Πριν από μια δεκαετία, οι Βούλγαροι πλημμύρισαν τους δρόμους για να γιορτάσουν την ένταξη του πρώην κομμουνιστικού κράτους τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπήρχε μια ελαφρά επίδειξη στους ουρανούς πάνω από την πρωτεύουσα. Ο τότε πρωθυπουργός Sergei Stanishev το χαρακτήρισε ως «ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα».
Η ευφορία στη χώρα δεν ήταν απλά επειδή αποτίναξε την κληρονομιά του Ανατολικού μπλοκ. Η προσχώρηση στην ΕΕ συνοδεύτηκε με την υπόσχεση να γεφυρωθεί το χάσμα με την πλουσιότερη δυτική Ευρώπη. Η ιδιότητα του μέλους θα ενίσχυε το εμπόριο και θα έφερνε δισεκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις υποδομής. Από την πλευρά της, η Βουλγαρία θα ανοικοδομούσε τα πολιτικά της θεσμικά όργανα και θα τα έφερνε στα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Δέκα χρόνια αργότερα, καθώς η Βουλγαρία προωθεί για πρώτη φορά την εξάμηνη προεδρία της στην Ευρώπη, δεν έχουν όλα εξελιχθεί σύμφωνα με το πλάνο.
Ενώ οι εξαγωγές διπλασιάστηκαν και το βιοτικό επίπεδο βελτιώθηκε, η αύξηση των μισθών ήταν απογοητευτική και οι εργαζόμενοι εγκατέλειπαν το φτωχότερο μέλος της ΕΕ. Η παρατεταμένη οικονομική κρίση της ΕΕ δεν βοήθησε, ιδιαίτερα με την ταραγμένη Ελλάδα ακριβώς δίπλα, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η γειτονική Ρουμανία, η οποία εντάχθηκε ταυτόχρονα και υιοθέτησε τις μεταρρυθμίσεις πιο ενθουσιωδώς, έχει επιτύχει πιο εντυπωσιακά οφέλη. Η Βουλγαρία μπορεί να έχει χάσει μια ευκαιρία να προοδεύσει.
“Δεν μπορεί κανείς να ξεφύγει από την εντύπωση ότι η Βουλγαρία έχει χάσει ευκαιρίες οικονομικής ανάπτυξης”, δήλωσε η Otilia Dhand, αναλυτής της Teneo Intelligence στο Λονδίνο. “Λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης και δεδομένου του ύψους των μισθών στη Βουλγαρία, θα έπρεπε να εξακολουθεί να υπερέχει όλων. Αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα”.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.