Χωρίς να υπάρξει ενδιαφερόμενος ολοκληρώθηκαν νωρίτερα σήμερα οι δύο πλειστηριασμοί για το βιομηχανικό συγκρότημα της Neoset στην Εύβοια.
Και τούτο παρότι ήταν δεύτερη επαναληπτική διαδικασία με περαιτέρω μειωμένη η τιμή πρώτης προσφοράς.
Το μεγάλο βιομηχανικό συγκρότημα στο Βασιλικό Χαλκίδας βρέθηκε στο επίκεντρο της διαδικασίας εκποίησης της πτωχευτικής περιουσίας και κατά το παρελθόν. Στις 22 Ιουλίου έγινε ο διπλός πλειστηριασμός, με επισπεύδοντα τον σύνδικο πτώχευσης, με τη συνολική τιμή πρώτης προσφοράς να ανέρχεται σε 6.282.500 ευρώ. Ωστόσο κατέληξε άγονος και σήμερα έγινε επαναληπτικός με μειωμένη την τιμή εκκίνησης στα 4.711.875 ευρώ.
Τι βγήκε στο σφυρί
Ο πρώτος πλειστηριασμός αφορούσε ένα αγροτεμάχιο, «μετά των επ’ αυτού κτισμάτων, συστατικών, παραρτημάτων, παρακολουθημάτων, προσαυξημάτων μερών κι εγκαταστάσεων», που βρίσκεται στη θέση «Νύφη Λιθάρι ή Ράχη», εκτός σχεδίου και εντός ζώνης οικιστικού ελέγχου της Δημοτικής Κοινότητας Βασιλικού της Δημοτικής Ενότητας Ληλαντίων του Δήμου Χαλκιδέων, άρτιο και οικοδομήσιμο, έκτασης κατά τον τίτλο κτήσης 60.100 τ.μ. και σύμφωνα με το Κτηματολόγιο 59.638 τ.μ.
Επί του αγροτεμαχίου και κατά τον χρόνο αγοράς του υπήρχαν προς βιοτεχνική χρήση, κτήρια, συνολικού εμβαδού 12.722 τ.μ.
Συγκεκριμένα:
1) Υπόστεγο με μεταλλική στέγη εμβαδού 1.525 τ.μ.
2) Υπόστεγο με μεταλλική στέγη εμβαδού 4.277 τ.μ.
3) Διώροφο κτήριο (γραφείων), αποτελούμενο από ισόγειο 198 τ.μ. και πρώτο όροφο, 312 τ.μ.
4) Υποσταθμός 42 τ.μ.
5) Υπόστεγο με μεταλλική στέγη, εμβαδού 198 τ.μ.
6) Υπόστεγο με μεταλλική στέγη, ανοικτό, εμβαδού 208 τ.μ.
7) Ισόγειο, εμβαδού 572 τ.μ.
8) Μεταλλικό Υπόστεγο, εμβαδού 4.840 τ.μ. και
9) Μεταλλικό Υπόστεγο, εμβαδού 550 τ.μ.
Όπως σημειώνεται στη διακήρυξη, επί του παραπάνω ακινήτου παρατηρούνται λεηλασίες και περαιτέρω υπάρχουν φθορές που οφείλονται στο χρόνο και σε απουσία συντήρησης.
Ο δεύτερος πλειστηριασμός αφορούσε μια ενιαία αγροτική έκταση, «μετά των επ’ αυτού κτισμάτων, συστατικών, παραρτημάτων, παρακολουθημάτων, προσαυξημάτων μερών κι εγκαταστάσεων», η οποία βρίσκεται στη θέση «Νύφη Λιθάρι» της κτηματικής περιφέρειας της Δημοτικής Κοινότητας Βασιλικού της Δημοτικής Ενότητας Ληλαντίων του Δήμου Χαλκιδέων, εκτός σχεδίου πόλεως αλλά εντός ζώνης οικιστικού ελέγχου (ΖΌ.Ε.) Βασιλικού Εύβοιας, επιφάνειας 60.871,93 τ.μ. κατά τον τίτλο, ενώ κατά το Κτηματολόγιο 61.114 τ.μ. που έχει προέλθει από τη λειτουργική συνένωση δύο επιμέρους γηπέδων.
Η έκταση έχει μακρόστενο και πολύπλευρο σχήμα εντός του οποίου αναπτύσσονται τα κτήρια του εργοστασίου με διαμορφωμένο και ασφαλτοστρωμένο το μεγαλύτερο τμήμα του περιβάλλοντα χώρου, ενώ στη δυτική πλευρά του υπάρχει διαμορφωμένος και ασφαλτοστρωμένος χώρος στάθμευσης για τις ανάγκες του προσωπικού.
Το ακίνητο είναι οριοθετημένο με συρματόπλεγμα και τοιχίο με κάγκελα κυρίως επί της Εθνικής Οδού Χαλκίδας – Λεπούρων.
Σε αυτή την έκταση υφίσταται εργοστάσιο μελαμίνης, συνολικού εμβαδού 35.893 τ.μ.
Και επί αυτού του ακινήτου παρατηρούνται λεηλασίες και υπάρχουν φθορές που οφείλονται στο χρόνο και σε απουσία συντήρησης.
Πρόκειται ουσιαστικά για τις δύο βιομηχανικές μονάδες (το εργοστάσιο ξυλείας και το εργοστάσιο μελαμίνης) της άλλοτε κραταιάς εταιρείας επίπλων.
Η τιμή πρώτης προσφοράς της επαναληπτικής διαδικασίας, ήταν στα ¾ της μέσης τιμής των εκτιμήσεων των πιστοποιημένων εκτιμητών, ήτοι στο ποσό των 2.011.875 ευρώ για το πρώτο ακίνητο και στο ποσό των 2.700.000 ευρώ για το δεύτερο ακίνητο. Όπως προαναφέρθηκε, οι δύο πλειστηριασμοί ματαιώθηκαν ελλείψει πλειοδοτών.
Η άνοδος και η πτώση
Πρόκειται για το τελευταίο επεισόδιο της μακράς ιστορίας της Neoset την πορεία της οποίας εγκαινίασε στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, ο Κωνσταντίνος Αλεξανδράκης.
Εκείνη την εποχή λάνσαρε στην αγορά μια διαφορετική φιλοσοφία για την επίπλωση των ελληνικών νοικοκυριών. Στην πορεία κατάφερε να εκφράσει την έννοια του μοντέρνου και συνάμα οικονομικού επίπλου, με το καταναλωτικό κοινό να αγκαλιάζει αυτή την καινούργια πρόταση που ξέφευγε από τις καθιερωμένες φόρμες.
Η εταιρεία με τον καιρό μεγάλωνε και ήδη από το 1984 προχώρησε σε εκσυγχρονισμό του εργοστασίου στο Βασιλικό Χαλκίδας και των εγκαταστάσεών της, διευρύνοντας το δίκτυό της. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 η Neoset ξεπέρασε τα εθνικά σύνορα και ανοίχτηκε σε ξένες αγορές, αρχικά του πρώην ανατολικού μπλοκ και μάλιστα με εργοστάσια στη Ρωσία και στη Ρουμανία, ενώ αργότερα μέχρι και στον Καναδά. Η επέκταση στο εξωτερικό ίσως αποτέλεσε και μια από τις αιτίες του μετέπειτα ναυαγίου…
Παράλληλα, εντός συνόρων το δίκτυο καταστημάτων «αυγάτιζε» τόσο με εταιρικά σημεία πώλησης όσο κυρίως με το μοντέλο του franchising.
Η είσοδος της νέας χιλιετίας βρήκε την εταιρεία στο απόγειο της δόξας της, έχοντας καταστεί πρώτη και κυρίαρχη στην ελληνική αγορά, με 100 καταστήματα, αλλά και με παρουσία σε αρκετές χώρες του εξωτερικού. Εκείνη την εποχή ξεκίνησε ένας κύκλος εξαγορών (Νέο Κατοικείν, Σκουρόπουλος κ.α.) με αμφισβητούμενα τελικά οφέλη.
Η Neoset ανέλαβε και έργα στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως μεγάλο μέρος της επίπλωσης του Ολυμπιακού Χωριού.
Λίγο μετά, ωστόσο, θα ξεκινούσε η αντίστροφη μέτρηση…
Αφενός η «εισβολή» ανταγωνιστικών εταιρειών, αφετέρου η συρρίκνωση της «πίτας» για τον κλάδο την ώρα που η Ελλάδα βάδιζε προς την οικονομική κρίση, καθώς και η απουσία στρατηγικού προσανατολισμού, αλλά και εσωτερικά προβλήματα σε επίπεδο διοίκησης, οδήγησαν το «οικοδόμημα» του Κ. Αλεξανδράκη σε ισχυρούς κλυδωνισμούς.
Τον Νοέμβριο του 2012 η εταιρεία έκανε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99, που τελικά δεν έγινε δεκτή, ενώ τον Απρίλιο του 2013 ο κ. Αλεξανδράκης συνελήφθη για χρέη προς το ΙΚΑ που ξεπερνούσαν τις 500.000 ευρώ.
Έναν χρόνο αργότερα, το 2014, η Neoset κηρύχθηκε σε πτώχευση, αλλά ακόμη και μετά από το καταλυτικό εκείνο γεγονός, συνέχισε να δίνει το «παρών» στην αγορά με το σήμα της και μέσω του δικτύου της Furniture New Line, το οποίο φερόταν να στηρίζεται στην κυπριακή Hazarezo Limited. Η υπόθεση αυτή ήταν η αιτία για να ξεκινήσει μια δικαστική περιπέτεια, στο φόντο της οποίας τα «ασημικά», όπως το εργοστάσιο της Χαλκίδας και άλλα ακίνητα, έβγαιναν στο σφυρί.
Τα «ρολά» έπεσαν οριστικά και για την «παράλληλη» δραστηριότητα το καλοκαίρι του 2016, δηλαδή πριν 10 χρόνια. Έκτοτε έμειναν μόνο κάποιοι πλειστηριασμοί για να θυμίζουν μια εταιρεία που διέγραψε μεγαλειώδη πορεία, με άδοξο τέλος.
Μεταξύ αυτών, το μεγάλο ακίνητο επί της λεωφόρου Κηφισίας και των οδών Αδριανείου και Κατεχάκη, που μετά από διαδοχικές άγονες προσπάθειες άλλαξε χέρια στις 5 Νοεμβρίου 2025 με τίμημα 5.112.000 ευρώ που ήταν 2.264.000 ευρώ παραπάνω από την τιμή εκκίνησης.
Διαβάστε ακόμη
Από το Μαξίμου στο Eurogroup η μάχη για τις τιμές σε καύσιμα και ρεύμα
Ιδιωτικό χρέος: Στα 79,7 δισ. ευρώ τα δάνεια που διαχειρίζονται οι servicers (πίνακας)
9 μήνες για ένα κολιμπρί: Η νέα τρέλα της Rolls-Royce
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ