Δημήτρης Δανίκας

Σχεδόν εκ γενετής στη σύνταξη. Όμως μετά την πράσινη και πέτσινη αλλαγή του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου το πράγμα παράγινε

Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα. Σ εσένα τον αρχι-συριζαίο το λέω. Αφού τόσο πολύ σκάνδαλο επεδίωκες. Αφού η φαρμακευτική δαπάνη τόσο φριχτά εξωφρενική και δυσθεόρατη ήταν. Αφού δέκα πολιτικοί σου αντίπαλοι ένοχοι, κατά τη γνώμη σου ήταν. Και αφού στα μανταλάκια τους διέσυρες, ένα πράγμα δεν πρόσεξες. Μια κρίσιμη λεπτομέρεια σου διέφυγε. Ποια είναι αυτή; Φυσικά η τεκμηριωμένη απόδειξη

Οι ταχαριστεροί του Αλέξη Τσίπρα καταρρίπτουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Τέτοιες επιδόσεις ουδέποτε άλλοτε από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.

Πέσαμε από τα σύννεφα. Ποιος αυτός; Δεν το πιστεύω. Μπας και κάνετε λάθος; Μα το «παιδί» είναι εξαιρετικό. Αμεμπτο. Ποτέ δεν έχει δώσει την παραμικρή αφορμή. Ασε που είναι παντρεμένος και πατέρας. Ασε που είναι ευτυχισμένος με την γυναίκα του και τα δύο παιδιά του. Τι να πω; Συγκλονίστηκα!

Μάθημα Ιστορίας. Σπουδαίο, χρήσιμο, ωφέλιμο και μοναδικό για τα κοινωνικά και πολιτικά πεπραγμένα της Νεότερης Ελλάδας. Πρέπει να διδάσκεται στα Πανεπιστήμια. Εχουμε και λέμε.

Καλά, λοιπόν. Εσύ που χύνεις δηλητήριο. Που ρίχνεις μπινελίκια με την ευκολία που πορδίζεις από το σκόρδο και την ακόρεστη λαιμαργία. Εσύ που όλα τα ξέρεις, όλους τους σχολιάζεις και όλους τους έχει καταδικάσει. Εσύ ο αυτόκλητος εισαγγελέας. Ο λαικός δικαστής. Ο παντογνώστης και ασυγκράτητος ανακριτής. Εσύ ο τάχα μου αθώος. Ο τάχα μου ανυπόληπτος. Ο τάχα μου ανιδιοτελής. Ο τάχα μου αδικημένος. Μονίμως αδικημένος. Εσύ ο απόλυτος κριτής. Εσύ που χωρίς ίχνος δισταγμού. Ιχνος αυτογνωσίας. Ιχνος κάποιας, έστω στοιχειώδους επεξεργασίαςΕσύ ο ανώνυμος. Ο προστατευμένος από το πλήθος των όμοιων με εσένα «ανώνυμων» και αυτόκλητων εισαγγελέων, δικαστών, ανακριτών. Εσύ λοιπόν

Εδώ ο παπάς, εκεί παπάς, μα σε όλα πάντα Νίκος Παππάς; Σε όλα. Και σε ακόμα περισσότερα!

Το κατάλαβαν; Όχι! Το πίστεψαν; Ούτε! Το υποπτεύονται; Ισως. Και ναι και όχι. Τότε; Τότε στου κουφού και ταχαριστερού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα!

Να με συγχωρείς, αγαπητέ Κώστα, αλλά ανάλογες ιδέες είχαν προταθεί, αν δεν κάνω λάθος, τόσο από τους πολεοδομικούς σχεδιασμούς Δοξιάδη όσο (κυρίως) και από τον μακαρίτη οραματιστή Αντώνη Τρίτση.

Εντελώς τυχαία έπεσα πάνω σε μεταμεσονύχτιο πολιτικό Talk show με καλεσμένους από τη μια τον αγαπητό συνάδελφο Δημήτρη Μαρκόπουλο και από την άλλη, ως εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ τον Νάσο Ηλιόπουλο. Υπήρχε και τρίτος αλλά μου διαφεύγει το όνομά του