Από κάθε 100 ευρώ που πληρώνει συνολικά μια επιχείρηση για έναν εργαζόμενο με μέσες αποδοχές, μόλις 60,70 ευρώ φτάνουν καθαρά στην τσέπη του. Τα υπόλοιπα 39,30 ευρώ απορροφώνται από φόρο εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένου και εργοδότη. Αυτό είναι το χάσμα ανάμεσα σε όσα κοστίζει η εργασία στην επιχείρηση και σε όσα έχει τελικά διαθέσιμα ο μισθωτός για να καλύψει τις υποχρεώσεις του.
Η νέα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, που έχει ανακοινωθεί για την 1η Απριλίου 2027, θα περιορίσει αυτή την απόσταση, αλλά το όφελος θα παραμείνει μετρημένο. Σε μικτό μισθό 1.000 ευρώ, οι μηνιαίες κρατήσεις μειώνονται κατά 5 ευρώ, στα 1.500 ευρώ κατά 7,50 ευρώ και στα 2.000 ευρώ κατά 10 ευρώ. Το ποσό που θα περάσει τελικά στα καθαρά μπορεί να είναι μικρότερο, καθώς η μείωση των εισφορών αυξάνει το φορολογητέο εισόδημα και, όπου προκύπτει φόρος, τη σχετική παρακράτηση.
Τα στοιχεία της έκθεσης «Taxing Wages 2026» του ΟΟΣΑ αποτυπώνουν το βάρος που εξακολουθεί να σηκώνει η μισθωτή εργασία στην Ελλάδα. Για εργαζόμενο χωρίς παιδιά που αμείβεται με τον μέσο μισθό, η συνολική επιβάρυνση διαμορφώθηκε το 2025 στο 39,3%, έναντι 35,1% κατά μέσο όρο στις χώρες του Οργανισμού. Η διαφορά φτάνει τις 4,2 ποσοστιαίες μονάδες.
Η σύγκριση αφορά το συνολικό κόστος εργασίας, δηλαδή τον μικτό μισθό μαζί με τις εργοδοτικές εισφορές. Το 39,3% επομένως δεν είναι το ποσοστό που αφαιρείται από τις μικτές αποδοχές της σύμβασης. Περιλαμβάνει τόσο τις κρατήσεις του εργαζομένου και τον φόρο εισοδήματος όσο και τις εισφορές που καταβάλλει επιπλέον η επιχείρηση. Αυτή η διάκριση εξηγεί γιατί ένας μισθός μπορεί να αποτελεί σημαντική δαπάνη για τον εργοδότη, ενώ το καθαρό ποσό που εισπράττει ο εργαζόμενος παραμένει αισθητά χαμηλότερο.
Μεγαλύτερη απόσταση από τον διεθνή μέσο όρο εμφανίζεται στις οικογένειες. Για ζευγάρι με δύο παιδιά και έναν εργαζόμενο που λαμβάνει τον μέσο μισθό, η επιβάρυνση στην Ελλάδα έφτασε το 37,5%, έναντι 26,2% στον ΟΟΣΑ. Η χώρα κατατάχθηκε τέταρτη μεταξύ των 38 μελών του Οργανισμού στη συγκεκριμένη κατηγορία. Πρόκειται για στοιχεία του 2025, τα οποία δεν αποτυπώνουν τις μεταγενέστερες φορολογικές αλλαγές.
Η παρέμβαση του Απριλίου 2027 προβλέπει μείωση κατά μισή ποσοστιαία μονάδα των ασφαλιστικών εισφορών που παρακρατούνται από τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα. Η ελάφρυνση θα προέλθει από τις κρατήσεις υπέρ της ΔΥΠΑ, με το αντίστοιχο κόστος να καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό μέσω αυξημένης επιχορήγησης προς τον Οργανισμό. Ολόκληρη η μείωση αφορά την πλευρά του εργαζομένου.
Για τον μισθωτό, αυτό σημαίνει ότι η αλλαγή θα εμφανιστεί πρώτα στη γραμμή των ασφαλιστικών κρατήσεων του εκκαθαριστικού μισθοδοσίας. Με αμετάβλητες ασφαλιστέες μικτές αποδοχές, τα ενδεικτικά ποσά είναι:
- Μισθός 1.000 ευρώ: μείωση εισφορών κατά 5 ευρώ τον μήνα.
- Μισθός 1.500 ευρώ: μείωση εισφορών κατά 7,50 ευρώ τον μήνα.
- Μισθός 2.000 ευρώ: μείωση εισφορών κατά 10 ευρώ τον μήνα.
- Μισθός 3.000 ευρώ: μείωση εισφορών κατά 15 ευρώ τον μήνα.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η μικρότερη ασφαλιστική κράτηση δεν μετατρέπεται υποχρεωτικά σε ισόποση αύξηση του πληρωτέου μισθού. Οι εισφορές αφαιρούνται πριν υπολογιστεί ο φόρος. Όταν περιορίζονται, αυξάνεται το ποσό των αποδοχών που υπόκειται σε φορολογία. Έτσι, η εφορία μπορεί να απορροφήσει μέρος της ελάφρυνσης, ανάλογα με τη φορολογική επιβάρυνση κάθε εργαζομένου.
Για παράδειγμα, εργαζόμενος με 2.000 ευρώ μικτά θα δει τις εισφορές του να μειώνονται κατά 10 ευρώ. Για να διαπιστώσει το πραγματικό κέρδος, όμως, θα πρέπει να ελέγξει και τη νέα παρακράτηση φόρου. Η διαφορά στο τελικό πληρωτέο ποσό είναι αυτή που δείχνει πόσα επιπλέον χρήματα μπήκαν στην τσέπη.
Διαβάστε ακόμη
Ευρωπαϊκές μετοχές: Οι αποδόσεις των ομολόγων απειλούν το ράλι
Επενδύσεις 6,6 δισ. ευρώ αλλάζουν τον παραγωγικό χάρτη της χώρας (pics)
Πάνος Γερμανός: Από το ρίσκο της Entersoft στο χρυσό deal του 1 δισ. ευρώ
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ