Τα αποτελέσματα των εκλογών αυτής της Κυριακής έχουν σχεδόν «προεξοφληθεί»- όπως και του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών που ακολουθεί. Εκτός κι αν οι εκπλήξεις – ευχάριστες ή δυσάρεστες καταρχάς για τον κάθε ψηφοφόρο- είναι τελικώς περισσότερες από αυτές που μπορούν να ανακαλύψουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι στις 13 περιφέρειες και στους 332 Δήμους της χώρας.
Απομένουν ελάχιστες ώρες μέχρι το άνοιγμα της κάλπης και όμως το ενδιαφέρον φαίνεται ότι είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Ένας δε, στους πέντε ψηφοφόρους, σε κάποιες δημοσκοπήσεις δεν έχει ακόμη αποφασίσει τι θα ψηφίσει, ποιον θα «σταυρώσει», ποιον θα απορρίψει πανηγυρικά, ποιον Δήμαρχο θέλει να ξεχάσει ή θα εμπιστευτεί με …κλειστά μάτια για την επόμενη θητεία. Θα σπάσει νέο ρεκόρ η αποχή ή θα συμβεί το «θαύμα» και θα ενεργοποιηθούν οι «χαλαροί» και οι «αναποφάσιστοι» αυτού του κόσμου; Το 2019 δεν συνέβη: στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών (στις 26 Μαΐου) η συμμετοχή ήταν 58,43% και στον δεύτερο γύρο 41,89%, ενώ στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών (στις 26 Μαΐου επίσης) η συμμετοχή έφτασε το 59,02% και τη δεύτερη Κυριακή στις 2 Ιουνίου το ποσοστό συμμετοχής έφτασε μόλις το 44,83%.
Τα κόμματα έχουν ήδη αρχίσει τους υπολογισμούς, τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις στη βάση των γκάλοπ που διενεργούνται το τελευταίο διάστημα αλλά και της απήχησης που καταγράφουν οι εκλεκτοί τους στις τοπικές κοινωνίες. Η μάχη έχει πολιτικά χαρακτηριστικά- δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά αφού Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ έχουν δώσει «χρίσματα» στους υποψήφιους συνδυασμών που στηρίζουν στις περιφέρειες και στους μεγάλους Δήμους ανά την επικράτεια.
Η ΝΔ ξεκινά από την «υπεροπλία» του 2019, όπου «σάρωσε» στις περισσότερες αναμετρήσεις. Θέλει να κάνει εκ νέου τον Χάρτη μπλε, συμπεριλαμβάνοντας στους υπολογισμούς της και τους «αντάρτες». Έχει βάλει στόχο να κερδίσει δια των εκπροσώπων της ει δυνατόν και στις 13 περιφέρειες. Κυβερνητικά στελέχη ομολογούν ότι είναι «θέμα επιβεβαίωσης της πολιτικής κυριαρχίας στο σκηνικό» και ως εκ τούτου μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου θα «τρέξουν» ακόμη περισσότερο για να εκλέξουν τους «γαλάζιους» υποψήφιους- άντε και τους «αντάρτες». Το πρόσφατο εκλογικό αποτύπωμα στη διπλή εθνική κάλπη είναι αναμφίβολα ενθαρρυντικό των προσπαθειών της κυβερνητικής παράταξης- δεν είναι όμως και «διαβατήριο» για τη νίκη που διεκδικούν, ακόμη και σε περιοχές, όπου οι συνθήκες αλλάζουν. Σε κάθε περίπτωση είναι οι ευρωεκλογές που θα «μετρήσουν» τη δυναμική των κομμάτων- το ξέρουν καλά, όχι μόνο στη Νέα Δημοκρατία αλλά και στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βάζει ψηλά τον πήχη- όχι τώρα από πριν. Οι επιλογές του ήταν μειοψηφικές, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, στις περιφέρειες και τους δήμους της χώρας. Παρότι «ζύμωναν» τους ψηφοφόρους τους για τη χρησιμότητα της απλής αναλογικής, κρατούσαν …αποστάσεις για παράδειγμα από αυτοδιοικητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που είχαν πολλές νίκες πίσω τους και κατάφερναν να διατηρήσουν δυνάμεις και στα πλέον δύσκολα χρόνια. Η Κουμουνδούρου – και δεν έφταιγε απαραίτητα η εκλογική κατάρρευση στις εθνικές εκλογές- έδωσε «χρίσματα» στην «καρδιά» του καλοκαιριού. Προσβλέπει τώρα στην καταγραφή κυβερνητικής φθοράς, ειδικά σε περιοχές, όπου επλήγησαν από τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι αρμόδιοι της κυβερνητικής και αυτοδιοικητικής μηχανής δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τα χειρότερα.
Το ΠΑΣΟΚ πάλι είχε όλο το χρόνο μπροστά του -δεν είχε σε εκκρεμότητα την εκλογή νέας ηγεσίας- να επιλέξει τους κατάλληλους για τις κατάλληλες θέσεις. Κινήθηκε στη βάση της πολιτικής αυτονομίας και στις 13 περιφέρειες και στους μεγάλους Δήμους. Καθυστέρησε να ανακοινώσει τους επικεφαλής που υποστηρίζει- ακόμη και ο Χάρης Δούκας που θεωρείται σημαντική υποψηφιότητα για το Δήμο της Αθήνας ανακοίνωσε την κάθοδό του μέσα στον Αύγουστο. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θυμούνται το ΠΑΣΟΚ να κυριαρχεί επί χρόνια με τα στελέχη του και στο αυτοδιοικητικό πεδίο και να πετυχαίνει νίκες ακόμη και σε «κάστρα» των πολιτικών του αντιπάλων ή τέλος πάντων στις πιο δύσκολες μάχες. Στις περιφέρειες εν τω μεταξύ δεν ρίσκαρε να κατεβάσει πολιτικά στελέχη, όπως πρότειναν κάποια στελέχη, αλλά προτίμησε στις πιο χαμηλές και ασφαλείς πτήσεις. Είναι προφανές ότι η Χαριλάου Τρικούπη ποντάρει σε «ανατροπές» του …παραπέντε και στο άνοιγμα της τιμωρητικής διάθεσης, που ψηφοφόροι θα θελήσουν να κατευθύνων εναντίον των γαλάζιων επικεφαλής. ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ θα αναμετρηθούν – υπό αυτήν την έννοια- και για το ποιο από τα δύο κόμματα θα καταφέρει να περάσει στο δεύτερο γύρο, ειδικά στις περιπτώσεις (ελάχιστες) που η μάχη με τον «γαλάζιο» επικεφαλής κρίνεται ανοιχτή.
Και όμως ο περιφερειάρχης και ο δήμαρχος δεν είναι – δεν θα έπρεπε να είναι για την ακρίβεια- σημείο αναφοράς για τις κεντρικές πολιτικές αντιπαραθέσεις. Ουδείς αμφισβητεί ότι η πολιτική του ρίζα και κουλτούρα συνδέεται με το αυτοδιοικητικό σχέδιο και τις εξειδικεύσεις που υιοθετούν ή απορρίπτουν τα κόμματα κάθε φορά στην πολιτική τους διαδρομή. Όμως πόσο ανεξάρτητη είναι η αυτοδιοίκηση αν οι ίδιοι οι πολίτες δεν ενθαρρύνουν τους υποψήφιους να παίξουν το ρόλο που τους ανήκει;
Κακά πρότυπα Δημάρχων συναντά κανείς όλο και πιο συχνά- δημοτικά καταστήματα ή αγνοούν τις προτεραιότητες της κάθε θητείας ή απλώς δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους προς όφελος των πολιτών. Υπάρχουν όμως και υποψήφιοι που, και την δουλειά τους, δείχνουν ότι ξέρουν να κάνουν και στην τελική, δεν χρειάζονται «διαπιστευτήρια» για να διεκδικήσουν καλύτερες μέρες για τους δημότες τους. Το ζήτημα είναι ποιος Δήμαρχος μπορεί να καθαρίσει τα φρεάτια εγκαίρως, να συντηρήσει ή να ζητήσει νέα αντιπλημμυρικά έργα, να φροντίσει για το σύστημα ύδρευσης και αποχέτευσης, να εξασφαλίσει μια γεννήτρια για τη δεξαμενή νερού για την περίπτωση που κοπεί το ρεύμα, να ενδιαφερθεί για τη συντήρηση των σχολικών μονάδων, να το πει και να το εννοεί ότι τα μαθήματα δεν πρέπει να γίνονται σε κοντέινερ, να προσφέρει κοινωνικές υπηρεσίες, να αδειάζει στην ώρα τους τους μπλε, πράσινους, καφέ ή οποιουδήποτε άλλου χρώματος κάδους, να προτρέπει τους δημότες να συμμετάσχουν σε προγράμματα ανακύκλωσης, να διοργανώνει εκδηλώσεις για όλες τις ηλικίες, να αλλάζει τις καμένες λάμπες (άρα να νιώθει ο δημότης ασφαλής και να είναι), να έχει γκισέ προσιτό και αποτελεσματικό για τον κάθε πολίτη, να έχει ναι, συγκεκριμένο σχέδιο και όραμα για την ανάπτυξη και την πρόοδο της πόλης του.
Δεν χρειαζόμαστε Δημάρχους ή περιφερειάρχες που να παίρνουν το φτυάρι για να απομακρύνουν τις λάσπες μπροστά στις κάμερες, αλλά που να γνωρίζουν και να πιστεύουν στην αποτελεσματικότητα της πρόληψης. Χρειαζόμαστε αυτοδιοικητικούς με γνώσεις και με τη βούληση να υπερβούν τους στόχους των ευρωπαϊκών οδηγιών. Είναι πολλά τα πέντε χρόνια της θητείας τους, για να τα αφήσουμε με τη ψήφο μας ( ή το χειρότερο με την αποχή μας) στα πιο ακατάλληλα χέρια…
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.