Το να γράφεις χαρακτήρες κακοποιών για μια ταινία θεωρείται δύσκολο. Ωστόσο, τώρα πολύ αληθινοί άνθρωποι φαίνεται να προσπαθούν ακριβώς αυτό που έκανε ο Τζόκερ, τακτικά. Αν πιστέψουμε το Χόλιγουντ, δεν είναι τρελοί κλόουν. Είναι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα είναι γιατί αυτοί οι ιδρυτές έχουν γίνει ξαφνικά οι δαίμονές μας. Μπορούμε να το αποδώσουμε στο «techlash», της κοινωνικής αποστροφής απέναντι στην πανταχού παρουσία και τη δύναμη των μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας. Αλλά αν θέλουμε πραγματικά να καταλάβετε σε ποιο βαθμό όλοι θεωρούν τη Σίλικον Βάλεϊ τόσο ανησυχητική αυτές τις μέρες, θα πρέπει να παρακολουθήσετε μια νομική σειρά της CBS με τίτλο «Cupertino». Πρόκειται για μια οξυδερκή ματιά στον κόσμο της τεχνολογίας και στις δυσαρέσκειες που προκαλεί — αλλά, πάνω απ’ όλα, καταδεικνύει πόσο ευρέως εξαπλώνεται το «techlash».
Πριν από λίγο καιρό, όπως αναφέρει το Business Insider, θα φαινόταν παράλογο να ανατεθεί ο ρόλος του «Κακού» σε έναν κοκκαλιάρη, κοινωνικά αδέξιο, έξυπνο μικρό τύπο.
Ένα πρόχειρο ανάλογο στα μέσα του 20ού αιώνα θα μπορούσε να είναι ο αδίστακτος βιομήχανος. Άλλωστε, οι κακοί του Τζέιμς Μποντ συχνά έμοιαζαν με «tech-bro».
Το πιο παράξενο νέο φαινόμενο εδώ είναι το πόσο προσωπικό είναι όλο αυτό. Τα κακόβουλα τεχνολογικά ολιγοπώλια αποτελούν εδώ και δεκαετίες εκπροσώπους του καταπιεστικού καπιταλισμού στο Χόλιγουντ — αλλά ήταν ανώνυμα. Η ανωνυμία αποτελούσε μέρος του τρόμου.
Πιο πρόσφατα, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση έχουν αρχίσει να προσδιορίζουν όχι μόνο ανώνυμες εταιρείες, αλλά και συγκεκριμένα άτομα του τεχνολογικού χώρου ως τα χειρότερα των χειρότερων. Και όχι οποιουσδήποτε ανθρώπους, αλλά άτομα που περιορίζονται γεωγραφικά στη Σίλικον Βάλεϊ: «Glass Onion», «Don’t Look Up», «Ex Machina», «Devs», «Super Pumped», «WeCrashed», «The Playlist» και «The Dropout», «Mythic Quest» — και ο κατάλογος συνεχίζεται.
Στην πραγματικότητα, η Cyberdyne αποτελεί ένα καλό παράδειγμα ενός σημαντικού τρόπου με τον οποίο έχουν αλλάξει αυτές οι απεικονίσεις· στην ταινία «The Terminator» του 1984, η Cyberdyne είναι μια εταιρεία βαριάς βιομηχανίας στην περιοχή του Λος Άντζελες. Το 2015, η ταινία «Terminator Genisys» μετέφερε την Cyberdyne σε έναν λαμπερό τεχνολογικό χώρο που είχε σαφώς ως πρότυπο τα κεντρικά γραφεία της Oracle. Πρόκειται για ένα εσωτερικό αστείο, αν και όχι του είδους που σε κάνει να γελάς. Μεταξύ των παραγωγών της ταινίας ήταν η Μέγκαν και ο Ντέιβιντ Έλισον, παιδιά του διευθύνοντος συμβούλου της Oracle, Λάρι Έλισον. Ο Ντέιβιντ είναι πλέον ιδιοκτήτης των συγχωνευμένων στούντιο της Warner Bros. και της Paramount, και μόλις έλαβε επένδυση ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων από τον Έλον Μασκ. Η νέα εταιρεία, η Skydance, περιλαμβάνει στο χαρτοφυλάκιό της… την CBS.
Με άλλα λόγια, οι ταινίες για ρομπότ-δολοφόνους που ταξιδεύουν στο χρόνο και δισεκατομμυριούχους με νεκρό βλέμμα δεν διαφέρουν και τόσο, τελικά. Ο τρόμος αφορά κοινές ανησυχίες. Οι τρελοί επιστήμονες της παλιάς σχολής αποτελούσαν απειλή επειδή τολμούσαν να κάνουν πειράματα που παραβίαζαν τους νόμους της φύσης. Οι κακοί της Σίλικον Βάλεϊ είναι χειρότεροι, επειδή το κάνουν για κέρδος.
Η χαρτογράφηση ολόκληρης της πορείας των κακοποιών που συνδέονται με την τεχνολογία θα ήταν, σύμφωνα με τον καθηγητή Τεντ Άντεργουντ, «δύσκολο να κωδικοποιηθεί». «Εκτός από την ανίχνευση της ιστορίας των κακοποιών, θα πρέπει να σκεφτείς πόσο συχνά αυτοί οι κοινωνικοί τύποι εμφανίζονται ως ήρωες», τόνισε.
Είναι όμως σαφές ότι οι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας και οι παρατρεχάμενοί τους έχουν προσπαθήσει ενεργά να αναδειχθούν σε πρωταγωνιστές. Μερικοί από αυτούς φαίνεται να πιστεύουν ότι είναι οι μόνες πραγματικές συνειδήσεις σε μια προσομοίωση, έναν εικονικό κόσμο γεμάτο με χαρακτήρες που δεν παίζουν ενεργό ρόλο, όπως εμείς. Τουλάχιστον εκδηλώνουν την πεποίθηση ότι διαθέτουν μεγαλύτερο βάθος αντίληψης και γνώσης. Όπως έγραψε κάποτε ο αρχιτέκτονας και ιστορικός της τεχνολογίας Φρεντ Σάρμεν, «για αυτό το συγκεκριμένο είδος ανθρώπου, πλούσιο και ισχυρό ή όχι, η νοημοσύνη συνοδεύεται από ένα συγκεκριμένο είδος κακίας.
Οι Τίελ, οι Άλτμαν, οι Μασκ και οι Καρπ αυτού του κόσμου μετατρέπουν αυτό που ήταν κάποτε μια «nerd» αδυναμία σε «nerd» δύναμη. Συμμετέχουν σε φιλικά podcast και εμφανίζονται σε φωτογραφίες μαζί με προέδρους. Κάνουν μονόλογο σε τεχνολογικά συνέδρια Αυτοί οι τύποι ενσαρκώνουν τις ιδεολογίες τους: «l’entreprise, c’est moi».
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.