search icon

Ναυτιλία

Μελίνα Τραυλού: Σκληρή κριτική στην ΕΕ για το αδιέξοδο στον IMO – Στο επίκεντρο τα ευρωπαϊκά μέτρα και τα έσοδα από τη ναυτιλία

Η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών καταγγέλλει πολιτική ανακολουθία των Βρυξελλών ενόψει των κρίσιμων διαπραγματεύσεων στο Λονδίνο, από τις 23 Νοεμβρίου έως τις 4 Δεκεμβρίου – Η Ελλάδα και τρία ακόμη κράτη-μέλη, που ελέγχουν το 70% του ευρωπαϊκού στόλου, ζητούν ευελιξία για την επίτευξη παγκόσμιας συμφωνίας

Σαφείς αιχμές κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη στάση της στις διαπραγματεύσεις σχετικά με την απανθρακοποίηση της διεθνούς ναυτιλίας διατυπώνει η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ), Μελίνα Τραυλού, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο νέου αδιεξόδου στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO).

Ενόψει της επανέναρξης των συνομιλιών στο Λονδίνο, από τις 23 Νοεμβρίου έως τις 4 Δεκεμβρίου 2026, η πρόεδρος της ΕΕΕ θέτει ευθέως ζήτημα ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων, διερωτώμενη εάν η διατήρηση των περιφερειακών περιβαλλοντικών μέτρων και των εσόδων που αποφέρουν έχει μεγαλύτερη βαρύτητα για τις Βρυξέλλες από την επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας.

Η παρέμβασή της έρχεται δύο μήνες μετά τον προηγούμενο, άκαρπο γύρο διαπραγματεύσεων για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τη ναυτιλία, με την ελληνική πλοιοκτησία να ζητά ένα διεθνές κανονιστικό πλαίσιο που θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές δυνατότητες της αγοράς, την τεχνολογική ετοιμότητα και το κόστος της ενεργειακής μετάβασης.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στη στάση της Ελλάδας και τριών ακόμη κρατών-μελών της ΕΕ, τα οποία ελέγχουν συνολικά το 70% του ευρωπαϊκού στόλου. Οι τέσσερις χώρες, σύμφωνα με την πρόεδρο της ΕΕΕ, έχουν επανειλημμένα ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις με ουσιαστική διάθεση συμβιβασμού, χωρίς ωστόσο να εισακουστούν.

Η Μελίνα Τραυλού συνδέει επίσης τις επιλογές της ευρωπαϊκής πολιτικής με το κόστος που επωμίζονται οι πολίτες, ενώ επισημαίνει ότι η απανθρακοποίηση δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά στα εναλλακτικά καύσιμα. Στο πλαίσιο αυτό, ζητεί να αναγνωριστούν και τα τεχνικά και λειτουργικά μέτρα ενεργειακής αποδοτικότητας, ώστε η μείωση των εκπομπών να μη λειτουργήσει εις βάρος του διεθνούς εμπορίου, της επισιτιστικής ασφάλειας και της οικονομικής ανάπτυξης.

Ολόκληρη η δήλωση της Μελίνας Τραυλού

«Δύο μήνες μετά τον τελευταίο, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, γύρο διαπραγματεύσεων στον IMO για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (GHG) από τη διεθνή ναυτιλία και ενόψει της επικείμενης κρίσιμης επανέναρξής τους, δε διαφαίνεται καμία ουσιαστική πρόοδος.

Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην Ευρώπη, η Ελλάδα μαζί με 3 ακόμα κράτη μέλη της ΕΕ, που ελέγχουν συνολικά το 70% του ευρωπαϊκού στόλου, συνέχισαν να επισημαίνουν σταθερά την ανάγκη η Ευρώπη να προσέλθει στον IMO με πραγματική διάθεση διαπραγμάτευσης. Δυστυχώς, οι εκκλήσεις αυτές δεν εισακούστηκαν.

Είναι απογοητευτικό να διαπιστώνει κανείς μία τόσο έντονη πολιτική ανακολουθία εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό το μείζον ζήτημα.

Η μη ευέλικτη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οδηγεί τη διαδικασία του IMO σε ακόμα ένα αδιέξοδο, υπονομεύοντας εκ των προτέρων τις διαπραγματεύσεις, αφού δεν επιτρέπει την ύπαρξη της αναγκαίας ευελιξίας που απαιτείται για μία επιτυχή έκβαση.

Το γεγονός αυτό εγείρει και το ευρύτερο ερώτημα: εάν τελικά προτεραιότητα της ΕΕ είναι η διατήρηση των δικών της περιφερειακών μέτρων, και των εσόδων που αυτά αποφέρουν, και όχι η επίτευξη μιας παγκόσμιας ισορροπημένης συμφωνίας.

Η ΕΕ στην πράξη αφήνει άλλα συμφέροντα να υπερισχύσουν έναντι μιας διεθνώς αποδεκτής λύσης για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, επιβαρύνοντας περαιτέρω τους Ευρωπαίους πολίτες, που βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με τη συνεχή αύξηση του κόστους διαβίωσης.

Παρά τα ανωτέρω δυσμενή δεδομένα, προτρέπουμε τα κράτη μέλη του IMO να ακούσουν αυτή τη φορά τη φωνή της ναυτιλίας. και να αναγνωρίσουν ότι για να είναι αποτελεσματική μια ρύθμιση πρέπει να είναι ρεαλιστική, αναλογική και εφαρμόσιμη και να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές εμπορικές και επιχειρησιακές συνθήκες και τους πρακτικούς περιορισμούς του κλάδου.

Για να επιτευχθούν τα ανωτέρω, απαιτείται εναρμόνιση των μακροπρόθεσμων φιλοδοξιών με τις πραγματικές δυνατότητες της αγοράς και τον βαθμό τεχνολογικής ετοιμότητας. Αυτό προϋποθέτει να ληφθούν υπόψη η διαθεσιμότητα, η δυνατότητα ευρείας εφαρμογής και το κόστος των εναλλακτικών καυσίμων, των τεχνολογιών και των απαραίτητων υποδομών υποστήριξής τους, καθώς και η ανταγωνιστική ζήτηση από άλλους κλάδους.

Το κανονιστικό πλαίσιο πρέπει, επίσης, να αναγνωρίζει όλες τις διαθέσιμες επιλογές για τη ναυτιλιακή βιομηχανία και να μην βασίζεται μόνο στα εναλλακτικά καύσιμα. Θα πρέπει να υποστηρίζει όλες τις αποτελεσματικές οδούς μείωσης των εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών και λειτουργικών μέτρων ενεργειακής αποδοτικότητας.

Η Στρατηγική του IMO για τη μείωση των εκπομπών GHG προβλέπει αντικειμενικά ευελιξία ως προς τον τρόπο επίτευξης των στόχων της. Τα μεσοπρόθεσμα μέτρα πρέπει, λοιπόν, να αντιμετωπίζονται ως μέρος ενός εξελισσόμενου κανονιστικού πλαισίου και όχι σαν ένα αυτοτελές εργαλείο που θα οδηγήσει μόνο του στην ενεργειακή μετάβαση. Μια υπερβολικά στενή ερμηνεία της Στρατηγικής εντείνει τις διαφωνίες, οδηγώντας πάλι τις διαπραγματεύσεις σε αδιέξοδο.

Για τον λόγο αυτό, είναι καθοριστικό τα κράτη μέλη να εξετάσουν με πνεύμα συνεργασίας όλες τις βιώσιμες λύσεις, συμπεριλαμβανομένων, σε κάθε περίπτωση, αυτών που ανταποκρίνονται στις συνθήκες της αγοράς. Και πρέπει να αξιοποιήσουν τα πλέον αποτελεσματικά στοιχεία όλων αυτών για τη διαμόρφωση ενός παγκόσμιου, ισορροπημένου, αποτελεσματικού και διαχρονικά βιώσιμου πλαισίου ουσιαστικής μείωσης εκπομπών GHG, που δεν θα υπονομεύει το διεθνές εμπόριο, την επισιτιστική ασφάλεια και την οικονομική ανάπτυξη.

Στο πλαίσιο αυτό, καλούμε πάλι όλα τα κράτη μέλη του IMO να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, να υπερασπιστούν τον θεσμικό ρόλο και την αποστολή του Οργανισμού και να επιδείξουν την ηγετική στάση που απαιτείται για τη γεφύρωση των διαφορών με στόχο την επίτευξη μιας κοινά αποδεκτής και βιώσιμης συμφωνίας.»

Exit mobile version