Καλπάζων πληθωρισμός, υψηλή ανεργία, τεράστιο δημόσιο χρέος και διαφθορά. Επιπλέον, παραιτήσεις στην κυβέρνηση και η αρρώστια του 77χρονου τότε πρωθυπουργού Μπουλέντ Ετσεβίτ. Το 2002 στην Τουρκία κυριαρχούσε μια από τις χειρότερες οικονομικές και πολιτικές κρίσεις στην ιστορία της. Προκηρύχθηκαν νέες εκλογές και ο λαός τιμώρησε τα κατεστημένα κόμματα στις 3 Νοεμβρίου.
Μόνο δύο κόμματα μπήκαν στο κοινοβούλιο. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε το άπειρο ακόμα AKP, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που ιδρύθηκε μόλις ένα χρόνο νωρίτερα, με ηγέτη τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Στις 3 Νοεμβρίου 2002 πήρε την απόλυτη πλειοψηφία ξεκινώντας από το μηδέν. Κατέλαβε 363 από τις 550 έδρες στο κοινοβούλιο και έκτοτε το AKP έχει κερδίσει όλες τις βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία.
Το AKP δεσμεύτηκε να σεβαστεί τους διαφορετικούς τρόπους ζωής όλων των πολιτών, να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που θα προωθούσαν τη δημοκρατία και επίσης θα προωθούσε την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.
Ισότητα, δικαιοσύνη και ευημερία ήταν οι πυλώνες της πολιτικής του, όπως τουλάχιστον ισχυριζόταν.
Οι πρώτες επιτυχίες του AKP
Στα χρόνια που ακολούθησαν, το AKP κατάφερε να επιτύχει μια διαρκή οικονομική άνοδο. Μέχρι το 2012, το ΑΕΠ υπερτριπλασιάστηκε. Το AKP όχι μόνο ικανοποίησε τους ψηφοφόρους του αλλά κέρδισε την υποστήριξη Σοσιαλδημοκρατών, διανοουμένων και Κούρδων. Δημιούργησε τη δική του μεσαία τάξη και αργότερα τη δική του ανώτερη τάξη, την οποία συνεχίζει να υποστηρίζει μέχρι σήμερα.
Στο δεύτερο μισό της παραμονής του AKP στην εξουσία ωστόσο δεν έμεινε σχεδόν τίποτα από τις αρχικές υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις, ενίσχυση της δημοκρατίας και εκσυγχρονισμό της χώρας. Στις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί στις αρχές του καλοκαιριού του 2013, επέδειξε ένα πολύ σκληρό πρόσωπο.
Διαβάστε τη συνέχεια στην DW
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.