Η πίεση από τη Ρωσία αυξάνεται στην Ουκρανία, η Κίνα υπονομεύει τη βιομηχανική βάση της ΕΕ και οι ΗΠΑ υπονομεύουν την ίδια την ιδέα της συνεργασίας στην ΕΕ, η οποία φαίνεται όλο και πιο ξεπερασμένη σε έναν κόσμο που είναι πολύ πιο συναλλακτικός και λιγότερο συνεργατικός.
Στην πραγματικότητα, κατά το επόμενο έτος, η σταθερή διάβρωση των κανόνων στους οποίους έχει βασιστεί η Ευρώπη θα επιδεινωθεί από την αδύναμη ηγεσία του μπλοκ — ειδικά στις λεγόμενες χώρες «E3», δηλαδή τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Κοιτώντας προς το μέλλον, οι μεγαλύτεροι υπαρξιακοί κίνδυνοι για την Ευρώπη θα προέλθουν από τις διατλαντικές σχέσεις. Για τους ηγέτες της Ένωσης, η διατήρηση της εμπλοκής των ΗΠΑ στον πόλεμο στην Ουκρανία ήταν ο βασικός στόχος για το 2025. Το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για το 2026 θα είναι η συνέχιση της ad hoc διπλωματίας και της συναλλακτικής σχέσης που χαρακτήρισαν τους τελευταίους 12 μήνες. Ωστόσο, εάν προκύψουν νέες απειλές σε αυτή τη σχέση — ειδικά όσον αφορά τη Γροιλανδία — αυτή η ισορροπία μπορεί να είναι αδύνατη.
Η χρονιά ξεκινά επίσης χωρίς κανένα σημάδι παραχώρησης από τη Ρωσία όσον αφορά τις απαιτήσεις της για κατάπαυση του πυρός ή οποιαδήποτε προθυμία να αποδεχτεί τους όρους του ειρηνευτικού σχεδίου ΗΠΑ-ΕΕ-Ουκρανίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Ρώσος πρόεδρος υπολογίζει ότι η στρατιωτική κατάσταση της Ουκρανίας θα επιδεινωθεί περαιτέρω, αναγκάζοντας τον Ουκρανό ομόλογό του να υποκύψει στις εδαφικές απαιτήσεις.
Παρ’ όλα αυτά, η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών της Ευρώπης, η αγορά αμερικανικών όπλων, η χρηματοδότηση του Κιέβου και οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας — οι οποίες στοχεύουν επίσης τις πηγές εσόδων από την ενέργεια — θα μπορούσαν να συμβάλουν στη διατήρηση του στάτους κβο του περασμένου έτους. Αλλά αυτό είναι ίσως το καλύτερο σενάριο.
Εν τω μεταξύ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αναγκαστούν να αγνοήσουν δημοσίως την υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς τα ακροδεξιά κόμματα, η οποία διατυπώθηκε σαφώς στη νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, ενώ παράλληλα θα κάνουν ό,τι μπορούν για να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε αντι-καθεστωτική αντίδραση στις κάλπες.
Συγκεκριμένα, οι επικείμενες εκλογές στην Ουγγαρία θα αποτελέσουν δείκτη για το αν το κίνημα MAGA μπορεί να κλίνει την ισορροπία υπέρ των ιδεολογικών του συμμάχων στην Ευρώπη, καθώς ο λαϊκιστής, ευρωσκεπτικιστής πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν είναι επί του παρόντος έτοιμος να χάσει για πρώτη φορά σε 15 χρόνια.
Ο Όρμπαν, από την πλευρά του, έχει ξεκινήσει μια έντονη εκστρατεία για να ενισχύσει την υποστήριξη των ψηφοφόρων, σηματοδοτώντας ότι ο ίδιος και ο στενός του κύκλος θεωρούν την ήττα ως πιθανότητα. Ο χαρισματικός αντίπαλός του Πέτερ Μαγκιάρ, ο οποίος μοιράζεται τις συντηρητικές-εθνικιστικές πολιτικές του ρίζες, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τη διαφθορά, αποτελεί πραγματική πρόκληση, όπως και η στασιμότητα της οικονομίας της χώρας και η αύξηση των τιμών. Ενώ οι παραδοσιακές εκλογικές στρατηγικές — οικονομικά δώρα, εκστρατείες δυσφήμισης και εκφοβισμός με πόλεμο — έχουν αποδειχθεί μέχρι στιγμής αναποτελεσματικές για τον Όρμπαν, μια στρατιωτική επέκταση στην Ουκρανία που επηρεάζει άμεσα την Ουγγαρία θα μπορούσε να αναζωπυρώσει τους φόβους των ψηφοφόρων και να αλλάξει τη δυναμική.
Η αποδυνάμωση του πολιτικού κέντρου της Ευρώπης έχει ήδη διαρκέσει μια δεκαετία. Ωστόσο, η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο εισήλθαν στο 2026 με αδύναμες, μη δημοφιλείς κυβερνήσεις που πολιορκούνται από την λαϊκιστική δεξιά και αριστερά, καθώς και από μια αμερικανική κυβέρνηση που ευχόταν την κατάρρευσή τους. Αν και καμία από αυτές δεν αντιμετωπίζει προγραμματισμένες γενικές εκλογές και οι τρεις κινδυνεύουν, στην καλύτερη περίπτωση, με παράλυση και στη χειρότερη, με αποσταθεροποίηση. Τουλάχιστον ένας ηγέτης — συγκεκριμένα, ο Βρετανός Κιρ Στάρμερ — θα μπορούσε να χάσει τη θέση του λόγω εσωκομματικής εξέγερσης.
Το σημαντικότερο γεγονός της χρονιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο θα είναι οι ενδιάμεσες εκλογές τον Μάιο. Όπως έχουν τα πράγματα, το Εργατικό Κόμμα αντιμετωπίζει την ταπείνωση της τρίτης θέσης στο ουαλικό κοινοβούλιο, της αποτυχίας να εκτοπίσει το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα στο σκωτσέζικο κοινοβούλιο και της απώλειας εδρών τόσο από τους Πράσινους όσο και από το ReformUK στις αγγλικές τοπικές εκλογές. Οι βουλευτές του Εργατικού Κόμματος αναμένουν ήδη μια επίσημη πρόκληση για τον Στάρμερ και οι πιθανότητες επιβίωσής του φαίνονται ελάχιστες.
Η Γαλλία, εν τω μεταξύ, εισήλθε στο 2026 χωρίς προϋπολογισμό για δεύτερη συνεχή χρονιά. Τα καλά νέα για τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν είναι ότι η μειοψηφική κυβέρνηση του πρωθυπουργού του θα επιτύχει πιθανώς μια συμφωνία για τον προϋπολογισμό με στόχο μια μέτρια μείωση του ελλείμματος μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου ή τον Μάρτιο.
Τέλος, ενώ η γερμανική οικονομία φαίνεται ότι θα ανακάμψει ελαφρώς φέτος, δε θα ξεπεράσει το διαρθρωτικό της πρόβλημα. Η κυβέρνηση του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, που είναι σε μεγάλο βαθμό απορροφημένη από ιδεολογικές διαιρέσεις, θα δυσκολευτεί να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις μεγάλης εμβέλειας. Με πέντε επικείμενες εκλογές να αναμένεται να αναδείξουν αύξηση των ψήφων για το ακροδεξιό κόμμα AfD, η πίεση στην κυβέρνηση στο Βερολίνο θα αυξηθεί.
Η ιστορική περίοδος της Pax Americana και της εξαιρετικής συνεργασίας με την Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει επίσημα τελειώσει. Στο μέλλον, η σημασία της Ευρώπης στη νέα παγκόσμια τάξη θα καθοριστεί από την αντίδρασή της στην αυξημένη υβριδική επιθετικότητα της Ρωσίας, την επιρροή της στη διπλωματία σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ικανότητά της να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διαχειριστεί την ολοένα και πιο ανερχόμενη ακροδεξιά και να αντιμετωπίσει τις υπαρξιακές απειλές για την οικονομία και την ασφάλειά της που θέτουν η Ρωσία, η Κίνα και οι ΗΠΑ, τόνισε το POLITICO.
Διαβάστε ακόμη
Τρούφα made in Greece: Το υπόγειο χρυσάφι που βάζει τη χώρα στον γκουρμέ χάρτη
“Ιανουάριος χωρίς αγορές” – Τι είναι και ποιος αντέχει να το κάνει;
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.