Παρότι ΗΠΑ και Ιράν αυξάνουν εκ νέου την «θερμοκρασία» στη Μέση Ανατολή, η τιμή του πετρελαίου διαμορφώνεται πάνω από 100 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας πάντως άνοδο σχεδόν 8% σε εβδομαδιαία βάση.
Μόλις πριν από λίγους μήνες, η αγορά θα είχε αντιδράσει πολύ πιο έντονα σε τέτοιες ειδήσεις. Στην αρχή του πολέμου με το Ιράν, στα τέλη Φεβρουαρίου, η τιμή εκτινάχθηκε μέσα σε λίγες ημέρες από τα 72 δολάρια σε περισσότερα από 119 δολάρια το βαρέλι. Ορισμένοι αναλυτές θεωρούσαν τότε ρεαλιστικό ακόμη και το σενάριο των 200 δολαρίων.
Τώρα, η αγορά μοιάζει να έχει γίνει πιο ανθεκτική στις εξελίξεις. Κι αυτό παρότι οι εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή του Κόλπου εξακολουθούν να βρίσκονται μόλις στα δύο τρίτα περίπου των προπολεμικών επιπέδων των 20 εκατ. βαρελιών ημερησίως.
Γιατί, λοιπόν, η αγορά πετρελαίου εξελίχθηκε τόσο διαφορετικά από ό,τι περίμεναν πολλοί ειδικοί; Η γερμανική Handelsblatt εξηγεί ότι η απάντηση βρίσκεται στον συνδυασμό αρκετών παραγόντων.
Οι προβλέψεις για πετρέλαιο στα 150 και 200 δολάρια
Στην αρχή του πολέμου, ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), Φατίχ Μπιρόλ, χαρακτήρισε την κρίση «σοβαρότερη από εκείνες του 1973, του 1979 και του 2022 μαζί». Ο διακεκριμένος ιστορικός της ενέργειας Ντάνιελ Γέργκιν έκανε λόγο για τη «μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση, διαταραχή και διακοπή στην ιστορία». Οικονομολόγοι προειδοποιούσαν για σοβαρή ύφεση.
Ο Τζεφ Κάρι, επί χρόνια επικεφαλής εμπορευμάτων της Goldman Sachs και σήμερα στην Carlyle, μαζί με τον συνάδελφό του Τζέιμς Γκάτμαν, είχε επισημάνει: «Πιστεύουμε ότι ο κόσμος σήμερα είναι περισσότερο ευάλωτος σε ένα πετρελαϊκό σοκ από ό,τι το 1973, όχι λιγότερο».
Εάν τα Στενά του Ορμούζ παρέμεναν κλειστά για ακόμη έναν μήνα, το Brent θα μπορούσε να κινηθεί προς τα 150 δολάρια, είχε δηλώσει στα τέλη Μαρτίου ο επικεφαλής οικονομολόγος της JP Morgan, Μπρους Κάσμαν. Παρόμοιες εκτιμήσεις είχαν διατυπώσει ειδικοί της Société Générale.
Σχεδόν την ίδια περίοδο, αναλυτές της Macquarie προειδοποιούσαν ότι η τιμή θα μπορούσε να φθάσει ακόμη και τα 200 δολάρια, εάν ο πόλεμος συνεχιζόταν έως τα τέλη Ιουνίου. Ο επικεφαλής της BlackRock, Λάρι Φινκ, είχε προειδοποιήσει ότι μια μόνιμη τιμή στα 150 δολάρια θα είχε ακόμη σοβαρότερες συνέπειες: «Θα έχουμε παγκόσμια ύφεση».
Ακόμη και την άνοιξη, όταν το πρώτο σοκ στις τιμές είχε ήδη υποχωρήσει, οι προβλέψεις παρέμεναν δυσοίωνες. Η JP Morgan προέβλεπε τιμές άνω των 150 δολαρίων εάν οι διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ συνεχιζόταν έως τα μέσα Μαΐου. Στα τέλη Μαΐου, ο Μπιρόλ προειδοποιούσε για ελλείψεις, υποστηρίζοντας ότι η αγορά πετρελαίου θα μπορούσε να εισέλθει στην «κόκκινη ζώνη» τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο, εάν σταματούσαν οι εξαγωγές από τη Μέση Ανατολή και συνέχιζαν να μειώνονται τα αποθέματα.
Η Κομισιόν είχε επίσης προειδοποιήσει για πιθανές ελλείψεις σε κηροζίνη και ντίζελ από το καλοκαίρι.
Πετρέλαιο: Οι αγωγοί έδωσαν διέξοδο στους παραγωγούς του Κόλπου
Οι παραγωγοί του Κόλπου βρήκαν γρήγορα εναλλακτικές οδούς για το πετρέλαιό τους, εμποδίζοντας έτσι μια περαιτέρω εκτόξευση των τιμών. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε κυρίως ο αγωγός East-West της Σαουδικής Αραβίας, μέσω του οποίου το πετρέλαιο μεταφέρεται διασχίζοντας τη χώρα προς το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα.
Στις πιο έντονες φάσεις του αποκλεισμού του Ορμούζ, η Σαουδική Αραβία διοχέτευσε μέσω αυτής της διαδρομής ποσότητες-ρεκόρ, έως και 5 εκατ. βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με την ελβετική τράπεζα UBS. Πριν από τον πόλεμο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, οι ποσότητες ανέρχονταν μόλις σε 1,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Ωστόσο, η υποδομή παραμένει ευάλωτη. Ένας σταθμός συμπίεσης του αγωγού έχει ήδη πληγεί από βλήματα, περιορίζοντας για αρκετές ημέρες την εξαγωγική δυναμικότητα κατά 10%, σύμφωνα με τον ειδικό σε θέματα ενέργειας Φραντσέσκο Σάσι του Πανεπιστημίου του Όσλο.
Παράλληλα, οι αντάρτες Χούθι έχουν επιτεθεί σε πλοία που επιχειρούσαν να μεταφέρουν πετρέλαιο από το Γιανμπού προς την Ασία. Τα δεξαμενόπλοια μπορούν να ακολουθήσουν εναλλακτική διαδρομή μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, όμως, σύμφωνα με την UBS, το ταξίδι μπορεί έτσι να επιμηκυνθεί έως και κατά 40 ημέρες, αυξάνοντας ανάλογα το κόστος.
Παρά τους κινδύνους, η Σαουδική Αραβία σχεδιάζει να επεκτείνει τον αγωγό, δημιουργώντας πρόσθετη δυναμικότητα έως 2 εκατ. βαρελιών ημερησίως. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σχεδιάζουν επίσης να επεκτείνουν το δικό τους δίκτυο αγωγών, με στόχο πρόσθετη δυναμικότητα άνω των 3 εκατ. βαρελιών ημερησίως. Σήμερα, ο Abu Dhabi Crude Oil Pipeline έχει δυναμικότητα έως 1,8 εκατ. βαρέλια ημερησίως και καταλήγει στο λιμάνι της Φουτζέιρα, έξω από τον Περσικό Κόλπο.
Το Ιράκ διαθέτει λιγότερες εναλλακτικές απέναντι στο Ορμούζ. Ο αγωγός Κιρκούκ-Τσεϊχάν προς την Τουρκία μπορεί να μεταφέρει έως 1,6 εκατ. βαρέλια ημερησίως, αλλά είχε παραμείνει εκτός λειτουργίας για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω μιας μακράς δικαστικής διαμάχης. Σήμερα, σύμφωνα με την Commerzbank, μέσω του αγωγού διακινούνται μόλις 190.000 βαρέλια ημερησίως.
Οι ΗΠΑ αναδείχθηκαν σε μεγάλη εναλλακτική πηγή πετρελαίου
Αντί της περιοχής του Κόλπου, οι ΗΠΑ αναδείχθηκαν στη νέα πετρελαϊκή δύναμη — δηλαδή η ίδια χώρα που προκάλεσε τον πόλεμο. Οι αμερικανικές εξαγωγές πετρελαίου αυξήθηκαν τον Μάιο, στην κορύφωση της κρίσης, στο επίπεδο-ρεκόρ των 5,66 εκατ. βαρελιών ημερησίως, σύμφωνα με την εταιρεία αναλύσεων Kpler, σχεδόν 25% υψηλότερα από έναν χρόνο νωρίτερα.
Ορισμένοι παραγωγοί σχιστολιθικού πετρελαίου στις ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκαν τις υψηλές τιμές για να αυξήσουν την παραγωγική τους δυναμικότητα, μεταξύ αυτών η Diamondback Energy. Η Exxon, μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός σχιστολιθικού πετρελαίου, αύξησε την παραγωγή της κατά 12,5% στο δεύτερο τρίμηνο, στα 1,8 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Παρόλα αυτά, η αμερικανική Υπηρεσία Ενεργειακών Πληροφοριών (EIA) αναμένει συνολική αύξηση της παραγωγής φέτος μόλις κατά 200.000 βαρέλια ημερησίως. Άλλες πετρελαϊκές εταιρείες χρησιμοποιούν τα κέρδη τους κυρίως για υψηλότερα μερίσματα προς τους μετόχους και για αποπληρωμή χρέους. Επιπλέον, μεγάλο μέρος των αμερικανικών εξαγωγών πετρελαίου προέρχεται από τα στρατηγικά αποθέματα, τα οποία έχουν πλέον υποχωρήσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Σημαντική αύξηση παραγωγής σημείωσε και η Βραζιλία. Η κρατική Petrobras αύξησε την παραγωγή της τον Ιούνιο κατά 19%, στα 4,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με το Bloomberg.
Τα «κρυφά» φορτία που εξακολουθούν να περνούν από το Ορμούζ
Ούτε οι άλλοι παραγωγοί ούτε οι εναλλακτικοί αγωγοί μπορούν μέχρι στιγμής να υποκαταστήσουν πλήρως τις μεταφορές μέσω των Στενών. Γι’ αυτό και οι αναλυτές συνέχιζαν έως το καλοκαίρι να προβλέπουν περαιτέρω αύξηση των τιμών.
Αυτό που πολλοί δεν είχαν υπολογίσει ήταν ότι, παρά τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, πετρέλαιο εξακολουθεί να περνά από τη θαλάσσια δίοδο. Οι εκτιμήσεις για τις ποσότητες, ωστόσο, διαφέρουν σημαντικά.
Κατά τη διάρκεια της εύθραυστης εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, πέρασαν κάποια στιγμή από τα Στενά περίπου 10 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.
Ακόμη και μετά την επανέναρξη των μαχών στις αρχές Ιουλίου, ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ επέμενε ότι σχεδόν 9 εκατ. βαρέλια ημερησίως εξακολουθούσαν να μεταφέρονται μέσω του Ορμούζ.
Ανεξάρτητοι αναλυτές θεωρούν, ωστόσο, την εκτίμηση αυτή υπερβολικά υψηλή. Οι περισσότερες εκτιμήσεις κινούνται μεταξύ 3 και 5 εκατ. βαρελιών ημερησίως, σύμφωνα με τον Άρνε Λόμαν Ράσμουσεν, επικεφαλής αναλυτή της δανέζικης Global Risk Management.
Η Goldman Sachs ανεβάζει την εκτίμηση στα 8 έως 10 εκατ. βαρέλια, ενώ το Bloomberg την τοποθετεί ακριβώς στη μέση, στα 6 έως 8 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Σύμφωνα με τους ειδικούς της Goldman, οι συνολικές εξαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο έχουν πλέον επιστρέψει περίπου στα δύο τρίτα των προπολεμικών επιπέδων, δηλαδή στα 15 έως 16 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Shuttling και κλειστοί αναμεταδότες: Πώς περνά το πετρέλαιο
Ναυτιλιακές εταιρείες και παραγωγοί έχουν επιστρατεύσει δημιουργικές μεθόδους για τη μεταφορά πετρελαίου μέσω του Ορμούζ παρά τις απειλές τόσο από το Ιράν όσο και από τις ΗΠΑ.
Μία από αυτές είναι το λεγόμενο shuttling. Πολύ μικρότερα δεξαμενόπλοια από τα συνηθισμένα κινούνται μεταξύ διαφορετικών σημείων μεταφόρτωσης, διασχίζοντας επανειλημμένα τα Στενά του Ορμούζ.
Για να καταστήσουν δυσκολότερη την παρακολούθηση των κινήσεών τους, πολλά πλοία απενεργοποιούν προσωρινά τους αναμεταδότες AIS, οι οποίοι κανονικά μεταδίδουν τη θέση και την πορεία τους σε άλλα πλοία και στις αρμόδιες αρχές. Με τον τρόπο αυτό καθίσταται δυσκολότερος ο εντοπισμός τους για πιθανές ιρανικές επιθέσεις. Παράλληλα, τα ασφάλιστρα για μικρότερα πλοία είναι χαμηλότερα και ο κίνδυνος επιμερίζεται.
Στα σημεία μεταφόρτωσης, το φορτίο συχνά μεταφέρεται σε μεγαλύτερα δεξαμενόπλοια μέσω της μεθόδου Ship-to-Ship (STS). Αυτά αναλαμβάνουν στη συνέχεια τη μεταφορά του προς τις διεθνείς αγορές. Ο συνδυασμός shuttling και μεταφορτώσεων στην ανοιχτή θάλασσα καθιστά πολύ δυσκολότερη και την παρακολούθηση ολόκληρης της εφοδιαστικής αλυσίδας.
TotalEnergies: Πετρέλαιο περνά «αθόρυβα» από τα Στενά
Αυτό που οι ειδικοί υποψιάζονταν εδώ και εβδομάδες επιβεβαίωσε για πρώτη φορά στα τέλη Αυγούστου ένας μεγάλος ενεργειακός όμιλος.
«Μπορώ να σας πω ότι σήμερα αργό πετρέλαιο μεταφέρεται πολύ αθόρυβα και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μέσω των Στενών του Ορμούζ», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της γαλλικής TotalEnergies, Πατρίκ Πουγιανέ, σε ενεργειακό συνέδριο στο Στάβανγκερ της Νορβηγίας.
Ο όμιλος προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να διατηρήσει όσο το δυνατόν πιο διακριτικά τη διακίνηση αργού μέσω του Ορμούζ. «Δεν είναι εύκολο, επειδή πρέπει να βρεις πλοιοκτήτες που είναι πρόθυμοι να το κάνουν», ανέφερε.
Σύμφωνα με τον Πουγιανέ, η TotalEnergies είναι πιθανότατα σήμερα ο μεγαλύτερος διακινητής πετρελαίου από το Ιράκ ή το Κατάρ. Σε ερώτηση της Handelsblatt, ωστόσο, η εταιρεία δεν αποκάλυψε τις ποσότητες που μεταφέρει.
Παρά τους κινδύνους, η μεταφορά παραμένει οικονομικά συμφέρουσα. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της TotalEnergies, η διέλευση ενός πολύ μεγάλου δεξαμενόπλοιου αργού —ενός VLCC— από τα Στενά του Ορμούζ και η επιστροφή του κοστίζουν περίπου 20 εκατ. δολάρια.
Για φορτίο περίπου 2 εκατ. βαρελιών, αυτό μεταφράζεται σε πρόσθετο κόστος μεταφοράς περίπου 10 δολαρίων ανά βαρέλι. Το κόστος αυτό υπερκαλύπτεται από τις μεγάλες εκπτώσεις που προσφέρουν οι παραγωγοί.
«Το αργό σού πωλείται για 50 ή 60 δολάρια το βαρέλι — όχι στην τιμή του Brent, επειδή οι παραγωγοί προσπαθούν απεγνωσμένα να διοχετεύσουν το πετρέλαιό τους στην αγορά», δήλωσε ο Πουγιανέ. Όπως διευκρίνισε, δεν καταβάλλεται κάποιο τέλος στο Ιράν.
Το μεγάλο πρόβλημα μεταφέρεται στο ντίζελ και τα διυλισμένα προϊόντα
Η επικίνδυνη διέλευση δίπλα από τους Φρουρούς της Επανάστασης μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμη για το αργό πετρέλαιο, επειδή αυτό μεταφέρεται με πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια. Η εικόνα, όμως, αλλάζει στα διυλισμένα προϊόντα, όπως η βενζίνη και το ντίζελ, σύμφωνα με τον Πουγιανέ.
Για τα συγκεκριμένα προϊόντα χρησιμοποιούνται μικρότερα δεξαμενόπλοια. Αυτό ανεβάζει, σύμφωνα με τον ίδιο, την πρόσθετη επιβάρυνση μεταφοράς περίπου στα 50 δολάρια ανά βαρέλι, επίπεδο στο οποίο η διέλευση παύει να είναι οικονομικά συμφέρουσα.
Το αποτέλεσμα είναι μια ασυνήθιστη αγορά δύο ταχυτήτων: ενώ το αργό γίνεται φθηνότερο λόγω των εκπτώσεων των παραγωγών, τα διυλισμένα προϊόντα είναι δυσεύρετα στη διεθνή αγορά και κατά συνέπεια ακριβά. Αυτό αποτελεί σημαντική πηγή κερδών για εταιρείες που διαθέτουν δραστηριότητες διύλισης.
Η τιμή του gasoil, που αποτελεί πρόδρομο προϊόν για το ντίζελ και το πετρέλαιο θέρμανσης, έχει πράγματι αυξηθεί πολύ περισσότερο από την τιμή του αργού.
Παράλληλα, επιθέσεις του Ιράν έχουν καταστρέψει διυλιστική δυναμικότητα στην περιοχή του Κόλπου. Συνολικά, περίπου 2 εκατ. βαρέλια ημερησίως διυλιστικής δυναμικότητας στη Μέση Ανατολή βρίσκονται σήμερα εκτός λειτουργίας, σύμφωνα με την Κέρστιν Χότνερ, επικεφαλής εμπορευμάτων της ελβετικής τράπεζας Vontobel.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι απώλειες φθάνουν τα 7 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Από αυτά, 1,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως αφορούν την Ασία, καθώς οι ασιατικές χώρες δεν λαμβάνουν αρκετό αργό.
Άλλα 3,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως χάνονται από τη Ρωσία. Η Ουκρανία έχει εντείνει από τον Μάιο τις επιθέσεις της εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων και, σύμφωνα με τη Χότνερ, περίπου το 50% έως 60% των ρωσικών διυλιστηρίων βρίσκεται σήμερα εκτός λειτουργίας.
Η Ρωσία περιορίζει το ντίζελ – Τα παγκόσμια αποθέματα υποχωρούν
Η Ρωσία, παραδοσιακά ένας από τους σημαντικότερους εξαγωγείς ντίζελ, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ελλείψεις στην εγχώρια αγορά και έχει ήδη αναγκαστεί να επιβάλει περιορισμούς στη διάθεση ντίζελ στους καταναλωτές. Για τον λόγο αυτό, η κυβέρνηση επέβαλε πλέον απαγόρευση στις εξαγωγές ντίζελ.
Οι συνέπειες είναι ήδη αισθητές στην παγκόσμια αγορά. Σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg και της βρετανικής εταιρείας αναλύσεων Vortexa, οι ρωσικές εξαγωγές ντίζελ και gasoil υποχώρησαν τις πρώτες επτά ημέρες του Αυγούστου στο ιστορικό χαμηλό των μόλις 80.000 βαρελιών ημερησίως. Στα τέλη του περασμένου έτους ξεπερνούσαν το 1 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Σε συνδυασμό με τις απώλειες στη Μέση Ανατολή, περίπου το 15% των παγκόσμιων εξαγωγών ντίζελ βρίσκεται σήμερα εκτός αγοράς, σύμφωνα με τη Χότνερ.
Το αποτέλεσμα είναι η ταχεία συρρίκνωση των αποθεμάτων. Στις ΗΠΑ, τα αποθέματα ντίζελ βρίσκονται, σε σύγκριση με τα συνήθη επίπεδα για τα τέλη Αυγούστου, στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με το Bloomberg. Ως αποτέλεσμα, η λιανική τιμή του ντίζελ στις ΗΠΑ ανήλθε την Παρασκευή σε ιστορικό υψηλό.
Ο παράγοντας Κίνα που συγκράτησε την έκρηξη των τιμών
Πέρα από τους αγωγούς και τις «κρυφές» μεταφορές μέσω του Ορμούζ, η Κίνα είναι ένας από τους βασικότερους λόγους που οι τιμές του πετρελαίου δεν εκτοξεύθηκαν.
Ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο είχε αγοράσει τεράστιες ποσότητες πέρυσι, όταν οι τιμές ήταν χαμηλές, γεμίζοντας τα στρατηγικά του αποθέματα. Τώρα επωφελείται από αυτή την πολιτική: αντί να εισάγει ακριβό πετρέλαιο, μπορεί να αντλεί από τα τεράστια αποθέματά του.
Ως αποτέλεσμα, οι εισαγωγές αργού της Κίνας υποχώρησαν τον Ιούνιο, σύμφωνα με το Bloomberg, σε μόλις 6,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως, το χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2016. Πρόκειται για μείωση κατά περίπου 4 έως 5 εκατ. βαρέλια ημερησίως σε σχέση με την περίοδο πριν από τη σύγκρουση.
Παράλληλα, η Κίνα έχει περιορίσει και την κατανάλωση πετρελαίου, μεταξύ άλλων λόγω της ταχύτερης μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση. Σύμφωνα με το Centre for Research on Energy and Clean Air (CREA), η κατανάλωση πετρελαίου της Κίνας μειώθηκε κατά 9% στο δεύτερο τρίμηνο σε ετήσια βάση.
Μπορεί τελικά να έρθει το μεγάλο πετρελαϊκό σοκ;
Το γεγονός ότι η τιμή του πετρελαίου δεν έφθασε στα επίπεδα που προκαλούσαν φόβο στις αγορές οφείλεται, επομένως, στις τακτικές απόκρυψης των ναυτιλιακών εταιρειών που εξακολουθούν να περνούν από το Ορμούζ, στις μεταφορές μέσω αγωγών και στη μειωμένη ζήτηση της Κίνας.
Το ακριβές μέγεθος των κινεζικών αποθεμάτων παραμένει άγνωστο, καθώς το Πεκίνο δεν δημοσιοποιεί τα σχετικά στοιχεία. Τον Ιούνιο, ωστόσο, σύμφωνα με την Energy Aspects, η Κίνα αντλούσε από τα αποθέματά της με ρυθμό άνω του 1 εκατ. βαρελιών ημερησίως. Η Kpler εκτιμά ότι τα συνολικά αποθέματα μπορεί να έφθαναν έως και τα 1,2 δισ. βαρέλια.
Επομένως, η Κίνα εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικό περιθώριο ασφαλείας. Σε παγκόσμιο επίπεδο, όμως, η κατάσταση είναι διαφορετική.
Σύμφωνα με τον IEA, τα παγκόσμια αποθέματα μειώθηκαν μόνο τον Ιούλιο κατά 69 εκατ. βαρέλια, υποχωρώντας για πρώτη φορά από τον Απρίλιο του 2025 κάτω από τα 7,9 δισ. βαρέλια. Από τα 400 εκατ. βαρέλια που οι χώρες-μέλη του IEA διέθεσαν από κοινού στην αγορά την άνοιξη, περίπου 290 εκατ. βαρέλια έχουν ήδη απορροφηθεί.
Το «μαξιλάρι» έναντι νέων διαταραχών, συνεπώς, συρρικνώνεται συνεχώς.
Εάν οι στρατιωτικές συγκρούσεις στα Στενά του Ορμούζ κλιμακωθούν σε τέτοιο βαθμό ώστε οι κρυφές μεταφορές μέσω της θαλάσσιας οδού να γίνουν υπερβολικά επικίνδυνες ή εάν πληγούν κρίσιμες υποδομές, η τιμή του πετρελαίου θα μπορούσε να αυξηθεί ξανά με μεγάλη ταχύτητα.
Στις κρίσιμες υποδομές δεν περιλαμβάνονται μόνο οι αγωγοί και τα διυλιστήρια της Μέσης Ανατολής. Και ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να επιδεινώσει τις ελλείψεις.
Στη Μαύρη Θάλασσα, για παράδειγμα, επιθέσεις με drones στο τερματικό CPC έχουν κατά διαστήματα επηρεάσει τις εξαγωγές του Καζακστάν, του δεύτερου μεγαλύτερου προμηθευτή πετρελαίου της Ευρώπης. Η χώρα παράγει κανονικά περίπου 1,8 εκατ. βαρέλια ημερησίως, αλλά αναγκάστηκε προσωρινά να περιορίσει την παραγωγή της σε περίπου 1 εκατ. βαρέλια την ημέρα.
Διαβάστε ακόμη
Ακίνητα: Σε ποιους επιβάλλεται ο φόρος μεταβίβασης 15% – Τι άλλαξε μετά τις αντιδράσεις
Φρούτα σε δοκιμασία: Η κλιματική κρίση τεστάρει την παραγωγή σε Ελλάδα και ΕΕ (χάρτες)
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφθείτε το Πρώτο ΘΕΜΑ