Οι κυβερνήσεις της ΕΕ επιδιώκουν να αναδιατυπώσουν μία από τις πιο πολιτικά φορτισμένες ιδέες του Industrial Accelerator Act (ΙΑΑ), αντικαθιστώντας την ευρεία έννοια «Made in Europe» που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με ένα νομικά πιο ακριβές σύστημα, βασισμένο σε εμπορικές συμφωνίες και στην πρόσβαση στην αγορά για συγκεκριμένα προϊόντα.
Ο τελευταίος συμβιβασμός του Συμβουλίου της ΕΕ, ο οποίος διανεμήθηκε την περασμένη εβδομάδα από την ιρλανδική προεδρία και στο οποίο απέκτησε πρόσβαση το POLITICO, εισάγει μια νέα κατηγορία «προέλευσης εταίρου», η οποία θα καθορίζει πότε τα προϊόντα από τρίτες χώρες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ισοδύναμα με τα προϊόντα της ΕΕ στις δημόσιες συμβάσεις και στα προγράμματα στήριξης.
Αντί να θεωρείται ότι όλοι οι εταίροι ελεύθερου εμπορίου απολαμβάνουν το ίδιο καθεστώς, η πρόταση διακρίνει μεταξύ προϊόντων που καλύπτονται από τη Συμφωνία για τις Δημόσιες Προμήθειες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και εκείνων που καλύπτονται από μεμονωμένες συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου ή τελωνειακής ένωσης της ΕΕ.
Το αν ένα προϊόν πληροί τις προϋποθέσεις θα εξαρτάται από τις πραγματικές δεσμεύσεις της ΕΕ όσον αφορά τις προμήθειες για το συγκεκριμένο προϊόν, και όχι απλώς από την ύπαρξη μιας εμπορικής συμφωνίας.
Ο συμβιβασμός του Συμβουλίου επιδιώκει να αναδιαμορφώσει τη δυαδική προσέγγιση της Επιτροπής, η οποία της παρείχε ευρεία διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει αν οι χώρες που έχουν συμφωνίες δημοσίων συμβάσεων και ελεύθερου εμπορίου με την ΕΕ θα πληρούν τις προϋποθέσεις.
Μια ευρεία ερμηνεία θα σήμαινε ότι έως και 80 χώρες θα μπορούσαν να πληρούν τις προϋποθέσεις, προκαλώντας ανησυχίες σε κράτη μέλη της ΕΕ όπως η Γαλλία σχετικά με το εύρος του πεδίου εφαρμογής της.
Ο Επίτροπος Βιομηχανίας Στεφάν Σεζουρνέ είχε, ωστόσο, υποδείξει ότι η ομάδα «Made in Europe» θα μπορούσε να περιοριστεί σε μόλις 20 χώρες.
Ο συμβιβασμός του Συμβουλίου προβλέπει την έκδοση εκτελεστικών πράξεων, αντί για κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, παρέχοντας στα κράτη-μέλη της ΕΕ επίσημο λόγο ως προς την ένταξη ή την εξαίρεση τρίτων χωρών, ανάλογα με το αν παρέχουν αμοιβαία μεταχείριση στα προϊόντα της ΕΕ ή με βάση ανησυχίες σχετικά με την εξάρτηση και την ασφάλεια του εφοδιασμού.
Ο πρωταρχικός στόχος του IAA είναι η προστασία των ενεργοβόρων βιομηχανιών, των τεχνολογιών «net-zero» και της αυτοκινητοβιομηχανίας από τον αθέμιτο ξένο ανταγωνισμό, αξιοποιώντας δημόσια κονδύλια και την πρόσβαση στην ενιαία αγορά.
Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση των δημόσιων συμβάσεων για την προτίμηση προϊόντων που πληρούν τις απαιτήσεις τοπικού περιεχομένου ή που πληρούν τις προϋποθέσεις για την ένδειξη «Made in Europe».
Εφαρμογή του συστήματος
Για να λειτουργήσει το σύστημα στην πράξη, η Επιτροπή θα πρέπει να τηρεί κατάλογους συγκεκριμένων προϊόντων για τις χώρες που πληρούν τις προϋποθέσεις για μεταχείριση ως χώρες προέλευσης εταίρων μέσω της πύλης «Access2Markets».
Οι αρχές που βασίζονται στο εργαλείο αυτό για τον προσδιορισμό της κάλυψης δεν θα θεωρούνται ότι παραβιάζουν το δίκαιο της ΕΕ απλώς και μόνο επειδή η δημόσια προσβάσιμη βάση δεδομένων περιέχει ανακριβείς πληροφορίες, προτείνει το Συμβούλιο.
Σε μια άλλη τροποποίηση του εξαιρετικά σημαντικού Κεφαλαίου III του IAA, το οποίο ορίζει την καταγωγή της ΕΕ, το Συμβούλιο εισάγει επίσης την έννοια της «τήξης και χύτευσης» για τον προσδιορισμό της καταγωγής των προϊόντων χάλυβα — ευθυγραμμίζοντας έτσι το μέτρο με τους ισχύοντες κανόνες, συμπεριλαμβανομένων των αυστηρότερων ποσοστώσεων εισαγωγής χάλυβα της ΕΕ που τέθηκαν σε ισχύ τον περασμένο μήνα.
Στο Παράρτημα II του σχεδίου κανονισμού, το Συμβούλιο διατηρεί τα υποχρεωτικά όρια ευρωπαϊκού περιεχομένου για τον χάλυβα, το τσιμέντο και το αλουμίνιο, επιτρέποντας παράλληλα την αναβολή της έναρξής τους το 2029, εκτός εάν οι υποκείμενες κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις και οι τεχνικές προδιαγραφές έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ έξι μήνες νωρίτερα.
Αυτό σημαίνει ότι τα χρονοδιαγράμματα για την εφαρμογή του IAA ενδέχεται να μετατεθούν, ενώ άλλες πτυχές του σχεδίου κανονισμού — κυρίως οι προτεινόμενοι τομείς βιομηχανικής επιτάχυνσης — έχουν καταστεί προαιρετικές και όχι υποχρεωτικές, γεγονός που καταδεικνύει πόσο πολύ έχει απομακρυνθεί το Συμβούλιο από την αρχική πρόταση της Επιτροπής εν όψει των διαπραγματεύσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η Πρόεδρος της Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, επιθυμεί να εγκριθεί ο κανονισμός έως το τέλος του έτους.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η πρόταση της Επιτροπής υποβλήθηκε μόλις τον Μάρτιο, μετά από αναδιατυπώσεις και καθυστερήσεις, ότι το Συμβούλιο εξακολουθεί να επιφέρει ουσιαστικές αλλαγές και ότι το Κοινοβούλιο δεν αναμένεται να οριστικοποιήσει τη θέση του πριν από τον Σεπτέμβριο, το χρονοδιάγραμμα φαίνεται υπερβολικά πιεστικό.
Διαβάστε ακόμη
Evergood: Εντός δεκαημέρου η πρόταση της Fairfax για την εστίαση της Vivartia
Ταξιδεύοντας με προορισμό ένα εστιατόριο
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ