Οχι ΚΑΙ πόλεμο

Μάθαμε να ζούμε μέσα στην κρίση και την οικονομική αβεβαιότητα και να μην ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Βιώνουμε καθημερινά το δράμα των μεταναστών και το “ναυάγιο” των όποιων διαπραγματευτικών μας αποθεμάτων τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.

Γιατί όμως πρέπει να μάθουμε να ζούμε μέσα στο τρόμο; Γιατί να νιώθουμε ανασφαλείς μέσα στις ίδιες μας τις πόλεις; Γιατί ένα ταξίδι σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό προορισμό να είναι ρίσκο; Γιατί… πόλεμος;

Και πλέον δεν είναι μια επίθεση που συνέβη κάπου “έξω από εμάς” και παρακολουθούμε σοκαρισμένοι. Είναι μια απειλή που χτυπά την καρδιά της Ευρώπης και γεμίζει με φόβο κάθε πολίτη που ονειρεύεται ένα ταξίδι στο Παρίσι, μια βόλτα στις Βρυξέλλες ή οπουδήποτε αλλού επιθυμεί να πάει.

Το Νοέμβριο ανυποψίαστοι άνθρωποι που βγήκαν να διασκεδάσουν στο θέατρο Μπατακλάν έζησαν τον απόλυτο τρόμο και δεκάδες έχασαν τη ζωή τους γαζωμένοι από τις σφαίρες τζιχαντιστών.

Και τώρα, λίγους μήνες μετά, συνέβη αυτό. Τρομοκρατικό χτύπημα στο αεροδρόμιο και το μετρό των Βρυξελλών. Νέο ΣΟΚ, νέος τρόμος κι άλλοι αθώοι – νεκροί.

Δύο αδέρφια, Βέλγοι από τις Βρυξέλλες, αποφάσισαν να σκοτώσουν 31 άτομα στο όνομα του Ισλαμικού Κράτους.

Οι δράστες των επιθέσεων και μέλη του ISIS, είναι ευρωπαίοι υπήκοοι, μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς, μερικοί με υψηλό μορφωτικό και βιοτικό επίπεδο. Οι αδερφοί Μπακραουί ήταν γνωστοί στην αστυνομία για μικροληστείες, δεν ήταν όμως ανάμεσα στη λίστα των υπόπτων που θα μπορούσαν να σχετίζονται με την τρομοκρατία.

«Όσοι αυταπατώνται και προτείνουν να κλείσουμε τα σύνορα δεν καταλαβαίνουν ότι οι εχθροί βρίσκονται ήδη μέσα στις πόλεις μας», είπε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι.

Οπότε τι; Κλειδωνόμαστε στα σπίτια μας και αποφεύγουμε τα ταξίδια; Κλείνουμε τα σύνορα και αυξάνουμε τους ελέγχους; Συλλαμβάνουμε υπόπτους και περιμένουμε τα αντίποινα… ή απλά προσευχόμαστε;

Δεν μπορώ να βρω τις απαντήσεις, δεν ξέρω τι θα γίνει και αν κάποτε θα μπει ένα τέλος ή όντως θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε ΚΑΙ με αυτό. Απλά μοιράζομαι τις ανησυχίες μου.

Έτυχε την προηγούμενη ημέρα, την Δευτέρα, να είμαι στο αεροδρόμιο στο Ζάβεντεμ, παίρνοντας τη βραδινή πτήση από Βρυξέλλες για Αθήνα. Λίγες ώρες μετά, στις 9 το πρωί της Τρίτης, οι τρομοκράτες έσπερναν τον θάνατο…