Γιάννης Μακρυγιάννης

Η πανδημία στην οποία έχουμε μπλέξει δοκιμάζει πολλά: από τις αντοχές ενός οργανισμού μέχρι εκείνες ενός συστήματος Υγείας. Από τη συνοχή μίας κοινωνίας έως τις ικανότητες του πολιτικού συστήματος να ανταποκριθεί στις προκλήσεις. Δοκιμάζει τον ανθρωπισμό μας και την αντίληψη για την αξία της ζωής, αλλά και την προσήλωση στη Δημοκρατία και την διαφύλαξη των δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Το να δώσεις μία μάχη και να μην την κερδίσεις είναι αποδεκτό, κατανοητό και έχει ένα νόημα. Το να μην δώσεις τη μάχη καν, είτε από ανικανότητα, είτε από λανθασμένες πολιτικές επιλογές ή και ιδεοληψίες, είναι ασυγχώρητο. Ιδίως όταν η χαμένη (μη) μάχη κοστίζει ζωές.

Η Χρυσή Αυγή είναι (ήταν πλέον) εγκληματική οργάνωση. Δολοφόνησε, ξυλοκόπησε, τρομοκράτησε, διέσπειρε το μίσος, έδρασε ως ναζιστικό και φασιστικό κόμμα. Και τώρα οι ένοχοι παίρνουν την άγουσα για τη φυλακή – όπως ακριβώς τους πρέπει.

Πρώτη προϋπόθεση σήμερα για να συνεχίσουμε ως ευνομούμενη Πολιτεία και στοιχειωδώς ευαίσθητη και συνεκτική κοινωνία είναι να καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση. Ακριβώς όπως έδρασε δηλαδή τα χρόνια της αποκρουστικής αναλαμπής της, αν όχι και νωρίτερα βέβαια, έστω και στο κοινωνικό περιθώριο τότε.

Ο Βρετανός διανοούμενος Σάμιουελ Τζόνσον τα έλεγε πριν περίπου εκατό χρόνια, αλλά ελάχιστοι του έδωσαν σημασία την εποχή της Συμφωνίας των Πρεσπών: «Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων».

Σαν να έχουμε μπει σε μία κάψουλα, όπου αναπνέουμε αέριο ψευδαίσθησης, που μας κάνει να φαίνονται όλα είναι τέλεια, είναι εδώ και κάποιους μήνες – ιδίως εάν πιστέψει κανείς την επίσημη ρητορική των κυβερνώντων.

Το όλο μυστικό στην ιστορία με την Τουρκία είναι πώς θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε την ειρήνη και να επιλύσουμε με αυτό τον τρόπο τις διαφορές μας με τη γειτονική χώρα, χωρίς να μπούμε σε μία κούρσα εξοπλισμών, που εξ ορισμού επιβαρύνει μία υπερδανεισμένη χώρα με τεράστιες κοινωνικές ανάγκες

Απόρρητο Απόρρητο