–Χαίρετε, μου ήρθαν χθες μερικές λεπτομέρειες για τη δημοσκόπηση που τελείωσε πλέον και βρίσκεται «ανά χείρας Μ.Μ». Σας έγραψα προχθές ότι η ΝΔ είναι στα ίδια επίπεδα προ Αυγούστου του 30%, ο Τσίπρας κοντά στο 18% και ο Ανδρουλάκης στο 11%, πάντα για εκτίμηση ψήφου. Έμαθα ότι μετρήθηκε «δυνητικά» και το κόμμα Σαμαρά, το οποίο το βρίσκουν στο 4,5%. Τώρα, αν αυτό είναι να πηγαίνει πιο πάνω ή πιο κάτω μετά την ανακοίνωσή του δεν μπορώ να εκτιμήσω. Ας πούμε το κόμμα της Μαρίας Κ. προ ανακοινώσεώς του, την περίοδο της προσδοκίας, το μετράγανε στο 20% και όταν άρχισε να εκδηλώνεται και να μιλάει (στον λαό της) η ίδια, άρχισε η καθίζηση. Βέβαια, άλλη εμπειρία έχει ο Σαμαράς, αλλά πάντως το 4,5% για να είμαστε ειλικρινείς δεν… διεγείρει και εξάπτει τη φαντασία του πλήθους για το μέλλον του, γιατί μετά θα αρχίσουν τα γνωστά προβλήματα των μικρών οριακών κομμάτων με τους συνδυασμούς, που θα βάλει ο καθένας για να βγει κ.λπ. Αν βέβαια ισχύουν αυτά τα χαμηλά νούμερα.
Ο Σαμαράς για Λοβέρδο, Μανιάτη και Διαμαντοπούλου
-Στο μεταξύ, μιας και μιλάμε για τον Σαμαρά και με αφορμή τη δήλωση του εκπροσώπου του ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι «ΠΑΣΟΚ του Σημίτη με ολίγον ΛΑΟΣ» σας έγραφα χθες την… ενδεκάδα υπουργών του Μητσοτάκη που είχε στις κυβερνήσεις του και ο Αντώνης. Ένας φίλος λοιπόν μου θύμισε δηλώσεις σε συνέντευξη του Σαμαρά (Ιούνιος 2016, Real News) στις οποίες ο τότε πρόεδρος της ΝΔ έκανε ειδική αναφορά στη Διαμαντοπούλου, τον Λοβέρδο και στον Μανιάτη λέγοντας: «Προσέξτε! Υπάρχει μια πολιτική κλωστή που ενώνει τους πραγματικούς μεταρρυθμιστές. Από τη Δεξιά ως την Κεντροαριστερά, πέρα και πάνω από κόμματα», τονίζει. Ο ίδιος αφήνει ανοιχτό να τους δει στα ψηφοδέλτια της ΝΔ, αν και ξεκαθαρίζει ότι είναι πρόωρο κάτι τέτοιο και δεν είναι δικό του θέμα να μιλήσει «για πρόσωπα, συγκλίσεις ή άλλα κόμματα». «Τους πραγματικούς μεταρρυθμιστές θέλουμε να προσεγγίσουμε από παντού. Δεν βάζουμε ταμπέλες». Τα αποσπάσματα είναι από το enikos.gr. Τώρα, αν η Αννούλα, ο Ανδρέας και ο Μανιάτης δεν θυμίζουν το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη…
Άδωνις συγχαίρει Δένδια
-Το ότι έρχονται εκλογές το ξέρουμε και το… νιώθουμε από το πνεύμα επίδειξης κυβερνητικής ομόνοιας στον δρόμο προς τις κάλπες, χθες λοιπόν το μεσημέρι στη Βουλή ο Άδωνις συνεχάρη τον Δένδια -βεβαίως και τον Μητσοτάκη- για τη συμφωνία με το Ισραήλ ως προς την Ασπίδα του Αχιλλέα που θωρακίζει την Ελλάδα απέναντι σε πάσης φύσεως απειλές. Προφανώς η συμφωνία έχει βαθύ αποτύπωμα, αλλά και το παραπολιτικό του πράγματος έχει αξία, αν σκεφτεί κανείς πόσα δηλητηριώδη καρφιά έχουν ανταλλαχθεί κατά καιρούς σε αυτό το ντουέτο. Γενικώς, πάντως, η σχέση τους έχει αποκατασταθεί εδώ και μήνες. Μπράβο τα παιδιά…
Το AI του Μητσοτάκη
-Το χθεσινό AI Animation βίντεο του Κ.Μ, με το οποίο κωδικοποίησε τα όσα έχουν γίνει ως προς το Ταμείο Ανάκαμψης, είναι μια εικόνα από τα προσεχώς, καθώς η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης θα επεκτείνεται όσο πηγαίνουμε προς τις εκλογές. Το βίντεο είναι όλο με χρήση AI, ενώ έχει κάνει voice over ο Μητσοτάκης με την κανονική του φωνή. Για το εργαλείο αυτό που θα το δούμε αρκετά μέχρι τις εκλογές -φαντάζομαι και μετά τη ΔΕΘ- έχει ρίξει δουλειά ο Νίκος Ρωμανός που προΐσταται της διεύθυνσης Ψηφιακής Επικοινωνίας στο Μαξίμου, σε συνεργασία με εταιρεία από την αγορά.
Το γεύμα με τον Λιβανέζο
-Δεν είχε μόνο θερμά λόγια και αναβάθμιση της διμερούς σχέσης η χθεσινή συνάντηση του Κ.Μ με τον Ζοζέφ Αούν από τον Λίβανο στην Αθήνα. Είχε και γεύμα στο Μαξίμου αμέσως μετά, με μενού δροσερή σαλάτα, σφυρίδα και ένα semifreddo που πάντα αφήνει πολύ καλές εντυπώσεις. Το μενού ετοιμάζεται στο γνωστό εστιατόριο Cookoovaya, με το οποίο το Μαξίμου έχει σταθερή συνεργασία, καθώς τους βγάζει ασπροπρόσωπους. Η Αθήνα άλλωστε δεν θέλει να αφήσει τον Λίβανο έρμαιο στις διαθέσεις της Τουρκίας, οπότε τους δίνουμε (και θα τους δίνουμε) και ό,τι μπορούμε από άποψης στρατιωτικού υλικού.
Δόμηση στον Αιγιαλό
-Προ ημερών είχα εκφράσει την απορία γιατί το νέο σχέδιο πολεοδόμησης κατεβάζει από τα 50 στα 25 μέτρα από την παραλία τη δόμηση ακινήτων. Από τότε ξεσηκώθηκε αρκετή σκόνη και έντονες διαμαρτυρίες από πολίτες και αντέδρασε και το υπουργείο Περιβάλλοντος με μια άτυπη ενημέρωση. Λέει λοιπόν ο Παπασταύρου, ως αρμόδιος υπουργός, ότι με τη νέα διάταξη το μόνο που συμβαίνει πραγματικά είναι να προστατεύεται η ζώνη από το 0-25 μέτρα στην παραλία. Και αυτό γιατί έως σήμερα δεν υπήρχε νόμος που να ορίζει ότι καμία λυόμενη κατασκευή δεν μπορεί να τοποθετηθεί στην παραλία και έως 25 μέτρα (0-25), ενώ τώρα ορίζεται σαφώς η απαγόρευση. Και προσθέτει ότι τα 50 μέτρα ισχύουν ως έχουν και με τον νέο νόμο, δηλαδή χτίζεις κανονικά υπό όρους μετά τα 50 μέτρα από την παραλία. Τώρα ρώτησα βέβαια γιατί στην Ελλάδα δεν κάνουμε τα 50 μέτρα 100 όπως σε πολλές χώρες του κόσμου και ειδικά της Ευρώπης και μου είπαν ότι είναι υπό συζήτηση. Αλλά ξέρετε, με… τα υπό συζήτηση εδώ και δεκαετίες θα χτιστούν στην Ελλάδα ειδικά τώρα με την ανάπτυξη (και με τη χώρα που έγινε της μόδας) ακόμα και τα… βρεγμένα βράχια! Μην ξεχνάτε πώς γλίτωσε παρ’ ολίγον το Σαρακήνικο. Επίσης εκείνο το «optional» με τις 50 πισίνες στις Κυκλάδες τι το θέλετε, καταργήστε το και αφήστε μια πισίνα με θαλασσινό νερό για κάθε ξενοδοχείο να τελειώνουμε.
Κρυάδες…
-Κλείνοντας τα πολιτικά να κάνω και ένα μικρό σχόλιο για την κρυάδα Τσίπρα ότι γκαντέμιασε τον Κωνσταντέλια ο Μητσοτάκης που τον ανέφερε. Τα προηγούμενα χρόνια παρόμοιες ατάκες «τον έχω», «εγώ δεν χάνω απ’ αυτόν» κ.λπ. δεν του πήγανε καλά, άσε που τώρα ο Αλέξης «έχει ντυθεί» σοβαρός, μοντέρνος και εκσυγχρονιστής. Δεν πάνε αυτά μαζί…
Η… μοναδική ελληνική πρωτοτυπία που υπάρχει παντού στον κόσμο
-Κι επειδή όπως είπα και παραπάνω ο πρόεδρος Αλέξης «έχει ντυθεί» σοβαρός, μοντέρνος και εκσυγχρονιστής, είναι καλύτερα να μην ασχολείται με πράγματα που δεν τα γνωρίζει γιατί εκτίθεται. Χθες επέλεξε να χαρακτηρίσει την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών «καρτέλ», υποστηρίζοντας μάλιστα ότι «δεν υπάρχει πουθενά αλλού». Μόνο που υπάρχει σχεδόν… παντού. Στη Γερμανία υπάρχει η Bundesverband deutscher Banken. Στη Γαλλία η Fédération Bancaire Française. Στην Ιταλία η Associazione Bancaria Italiana. Στην Ισπανία η Asociación Española de Banca. Στην Ολλανδία η Nederlandse Vereniging van Banken. Στον Καναδά η Canadian Bankers Association. Στην Αυστραλία η Australian Banking Association. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η American Bankers Association. Το ίδιο ισχύει σχεδόν σε κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες του κόσμου. Οι ενώσεις τραπεζών δεν αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά διεθνή θεσμική πρακτική και προφανώς η ύπαρξή τους δεν συνιστά απόδειξη καρτέλ, όπως ακριβώς η ύπαρξη του ΣΕΒ, του ΣΕΤΕ, της ΓΣΕΒΕΕ ή της ΕΣΕΕ δεν μετατρέπει τις επιχειρήσεις που εκπροσωπούν σε καρτέλ. Άλλωστε ο Αλέξης Τσίπρας, ως πρωθυπουργός αλλά και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μίλησε κατ’ επανάληψη στις ετήσιες γενικές συνελεύσεις του ΣΕΒ, απευθύνθηκε δύο φορές στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΤΕ, συναντήθηκε επανειλημμένα με τη ΓΣΕΒΕΕ και την ΕΣΕΕ. Δηλαδή, όταν ένας συλλογικός φορέας εκπροσωπεί βιομηχάνους, εμπόρους, ξενοδόχους ή μικρομεσαίους επιχειρηματίες, θεωρείται αυτονόητος συνομιλητής κάθε κυβέρνησης, αλλά όταν εκπροσωπεί τις τράπεζες, βαφτίζεται… «καρτέλ»; Και η προεκλογική περίοδος δεν έχει καν ξεκινήσει.
Μέτρο για τα στεγαστικά δάνεια
-Στην αγορά κυκλοφορεί η πληροφορία πως η κυβέρνηση σχεδιάζει να καταστήσει αφορολόγητα τα έσοδα των τραπεζών από τα στεγαστικά δάνεια. Το μέτρο αποσκοπεί σε αντίστοιχη μείωση του επιτοκίου που βαρύνει τα στεγαστικά δάνεια και είναι σήμερα περί το 4%. Με το συγκεκριμένο μέτρο -εφόσον το ακούσουμε τις επόμενες ημέρες- η κυβέρνηση απαρνείται ένα μέρος των φορολογικών εσόδων της από τις τράπεζες, ώστε να «επιδοτηθούν» αντιστοίχως οι δανειολήπτες. Ταυτόχρονα, σε κάποιον βαθμό το μέτρο μπορεί να λειτουργήσει και σαν κίνητρο για να δοθούν περισσότερα στεγαστικά δάνεια. Είναι καλή και έξυπνη ιδέα, αλλά έχει και τα ρίσκα της, γιατί αν κλειδώσει ένα επιτόκιο για 3-4 χρόνια και μετά έρθει μια κυβέρνηση που καταργήσει τη φοροαπαλλαγή…
Και η ΜΟΗ ανακοινώνει έκτακτη έκπτωση στα καύσιμα τον Σεπτέμβριο
-Και η Motor Oil αναμένεται να ανακοινώσει σήμερα την παράταση για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο της έκτακτης έκπτωσης στις τιμές της αμόλυβδης βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης που ανακοίνωσε χθες η HELLENiQ ENERGY. Το μέτρο τέθηκε σε εφαρμογή από τις 14 Ιουλίου 2026 και αφορά αποκλειστικά καύσιμα που προορίζονται για την εσωτερική αγορά. Η έκτακτη έκπτωση (7,95 λεπτά ανά λίτρο προ ΦΠΑ στην αμόλυβδη βενζίνη 95 οκτανίων και 4,05 λεπτά ανά λίτρο προ ΦΠΑ στο πετρέλαιο κίνησης) θα εμφανίζεται ως ξεχωριστή χρέωση στα τιμολόγια των εταιρειών εμπορίας. Η Motor Oil είχε εκτιμήσει το κόστος στα 20 εκατ. ευρώ.
Το ΧΑ είναι πάνω από τις 5.000 μονάδες (με όρους κεφαλαιοποίησης)
-Τα 195 δισ. ευρώ της κεφαλαιοποίησης του ΧΑ αντιστοιχούν σε επίπεδα Γενικού Δείκτη άνω των 5.000 μονάδων. Την τελευταία φορά που σημειώθηκε αυτό το μέγεθος κεφαλαιοποίησης ήταν στις 8 Ιανουαρίου του 2008, όταν η αγορά διαπραγματευόταν στις 5.143 μονάδες. Το ιστορικό υψηλό πάντως της κεφαλαιοποίησης του ΧΑ δεν απέχει και πολύ πια: Το απόλυτο υψηλό είναι στα 214,8 δισ. ευρώ και σημειώθηκε στις 13 Οκτωβρίου του 1999 και όχι στις 17 Σεπτεμβρίου που σημειώθηκε το ιστορικό υψηλό του Γενικού Δείκτη (6.355,04 μονάδες) όπως πολλοί μπορεί να πιστεύουν.
Η Alpha Bank κοιτά τη Revolut στα μάτια και πάει ένα βήμα παραπέρα στο FX
-Για χρόνια, η Revolut και οι υπόλοιπες fintech είχαν σχεδόν ταυτιστεί στη συνείδηση των ταξιδιωτών με τις φθηνές συναλλαγές σε ξένο νόμισμα. Τώρα, όμως, μια ελληνική συστημική τράπεζα επιχειρεί όχι απλώς να καλύψει την απόσταση, αλλά να πάει ένα βήμα παραπέρα. Η Alpha Bank μηδενίζει την προμήθεια μετατροπής συναλλάγματος στις κάρτες Aegean Bonus Visa. Και το ενδιαφέρον βρίσκεται στο τι σημαίνει το «0%»: χωρίς μηνιαίο πλαφόν, χωρίς όριο στο ύψος των συναλλαγών και χωρίς διαφορετική χρέωση τα Σαββατοκύριακα. Εκεί ακριβώς αποκτά ενδιαφέρον η σύγκριση με τη Revolut. Στο Standard πρόγραμμα της fintech υπάρχουν όρια δωρεάν μετατροπής και πρόσθετες επιβαρύνσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες, ενώ για την πλήρη άρση αντίστοιχων περιορισμών απαιτείται μετάβαση σε συνδρομητικό πρόγραμμα. Η Alpha, αντίθετα, επιλέγει μια πολύ απλή εμπορική πρόταση: 0% σημαίνει 0%, ανεξάρτητα από το ποσό ή την ημέρα της συναλλαγής. Και το συνδυάζει με Bonus, Miles+Bonus, προνόμια της AEGEAN και ταξιδιωτική ασφάλιση. Η κίνηση έχει ενδιαφέρον και πέρα από τη μάχη των καρτών. Γιατί δείχνει ότι οι συστημικές τράπεζες δεν αρκούνται πλέον στο να ακολουθούν τις fintech. Σε ορισμένες υπηρεσίες μπορούν πλέον να τις κοιτούν στα μάτια – και, όπως στην περίπτωση της Alpha απέναντι στη Revolut στο FX, να επιχειρούν να τις ξεπεράσουν στο ίδιο τους το γήπεδο.
Euroxx: Καθαρά κέρδη 15,1 εκατ. ευρώ στο Α εξάμηνο
-Σύμφωνα με τον ισολογισμό εξαμήνου της Euroxx τα έσοδα στο εξάμηνο διαμορφώθηκαν στα 30 εκατ. ευρώ (+41%), εκ των οποίων οι προμήθειες από χρηματιστηριακές πράξεις είναι αυξημένες κατά 56,6% στα 13 εκατ. ευρώ και τα έσοδα από παροχή συμβουλών στα 14,8 εκατ. ευρώ αυξημένα κατά 33%. Οι απαιτήσεις από πελάτες margin αυξήθηκαν στα 17,5 εκατ. ευρώ στο εξάμηνο από 144 χιλ. ευρώ στο τέλος του 2025. Η αξία των μετοχών των εισηγμένων εταιρειών που είχε στον ίδιο λογαριασμό η εταιρεία ήταν 20,7 εκατ. ευρώ, έναντι 13,1 εκατ. ευρώ στο τέλος της περυσινής χρήσης. Τα καθαρά κέρδη τριπλασιάστηκαν και διαμορφώθηκαν σε 15,1 εκατ. ευρώ από 5 εκατ. ευρώ.
Σεπτέμβριος και αγορά παραγώγων
-Την τρίτη Παρασκευή του Σεπτεμβρίου λήγει η μεγαλύτερη σειρά συμβολαίων από τότε που υπάρχει η αγορά παραγώγων. Οι ανοικτές θέσεις στο τέλος του μήνα έχουν ξεπεράσει τα 2.130.000 συμβόλαια (2.052.261 συμβόλαια στο τέλος Ιουλίου) με τη μερίδα του λέοντος στις συναλλαγές να πραγματοποιείται από τους εγχώριους κωδικούς. Τα περισσότερα ανοικτά συμβόλαια έχει η μετοχή της Bally’s Intralot (1.328.381) και ακολουθούν Aktor (213.966) και Crediabank (200.405).
Δέκα χρόνια πριν…
-Η εμβέλεια των (γνωστών) επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της οικογένειας Μαρινόπουλου στην Ελλάδα έχει περιοριστεί δραστικά μετά τη σταδιακή αποχώρηση από διάφορες εταιρείες στις οποίες διατηρούσαν συμμετοχή. Η τελευταία στη σειρά ήταν η αλυσίδα Starbucks, μέσω της Marinopoulos Coffee, η οποία πέρασε στον έλεγχο του ισχυρού, αραβικών συμφερόντων, ομίλου Alshaya Group. Δύο από τις τυπικά εναπομείνασες εταιρείες της οικογένειας Μαρινόπουλου στη χώρα μας είναι η Holding Αδελφοί Μαρινόπουλοι Α.Ε. (Αδελφοί Μαρινόπουλοι Συμμετοχών και Διοίκησης Επιχειρήσεων Α.Ε.) και η Μαρινόπουλος Καταστήματα Α.Ε., που ήταν και αυτή ένα βασικό «όχημα» για τη συμμετοχή τους σε διάφορες δραστηριότητες. Έμαθα όμως ότι εν μέσω θέρους η Μαρινόπουλος Καταστήματα Α.Ε. κατέβασε ρολά. Συγκεκριμένα, στις 8 Ιουνίου 2026 καταχωρίσθηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) η δήλωση διακοπής εργασιών της εν λόγω εταιρείας που είχε συσταθεί το μακρινό 2005. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι, όπως προκύπτει από τη δήλωση στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., η ημερομηνία της πραγματικής ή αναδρομικής διακοπής εργασιών της είναι η 22-11-2016, δηλαδή πριν από μια… δεκαετία. Βεβαίως, η δήλωση διακοπής εργασιών αναδρομικά, στον πραγματικό χρόνο που σταμάτησε η δραστηριότητα της επιχείρησης, είναι κάτι που υπό προϋποθέσεις προβλέπεται από το θεσμικό πλαίσιο. Η ημερομηνία που παραπέμπει μια δεκαετία πριν δεν είναι τυχαία, καθώς το καλοκαίρι του 2016, η Μαρινόπουλος σούπερ μάρκετ κατέθεσε αίτηση πτώχευσης υπό το βάρος των υποχρεώσεων προς τους προμηθευτές της, οι οποίες ξεπερνούσαν το 1 δισ. ευρώ. Οπότε οι εξελίξεις παρέσυραν και σχεδόν όλο το «οικοδόμημα», δηλαδή και τις άλλες δραστηριότητες των Μαρινόπουλων που σταδιακά χάθηκαν, όπως η φαρμακοβιομηχανία Famar, οι συμμετοχές σε Sephora, Marks & Spencer κ.ά. Τώρα μην περιμένετε «λεπτομέρειες» για τις οικονομικές επιδόσεις, καθώς και οι δύο εταιρείες βρίσκονταν για καιρό σε «αναστολή καταχώρησης» στο Γ.Ε.ΜΗ. λόγω μη εμπρόθεσμης δημοσίευσης των οικονομικών τους καταστάσεων. Πάντως, για τη Μαρινόπουλος Καταστήματα Α.Ε., που πέρασε στην… Ιστορία, υπήρξε στις 7 Αυγούστου άρση της αναστολής καταχώρησης γιατί, όπως λέει το Γ.Ε.ΜΗ. δημοσίευσε τις οικονομικές καταστάσεις των τελευταίων ετών μέχρι το 2024. Οι οποίες, ωστόσο, παραμένουν «αόρατες» για όποιον τις αναζητήσει μέσω του Γ.Ε.ΜΗ., με την τελευταία πραγματικά δημοσιευμένη να αφορά τη χρήση του… 2013.
Ο Μπουζνά παρακολουθεί από κοντά την «Ασπίδα του Αχιλλέα»
-Στις 6 Μαΐου 2025 ο Στεφάν Μπουζνά είχε βαφτίσει το νέο δόγμα του Euronext «New ESG»: Energy, Security, Geostrategy. Αμέσως μετά ακολούθησαν ένα σήμα πιστοποίησης για ομόλογα (European Defence Bond Label) με fast-track εισαγωγή, οι πρώτες «ημέρες χρηματοδότησης της Άμυνας» (25 εταιρείες, 90 επενδυτές, Ιούλιος 2025), ένα Aerospace & Defence Growth Hub (Νοέμβριος 2025) και το πρόγραμμα IPOready Defence (Ιανουάριος 2026). Ο ίδιος ο Μπουζνά στον δικό του λογαριασμό στο LinkedIn θυμίζει τον Θουκυδίδη: «ή ανάπαυση ή ελευθερία, διαλέξτε». Κατά συνέπεια, δεν είναι καθόλου περίεργο που ο επικεφαλής του Euronext δεν άφησε τη χθεσινή ημέρα να περάσει απαρατήρητη. Η διακρατική συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» που υπογράφηκε χθες στο Τελ Αβίβ προβλέπει ελληνική συμμετοχή «άνω του 25%» με 19 εταιρείες. Τα €750 εκατ., πάντως, κάνουν 24,7%, αλλά ας μην είμαστε σχολαστικοί. Δημιουργείται παραγωγική βάση με εξαγωγικό προσανατολισμό. Τα ονόματα έχουν ενδιαφέρον. Intracom Defence (υπό την IAI, που φέρνει το Barak MX), Skytalys, EFA Group του Κρίστιαν Χατζημηνά, M Technologies της Metlen, ενώ MilTech, AKMON και ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ επίσης διεκδικούν συμβάσεις. Αμέσως προκύπτει το χρηματιστηριακό ερώτημα, πόσες από αυτές διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο της Αθήνας; Μόνον δύο, η Metlen και η ΓΕΚ. Η Theon πήγε Άμστερνταμ. Οι υπόλοιπες είναι ιδιωτικές. Τα €750 εκατ. και τα €25 δισ. του 12ετούς σχεδίου, δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν μόνο με τραπεζικές γραμμές. Απαιτούν χρηματοδότηση της παραγωγής, εγγυητικές, κεφάλαιο κίνησης για συμβάσεις που πληρώνονται σε ορόσημα. Η διοίκηση του Euronext εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός καθαρού αμυντικού κλάδου στο Euronext Athens. Θα περιλαμβάνει ομόλογα με το Defence Bond Label, IPOready για τις ιδιωτικές, δείκτη «στρατηγικής αυτονομίας» με ελληνικές συνιστώσες.
Το λιμάνι του Πειραιά πέφτει, ο ΟΛΠ ανεβαίνει
-Υπάρχει ένα παράδοξο στην πορεία του Πειραιά που έχει ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την ίδια την 47η θέση. Μέσα σε έξι χρόνια το λιμάνι έχασε 21 θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη της Lloyd’s List και περισσότερα από 1 εκατ. TEU. Την ίδια περίοδο, όμως, η ΟΛΠ Α.Ε. έφτασε να καταγράφει τις υψηλότερες επιδόσεις της ιστορίας της σε έσοδα και λειτουργική κερδοφορία. Η διάκριση έχει σημασία. Δεν μιλάμε για οικονομικά αποτελέσματα του συνόλου των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο λιμάνι, αλλά για την εισηγμένη ΟΛΠ Α.Ε. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η ενδιαφέρουσα αντίφαση. Ο Πειραιάς έχασε μέρος του διεθνούς εκτοπίσματός του ως κόμβος εμπορευματοκιβωτίων, αλλά η εταιρεία που διαχειρίζεται το λιμάνι έγινε οικονομικά ισχυρότερη. Το 2025 τα έσοδα του ΟΛΠ έφτασαν τα 250,8 εκατ. ευρώ και τα EBITDA τα 132,3 εκατ. ευρώ, σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι τα έσοδα της Προβλήτας Ι αυξήθηκαν κατά 17%, ενώ εκείνα που συνδέονται με τις Προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ ενισχύθηκαν κατά 10,8%, παρά τη μείωση της διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων. Την ίδια ώρα, η Προβλήτα Ι έγραψε ιστορικό ρεκόρ με 664.581 TEU, ενώ και η κρουαζιέρα έφτασε σε νέο υψηλό με 1,86 εκατ. επιβάτες. Και κάπου εδώ προκύπτει το πραγματικό ερώτημα: τι έχει μεγαλύτερη βαρύτητα για την Cosco; Να ξαναδεί τον Πειραιά στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης των containers ή να συνεχίσει να αυξάνει την απόδοση της επένδυσής της; Το ιδανικό, προφανώς, είναι να συμβούν και τα δύο. Προς το παρόν, όμως, οι δύο δείκτες κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σημερινής εικόνας του Πειραιά.
Ο Βαφειάς θέλει να είναι έτοιμος όποτε το πάρτι τελειώσει
-Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθεί κανείς τις κινήσεις του Χάρη Βαφειά το τελευταίο διάστημα, γιατί πίσω από τις αγορές, τις πωλήσεις και τις ναυλώσεις αρχίζει να διακρίνεται ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Και κυρίως μια φαινομενική αντίφαση. Ο ίδιος έχει προειδοποιήσει ότι έχουν παραγγελθεί υπερβολικά πολλά πλοία διεθνώς και ότι, εάν αποκλιμακωθούν οι πόλεμοι στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, οι ναύλοι μπορεί να υποχωρήσουν απότομα. Την ίδια ώρα, όμως, η Stealth Maritime έχει χτίσει orderbook 16 tankers περίπου 1,4 δισ. δολαρίων, με VLCC, Suezmax, Aframax και MR2, όλα σε νοτιοκορεατικά ναυπηγεία. Μάλιστα, επιστρέφει στα VLCC για πρώτη φορά από το 2008. Αντίφαση; Όχι απαραίτητα. Γιατί παράλληλα ο Βαφειάς «κλειδώνει» τη σημερινή αγορά όπου μπορεί. Η Brave Maritime έκλεισε τρία 15ετή Capesize για περίπου δύο χρόνια στα 31.000-32.000 δολάρια ημερησίως, ενώ η Imperial Petroleum πούλησε 19ετές Suezmax για 49 εκατ. δολάρια — περισσότερο από όσο είχε πληρώσει το 2022 για να αποκτήσει το συγκεκριμένο πλοίο μαζί με ακόμη ένα Suezmax. Στο άλλο άκρο βρίσκεται η μικρή το δέμας C3is. Εκεί η ενίσχυση στα product tankers και η έκθεση του Aframax στη spot αγορά γύρισαν την εταιρεία από ζημιές σε κέρδη 10 εκατ. δολαρίων μέσα σε έναν χρόνο, με το Aframax να πιάνει τελευταία ναύλους κοντά στα 100.000 δολάρια ημερησίως. Το πραγματικό «μαξιλάρι», πάντως, βρίσκεται αλλού. Ο όμιλος αριθμεί περίπου 110 πλοία μέσω πέντε εταιρειών, οι οποίες εμφανίζονται χωρίς τραπεζικό δανεισμό. Αυτό επιτρέπει στον Βαφειά να κάνει κάτι που σε μια κυκλική αγορά έχει μεγάλη αξία. Να πουλά όταν οι τιμές των assets ανεβαίνουν, να κλειδώνει ναύλους όταν προσφέρονται και ταυτόχρονα να παραγγέλνει για την επόμενη ημέρα. Με άλλα λόγια, δεν ποντάρει ότι το πάρτι θα κρατήσει για πάντα. Προσπαθεί να βγάλει χρήματα όσο κρατάει και να είναι έτοιμος για τη στιγμή που θα τελειώσει.
Τι θα κάνουν οι εφοπλιστές το πρωτοφανές cash flow που έχουν;
-Υπάρχουν εποχές στη ναυτιλία που το δύσκολο είναι να βγάλεις χρήματα. Και υπάρχουν κάποιες, πολύ σπανιότερες, που το δύσκολο αρχίζει αφού τα βγάλεις. Σε μια τέτοια φάση φαίνεται ότι μπαίνει η ελληνόκτητη ναυτιλία. Με tankers, containerships, LPG carriers και bulkers να παράγουν ταυτόχρονα ισχυρές ταμειακές ροές και τις αξίες των πλοίων να παραμένουν ψηλά, αρκετοί ελληνικοί όμιλοι βρίσκονται μπροστά σε ένα πρόβλημα που ευχαρίστως θα ήθελαν να έχουν όλοι: «Πού τοποθετείς ένα πρωτοφανές cash flow όταν σχεδόν όλα τα ναυτιλιακά assets είναι ήδη ακριβά;». Εδώ βρίσκεται και το ενδιαφέρον της επόμενης ημέρας. Το να παραγγείλεις σήμερα δεν είναι απαραίτητα δύσκολο· δύσκολο είναι να γνωρίζεις σε ποια αγορά θα παραδοθεί το πλοίο σου το 2028 ή το 2029. Το να αγοράσεις second-hand είναι εύκολο. Λιγότερο εύκολο είναι να δικαιολογήσεις την τιμή εάν οι ναύλοι επιστρέψουν στην κανονικότητα. Γι’ αυτό και πίσω από τον ορυμαγδό των νέων παραγγελιών υπάρχει μια δεύτερη, πιο αθόρυβη συζήτηση για το πόση ρευστότητα πρέπει να μείνει αχρησιμοποίητη. Οι παλιότερες ελληνικές ναυτιλιακές περιουσίες, άλλωστε, δεν δημιουργήθηκαν κυνηγώντας πάντοτε την κορυφή της αγοράς. Δημιουργήθηκαν και αγοράζοντας όταν οι υπόλοιποι αναγκάζονταν να πουλήσουν. Και ίσως αυτό να είναι το πραγματικό στοίχημα του σημερινού boom. Οι περισσότεροι θα εμφανίσουν εντυπωσιακά ταμεία. Η διαφορά θα φανεί στην επόμενη πτώση, όταν θα μάθουμε ποιοι ξόδεψαν το cash flow και ποιοι το μετέτρεψαν σε δύναμη πυρός.
Μετά τον Χατζηιωάννου, ο Παππάς
-Μία παράλληλη εισαγωγή μπορεί να είναι απλώς μια εταιρική επιλογή. Δύο, όμως, μέσα σε λίγους μήνες αρχίζουν να μοιάζουν με τάση. Μετά τη Safe Bulkers του Πόλυ Χατζηιωάννου, τώρα και ο Πέτρος Παππάς δρομολογεί την είσοδο της Star Bulk στη Euronext Athens, κρατώντας βεβαίως τον Nasdaq ως βασική χρηματιστηριακή της έδρα. Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον. Για χρόνια συζητούσαμε το παράδοξο της ελληνικής ναυτιλίας: η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη του κόσμου είχε ελάχιστη σχέση με το ελληνικό χρηματιστηριακό ταμπλό. Όποιος Έλληνας εφοπλιστής ήθελε κεφάλαια από τις αγορές έπαιρνε το αεροπλάνο για Νέα Υόρκη ή το Όσλο σε δεύτερο πλάνο. Κανείς δεν πίστευε ότι αυτό αλλάζει. Η Wall Street έχει βάθος, χρήμα και επενδυτές που γνωρίζουν τη ναυτιλία. Αυτό που φαίνεται να αλλάζει είναι κάτι πιο λεπτό. Η Αθήνα αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρουσα ως δεύτερη διεύθυνση. Και ο Παππάς δεν φέρνει μια μικρή εταιρεία. Φέρνει στο ελληνικό ταμπλό, εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία, έναν όμιλο με ενεργητικό δισ. εκατομμυρίων και έναν από τους μεγαλύτερους στόλους ξηρού φορτίου διεθνώς. Γι’ αυτό στο Χρηματιστήριο αξίζει να κοιτούν λιγότερο την ίδια την εισαγωγή και περισσότερο ποιος θα είναι ο τρίτος. Γιατί αν μετά τον Χατζηιωάννου και τον Παππά εμφανιστεί ακόμη ένα μεγάλο όνομα από τις ελληνικές ναυτιλιακές της Νέας Υόρκης, τότε δεν θα μιλάμε πλέον για δύο συμπτώσεις. Θα μιλάμε για επιστροφή της ελληνικής ναυτιλίας στο ελληνικό ταμπλό.
Η γενναιόδωρη Ambrosia για την ΤΙΤΑΝ
-Στα «ντουζένια» του ο ΤΙΤΑΝ. Η Ambrosia Capital ξεκίνησε χθες κάλυψη της Titan με σύσταση Buy και τιμή-στόχο €70,75, δηλαδή δίνει περιθώριο +30% από τα €54,4 ή 32,3% μαζί με τη μερισματική απόδοση 2,3%. Η Citi, έναν μήνα νωρίτερα, είχε δώσει €70. Το ενδιαφέρον όμως δεν είναι το νούμερο, είναι οι υπολογισμοί των αναλυτών. Ο όμιλος έχει ανακοινώσει επενδυτικό πρόγραμμα 3-4 δισ. ευρώ για την τετραετία 2026-2029. Το ποσό αυτό είναι περίπου ίδιο με τη σημερινή κεφαλαιοποίησή του (€4,2 δισ.). Στόχος είναι ένας σύνθετος ετήσιος ρυθμός αύξησης εσόδων 6-8% και EBITDA 11-13%, με το περιθώριο EBITDA από 22,7% (2025) στο 25,1% (2029) και λειτουργικές εξοικονομήσεις €100 εκατ. Από το πρόγραμμα, η Ambrosia Capital υπολογίζει ότι €1,4 δισ. θα πάνε σε εξαγορές. Το ένα τρίτο έχει ήδη δαπανηθεί στους Keystone Cement στις ΗΠΑ, Traçim στην Τουρκία, Vracs de l’Estuaire στη Γαλλία. Τρεις συμφωνίες άνω των €700 εκατ. έως το β’ τρίμηνο. Άλλα €500 εκατ. προορίζονται για εναλλακτικά τσιμεντοειδή υλικά (ACM), που θα φθάσουν το 10% των εσόδων ως το 2029, συν ένα φωτοβολταϊκό 100 MW για το ενεργειακό κόστος. Το μεγάλο στοίχημα πάντως παραμένει αμερικανικό. Οι ΗΠΑ έδωσαν το 53% των εσόδων του πρώτου εξαμήνου. Η Titan σχεδιάζει +29% παραγωγική δυναμικότητα εκεί ως το 2030, σε αγορές (Φλόριντα, Mid-Atlantic) όπου οι τιμές τσιμέντου ανέβαιναν 4,9% ετησίως την περίοδο 2013-2024 και η κατανάλωση προβλέπεται να αυξάνεται 1,9% τον χρόνο ως το 2050. Οι μέτοχοι ελπίζουν σε μερίσματα €431 εκατ. ως το 2029 για την ακρίβεια €377 εκατ. μερίσματα, €54 εκατ. επαναγορές. Δηλαδή, περίπου το ένα δέκατο των επενδύσεων. Η Ambrosia του Τάσου Αστυφίδη ξεκινά καλύψεις μετοχών συστηματικά με γενναιόδωρα περιθώρια, έδωσε +48% για τον ΑΔΜΗΕ τον Ιούνιο, +68% για την Intralot τον Νοέμβριο. Το +32,3% της Titan είναι το πιο συγκρατημένο της.
Το 1999 των μετοχών Τεχνητής Νοημοσύνης
-Η JP Morgan δεν λέει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι φούσκα. Λέει κάτι πιο σοβαρό, ότι η αγορά συμπεριφέρεται όπως το 1999. Ο chief technical strategist Jason Hunter, σε ένα σημείωμά του της 21ης Αυγούστου, εντόπισε το μοτίβο που προηγήθηκε του κραχ του 2000. Τότε οι προμηθευτές εξοπλισμού απογειώνονταν, ενώ όσοι έκαναν τις μεγάλες επενδύσεις κατέρρεαν από τα υψηλά τους. Σήμερα, ο δείκτης ημιαγωγών της Φιλαδέλφειας +87% φέτος, με ρεκόρ τριμήνου στο 2ο τρίμηνο. Το Roundhill Memory ETF +141% από τον Απρίλιο. Απέναντι, οι hyperscalers που πληρώνουν τον λογαριασμό. Η Meta –5%, η Microsoft –18% (χειρότερος μήνας από το 2000). Meta, Microsoft, Amazon και Alphabet θα δαπανήσουν $725 δισ. σε υποδομές AI το 2026, +77% από τα $410 δισ. πέρυσι. Το ETF των Magnificent Seven απέχει 7% από το υψηλό της χρονιάς. Η ανησυχία του Hunter δεν είναι οι επενδύσεις των κολοσσών αλλά η απόκλιση. Την εβδομάδα που πέρασε, η αγορά έδωσε τις απαντήσεις. Η Nvidia ανακοίνωσε τρίμηνο $96,2 δισ. και εκτόξευσε τον Nasdaq +1,57% την Πέμπτη. Την Παρασκευή ο Γουόρς, στην πρώτη ομιλία του στο Jackson Hole, είπε ότι ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός και αρνήθηκε forward guidance: S&P 500 –0,25%, Nasdaq –0,52%, 10ετές 4,72%, 30ετές 5,21%, πιθανότητα αύξησης επιτοκίων τον Σεπτέμβριο 57,5%. Το Brent +13% σε δύο εβδομάδες, με τη Morgan Stanley να βλέπει $100 στο 4ο τρίμηνο. Ο Σεπτέμβριος -στατιστικά από το 1928- είναι ο μόνος μήνας με αρνητικό μέσο όρο.