οι μεταβιβάσεις σημαντικού πιστωτικού κινδύνου αναγνωρίζονται ευρέως ως αποτελεσματικό εργαλείο για τη διαχείριση των τραπεζικών ισολογισμών.

Ωστόσο, η ραγδαία επέκταση της συγκεκριμένης αγοράς έχει προσελκύσει την προσοχή των διεθνών εποπτικών αρχών, οι οποίες εκφράζουν ανησυχίες σχετικά με το κατά πόσον οι κίνδυνοι που δημιουργούνται αντιμετωπίζονται με τον κατάλληλο τρόπο.

Οι προειδοποιήσεις των εποπτικών αρχών για κυκλικούς κινδύνους

Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (EBA) είχε εκφράσει πέρυσι προβληματισμό για τους «κύκλους κινδύνου» που δημιουργούνται όταν τράπεζες παρέχουν χρηματοδότηση σε επενδυτές οι οποίοι αναλαμβάνουν πιστωτικό κίνδυνο από άλλα πιστωτικά ιδρύματα.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) είχε επίσης προειδοποιήσει στο παρελθόν για τον κίνδυνο κυκλικής μεταφοράς χρηματοοικονομικού κινδύνου (round-tripping).

Ειδικότερα, είχε επισημάνει ότι υπάρχουν «ενδείξεις πως οι τράπεζες παρέχουν μόχλευση σε πιστωτικά επενδυτικά κεφάλαια προκειμένου αυτά να αγοράζουν τίτλους συνδεδεμένους με πιστωτικό κίνδυνο, τους οποίους έχουν εκδώσει άλλες τράπεζες».

Παρότι η αγορά εξακολουθεί να κυριαρχείται από περιορισμένο αριθμό εξειδικευμένων επενδυτικών κεφαλαίων πιστωτικού κινδύνου, οι ελκυστικές αποδόσεις έχουν προσελκύσει πρόσφατα και νέες κατηγορίες επενδυτών.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται παραδοσιακές εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, ασφαλιστικές εταιρείες και συνταξιοδοτικά ταμεία, σύμφωνα με την S&P.

Η έκθεση επισημαίνει ότι η κυριαρχία ενός μικρού αριθμού επενδυτών στην αγορά αυξάνει τους κινδύνους σε περιόδους αναταραχής.

«Αυτή η συγκέντρωση ενισχύει τον κίνδυνο οι τιμές να μεταβληθούν απότομα σε ένα σενάριο έντονων πιέσεων», αναφέρει ο οίκος.

Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στη δανειοδοτική δραστηριότητα των τραπεζών, εάν αυτές δεν είναι πλέον σε θέση να πραγματοποιούν συναλλαγές SRT με επαρκώς ελκυστικούς οικονομικούς όρους.